Θέματα φαρμάκων και Υγείας

Φαρμακείο Γ.Βασιλόπουλος (αλυσίδας Pharmaxis)

2012-02-14T01:48:00.000-08:00

ΤΗΛΕΦΩΝΟ: 2109738580
FAX: 2109762850

Ο άνθρωπος ολιστικά αντιμετωπίζεται σαν σώμα, νους και ψυχή. Είναι φύσις έργο και η σειρά δημιουργήθηκε για να μεταφέρει ιδιότητες της φύσης προς ιδιωφέλειά του.

Τα πλούσια φυσικά συστατικά συνεργούν μεταξύ τους, δημιουργούν φιλικό περιβάλλον που είναι απαραίτητο για την επαναφορά των λειτουργιών και την ισορροπίας του δέρματος, ούτως ώστε να αναγεννηθεί και να έχει ποιοτικότερη και μακρύτερη διάρκεια ζωής.

Η νέα σειρά φυσικών καλλυντικών, ειδικά μελετημένη, σχεδιασμένη και παρασκευασμένη από τους φαρμακοποιούς της PHARMAXIS για τους πελάτες των φαρμακείων μας.

διαβάστε περισσότερα

MYCITI- Φαρμακείο Γ.Βασιλόπουλος (αλυσίδας Pharmaxis)

Μητρικός θηλασμός και πώληση βρεφικών γαλάτων στα "super markets"

2012-02-09T02:10:00.000-08:00

6/2/2012, Παπαβέντσης Στέλιος, παιδίατρος

Από το Φεβρουάριο του 2012, σύμφωνα με απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού και του Υπουργείου Ανάπτυξης, «απελευθερώνεται» η αγορά βρεφικών γαλάτων, δηλαδή μπορούν να πωλούνται και στα σούπερ μάρκετ, όχι μόνο στα φαρμακεία. Το επιχείρημα της κίνησης αυτής είναι ότι τα γάλατα αυτά είναι πολύ ακριβά στην Ελλάδα και ότι η πώλησή τους στα σούπερ μάρκετ θα φέρει μεγαλύτερο ανταγωνισμό και μειωμένες τιμές. Ακούγεται σωστό στον ουδέτερο παρατηρητή, είναι όμως;

Κατηγορηματικά όχι. Είναι αξιοπερίεργο ότι το όλο θέμα είναι διευθετημένο 30 χρόνια πριν από τον Κώδικα Εμπορίας Υποκατάστατων Μητρικού Γάλακτος, ψηφισμένο από την Ελλάδα στον ΟΗΕ το 1981, σε ισχύ έως σήμερα, αλλά εμείς σαν να ανακαλύπτουμε κάτι καινούργιο. Τα προϊόντα αυτά, σύμφωνα με τον παραπάνω Κώδικα, δεν είναι απλές τροφές που διέπονται από τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς, αλλά υποκατάστατα θηλασμού που η «ελεύθερη» προώθησή τους, το μάρκετινγκ και η χωρίς έλεγχο έκθεση του κοινού σε αυτά υποσκάπτει το μητρικό θηλασμό.

Η ουσία του Κώδικα είναι ότι τα γάλατα για βρέφη πρέπει να υπόκεινται σε περιοριστικούς κανόνες, για παράδειγμα να μην βγαίνουν σε προσφορές, σε εκπτώσεις, σε εκπτωτικά κουπόνια, 1+1 δωρεάν κλπ. Να μην υπάρχει αναίτια έκθεση του κοινού και των γονιών σε αυτά εκτός εάν υπάρχει ιατρικός λόγος να δοθούν. Ήδη κατά τη δεκαετία του ΅70 η παγκόσμια κοινότητα είχε συνειδητοποιήσει ότι, για να ανέβουν στοιχειωδώς τα πολύ χαμηλά τότε ποσοστά μητρικού θηλασμού, θα πρέπει να μπουν κανόνες στη διαφήμιση και το μάρκετινγκ των ξένων γαλάτων για βρέφη.

Εάν νοιαζόμασταν πραγματικά για την τσέπη των νέων γονιών, δεν θα αυξάναμε την έκθεσή τους σε ξένο βρεφικό γάλα, ακόμα και φτηνότερο, αλλά θα τους βοηθούσαμε να εφαρμόσουν αποκλειστικό θηλασμό, να επιστρέψουν στον θηλασμό, κάνοντας σοβαρή εθνική καμπάνια προώθησης και προστασίας του μητρικού θηλασμού, έτσι ώστε να ξεφύγουμε από τα τραγικά ποσοστά θηλασμού που είμαστε σήμερα (σε 10% των μητέρων αποκλειστικός στους 3 μήνες, σε 0.5% στους 6 μήνες). Αναρωτήθηκαν καθόλου οι ιθύνοντες μήπως συνδυάζεται καθόλου το γεγονός ότι έχουμε από τα χαμηλότερα ποσοστά θηλασμού στην Ευρώπη και ταυτόχρονα τα ακριβότερα βρεφικά γάλατα στην Ευρώπη;

Θα νοιαζόμασταν πραγματικά για τους νέους γονείς στην Ελλάδα εάν προωθούσαμε τον θηλασμό για την τσέπη του κοινού. Γιατί ο θηλασμός συμφέρει οικογένειες και κράτος. Κάθε οικογένεια για κάθε μωρό χάνει περίπου 2 με 3 χιλιάδες ευρώ σε έναν χρόνο για την αγορά ξένου γάλακτος, για περισσότερες στατιστικά επισκέψεις σε γιατρό, περισσότερες ασθένειες, περισσότερα φάρμακα και περισσότερες νοσηλείες λόγω της διατροφής με μπιμπερό. Στις ΗΠΑ υπολογίστηκε σε έρευνα του 2011 ότι το σύστημα υγείας εκεί χάνει κάθε χρόνο 13 δισ. δολάρια εξαιτίας του γεγονότος ότι οι Αμερικανίδες δεν θηλάζουν. Στην ίδια έρευνα και για τον ίδιο λόγο – μη θηλασμό – υπολογίστηκαν σε 900 οι θάνατοι βρεφών τον χρόνο. Με απλή αναγωγή των δεδομένων αυτών στα ελληνικά πληθυσμιακά στοιχεία – και ελλείψει βεβαίως δικών μας αντίστοιχων ερευνών – το Ελληνικό Εθνικό Σύστημα Υγείας χάνει κάθε χρόνο περίπου μισό δισ. ευρώ από το γεγονός ότι τα ποσοστά θηλασμού είναι τόσο τραγικά. Επιπρόσθετα, ας σκεφτούμε ότι το έλλειμμα του κράτους μας αυξάνεται με την επικράτηση ολιγοπωλιακών προϊόντων που στην συντριπτική τους πλειοψηφία εισάγονται.

Πως θα μας φαινόταν αλήθεια να βάζαμε και τα αντιβιοτικά στα ράφια των σούπερ μάρκετ και των ψιλικατζίδικων, δίπλα στο ψωμί; Και μητέρα που πάει να αγοράσει μπανάνες να θυμάται που έχει συνάχι ο γιός της και να απλώνει το χέρι να πάρει και λίγη αμοξικιλίνη μια και την είδε εύκαιρη; Αυτά τα θέματα είναι ζητήματα δημόσιας υγείας, όχι ελεύθερης αγοράς.

Στην απόφαση της «απελευθέρωσης» της αγοράς βρεφικών γαλάτων έγινε γνωμοδότηση από την επιτροπή ανταγωνισμού. Οι άνθρωποί της, χωρίς να έχουν καμία σχέση με δημόσια υγεία, ιατρική κλπ, χωρίς να πάρουν, από όσο γνωρίζω, γνωμοδότηση από οποιονδήποτε ιατρικό θεσμό (παιδιατρική εταιρία, εθνική επιτροπή θηλασμού, ινστιτούτο υγείας παιδιού, Σχολή Δημόσιας Υγείας), αποφάνθηκαν ότι η κίνηση αυτή «δεν δημιουργεί πρόβλημα στον μητρικό θηλασμό και στη δημόσια υγεία». Είμαι σίγουρος ότι αυτοί οι άνθρωποι ούτε που γνωρίζουν εάν υπάρχει Διεθνής Κώδικας και τι αναφέρει.

Και τελικά θα μειωθούν πράγματι οι τιμές των βρεφικών γαλάτων στο σούπερ μάρκετ; Γιατί όντως είναι πολύ ψηλότερες οι τιμές στα βρεφικά γάλατα στην Ελλάδα σε σύγκριση με την Ευρώπη; Μα πολύ απλά, γιατί γίνεται ό,τι και παντού αλλού στο εμπόριο στη χώρα μας: ολιγοπώλια και συνθήκες άγριας Δύσης. Γιατί οι βρεφικές πάνες είναι πανάκριβες στα δικά μας σούπερ μάρκετ και όχι στης Αγγλίας; Γιατί τα θήλαστρα, που μπορείς να τα πάρεις από φαρμακεία, βρεφικά είδη ποικίλα καταστήματα κλπ είναι τόσο ακριβά εδώ που είναι πιο φτηνό να τα παραγγείλεις από το εξωτερικό μέσω ίντερνετ; Η απάντηση είναι γιατί δεν λειτουργεί ανταγωνισμός στην Ελλάδα αλλά κυριαρχεί ασυδοσία. Δεν έχει να κάνει καθόλου λοιπόν με το θέμα σούπερ μάρκετ ή όχι.

Όταν οι εταιρίες βρεφικών γαλάτων κυριαρχούν στην Ελλάδα και κάνουν ό,τι θέλουν εκτοπίζοντας στη μίζερη γωνία τον μητρικό θηλασμό, τότε μπορούν να επιβάλλουν και τις τιμές που θέλουν σε χώρες χωρίς ελεγκτικούς μηχανισμούς και θεσμούς. Αντίθετα, σε χώρες που λειτουργούν τα πράγματα, που ο θηλασμός προστατεύεται από κυβερνητικούς και μη θεσμούς και είναι σημαντικός σε συχνότητα, οι ίδιες εταιρίες ανταγωνίζονται πραγματικά για το μερίδιο που τους αναλογεί μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να πέφτουν οι τιμές. Η διαπίστωση λοιπόν ότι τα βρεφικά γάλατα στην Ελλάδα είναι «ακριβά» δεν συνεπάγεται αυτόματα την «λύση» να «απελευθερωθούν» στα σούπερ μάρκετ. Εδώ πρόκειται για ένα αυθαίρετο άλμα στη λογική: η παραδοχή είναι σωστή (τα γάλατα είναι ακριβά), αλλά για να φτάσουμε στο συμπέρασμα ότι η λύση για την παραδοχή είναι η συγκεκριμένη πράξη (διάθεση στα σούπερ μάρκετ) έχουμε κάνει ένα άλμα και δεν το αποδείξαμε ποτέ, δεν το ερευνήσαμε ούτε στοιχειωδώς.

Το ξένο γάλα για βρέφη μπορεί να είναι χρήσιμο ή απαραίτητο σε περιπτώσεις όπου η μητέρα δεν θέλει να θηλάσει (κάτω από 10% των μητέρων στην Ελλάδα) ή σε περιπτώσεις όπου υπάρχει έγκυρη ιατρική ένδειξη να χρησιμοποιηθεί. Αυτό σημαίνει ότι το βρεφικό γάλα δεν είναι καταναλωτικό προϊόν αλλά πρέπει να αντιμετωπίζεται όπως ένα φάρμακο, όπως ένα αντιβιοτικό: να δοθεί όταν πραγματικά χρειάζεται. Η θέση των κουτιών βρεφικού γάλακτος είναι εκεί, δίπλα στα αντιβιοτικά: στα φαρμακεία, πίσω από τον πάγκο του φαρμακοποιού και μακριά από την κοινή θέα. Η μητέρα που το χρειάζεται να επισκέπτεται με το μωρό της επαγγελματία υγείας, ο οποίος της δίνει συνταγή με υπογραφή και σφραγίδα, βάζοντας προσωπική ευθύνη για αυτήν του την ιατρική παρέμβαση, και η συνταγή να αναφέρει ρητά τον ιατρικό λόγο που απορρίπτεται ο αποκλειστικός θηλασμός του συγκεκριμένου παιδιού.

Έως σήμερα είχαμε τα βρεφικά γάλατα στα φαρμακεία μεν, αλλά σε στοίβες σε κοινή θέα, στη βιτρίνα πολλές φορές και σε άμεση έκθεση στο βλέμμα της μαμάς, της εγκύου, της γιαγιάς που μπαίνει στο φαρμακείο. Μια στοιχειώδης εκστρατεία προστασίας του μητρικού θηλασμού στη χώρα μας θα είχε ως επόμενη κίνηση τα προϊόντα αυτά να απομακρυνθούν από την κοινή θέα στα φαρμακεία και να μπουν αθέατα στα ντουλάπια πίσω από τον γκισέ του φαρμακοποιού, όπως γίνεται στην Ιταλία, με την Πρωτοβουλία εκεί για Φιλικά προς τα Βρέφη φαρμακεία. Εμείς αποφασίσαμε κίνηση προς εκ διαμέτρου αντίθετη κατεύθυνση, για πλήρη έκθεση των γονιών στα κουτιά αυτά σε κάθε ευκαιρία αγοράς σε σούπερ μάρκετ, λες και θεωρούμε τον θηλασμό πολυτέλεια και όχι κάτι που θα μας αφήσει κέρδος για οικογένεια, σύστημα υγείας, κοινωνία και εθνικό προϋπολογισμό.

Τουλάχιστον έως σήμερα, μια λεχώνα με μωρό 3 εβδομάδων που γέννησε σε Μη Φιλικό προς τα Βρέφη μαιευτήριο (η συντριπτική πλειοψηφία των γεννήσεων στη χώρα μας), και είχε να αντιμετωπίσει μια σειρά επιβαλλόμενων εμποδίων στην προσπάθειά της να θηλάσει – από τη μη σωστή ενημέρωσή της, την κυρίαρχη κουλτούρα του μπιμπερό, το εχθρικό προς τον θηλασμό κοινωνικό και άμεσο περιβάλλον της, τον μη καταρτισμένο στην υποστήριξη του μητρικού θηλασμού επαγγελματία υγείας της - μπορεί να ήταν τυχερή και να έβρισκε μπροστά της μία φαρμακοποιό που να την ενημέρωνε σωστά για το αν χρειάζεται να δώσει πρόσθετο γάλα στο παιδί της ή όχι. Ίσως και να την ενθάρρυνε να συνεχίσει λίγο ακόμα τον αποκλειστικό θηλασμό. Δεν υπάρχει μητέρα που κάποια στιγμή να μην αμφιβάλλει για το αν φτάνει το γάλα της για να θρέψει το παιδί της, τώρα οι στιγμές αυτές θα μετατρέπονται με περισσή ευκολία σε αγορά κουτιού.

Τουλάχιστον να υπάρξει δημόσια και ο αντίλογος, τουλάχιστον να υπάρχουν έτοιμα επιχειρήματα σε συζητήσεις ως απαντήσεις στο εύλογο και αφελές επιχείρημα «Καλά, γιατί δεν θέλετε οι γονείς που δεν θηλάζουν το παιδί τους να πληρώνουν λιγότερα;».

http://www.healthierworld.gr/
ΠΗΓΗ
http://www.farmakeutikoskosmos.gr

Βότανα εναντίον της υπέρτασης

2012-01-08T05:06:00.000-08:00

Η υπέρταση ανήκει στις σύγχρονες παθήσεις της εποχής και κατά κανόνα αντιμετωπίζεται με αλλαγές στον τρόπο ζωής και διατροφής (αποφυγή αλατιού, διακοπή καπνίσματος, άσκηση, δίαιτα), καθώς και με φαρμακευτική αγωγή, αν αυτό κριθεί απαραίτητο από το γιατρό...
Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα βότανα που έχουν την ιδιότητα να μειώνουν την πίεση του αίματος και θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη ρύθμιση της υπέρτασης. Καλό είναι, όμως, να μην υπερβαίνετε τα 1-2 ροφήματα την ημέρα, ιδιαίτερα αν ακολουθείτε αγωγή με αντιυπερτασικά φάρμακα, γιατί η συνδυαστική τους δράση μπορεί να οδηγήσει στο αντίθετο άκρο, μειώνοντας σημαντικά την πίεση του αίματος.
Τι να προσέξετε
- Εάν έχετε σκοπό να ακολουθήσετε συστηματική αντιυπερτασική αγωγή με βότανα (δηλαδή να πίνετε τρία ροφήματα την ημέρα), τότε πρέπει να ενημερώσετε το γιατρό σας, ειδικά αν ακολουθείτε και φαρμακευτική αγωγή για τη ρύθμιση της υπέρτασης.
- Μπορείτε να πίνετε τα βότανα 3-4 φορές την εβδομάδα και όχι καθημερινά. Εάν τα πίνετε καθημερινά, τότε μετά τις τρεις εβδομάδες λήψης τους, καλό είναι να κάνετε ένα διάλειμμα μίας εβδομάδας.
- Αποφύγετε να συνδυάζετε πολλά βότανα μαζί. O συνδυασμός 1-2 βοτάνων είναι αρκετός

Κράταιγος
Oι κόκκινοι καρποί του κράταιγου θεωρούνται από τα καλύτερα τονωτικά του κυκλοφορικού και χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της υπέρτασης, της αρτηριοσκλήρωσης και της στηθάγχης.
O κράταιγος είναι καλή επιλογή για όσους ταλαιπωρούνται από υπέρταση, κυρίως εξαιτίας προβλημάτων στα αγγεία τους. Έχει την ιδιότητα να εξισορροπεί με ήπιο τρόπο την πίεση του αίματος. Πίνετε το αφέψημα του κράταιγου 1-2 φορές την ημέρα (το πρωί και το απόγευμα), μεταξύ των γευμάτων.
Πώς να το ετοιμάσετε: Ρίχνετε 2 κουταλάκια καρπούς κράταιγου σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με βρασμένο νερό, τους αφήνετε για 20’ και σουρώνετε.

Φύλλα ελιάς
Τα φύλλα της ελιάς -για τα οποία έχει χυθεί πολύ μελάνι μερικούς μήνες πριν- έχουν αποδεδειγμένα θεραπευτικές ιδιότητες. Συμβάλλουν στη ρύθμιση της πίεσης, στην καλύτερη λειτουργία της καρδιάς, καθώς και στη μείωση των υψηλών επιπέδων του σακχάρου.
Τα φύλλα της ελιάς περιέχουν πολλές δραστικές ουσίες που δρουν αντιυπερτασικά (τους ολεοευρωποσίδες, την ολεοζίνη και το γλυκολικό οξύ) και ανακουφίζουν από τα συμπτώματα της υψηλής πίεσης, όπως είναι οι πονοκέφαλοι και οι ίλιγγοι. Το ρόφημα αυτό ενδείκνυται για όσους ταλαιπωρούνται από υπέρταση, καθώς και από πεπτικά προβλήματα (π.χ. δυσπεψία, φουσκώματα, πέτρες στη χολή). Μπορείτε να πίνετε 1-2 ροφήματα την ημέρα μετά τα γεύματα.
Πώς να το ετοιμάσετε: Ρίχνετε σε 300 ml νερό (όσο δύο ποτήρια) 20 γρ. ξηρά φύλλα ελιάς και τα αφήνετε να βράσουν μαζί για 15’. Πίνετε το ρόφημα ζεστό (μισό το πρωί και μισό το βράδυ).

Τίλιο
Το τίλιο έχει πολλές ευεργετικές ιδιότητες (ηρεμιστικό, διουρητικό, ήπιο στυπτικό) και θεωρείται ότι προλαμβάνει την αρτηριοσκλήρωση και την υπέρταση. Το βότανο αυτό ενδείκνυται για όσους έχουν υψηλή πίεση και παράλληλα είναι νευρικοί, με αποτέλεσμα η πίεσή τους να ανεβαίνει όταν εκνευρίζονται.
Το τίλιο έχει την ιδιότητα να χαλαρώνει τα αιμοφόρα αγγεία και να επουλώνει τα τοιχώματά τους. Μπορείτε να πίνετε 1-2 φορές την ημέρα ρόφημα τίλιου μεταξύ των γευμάτων ή όταν νιώθετε ότι είστε σε ένταση.
Πώς να το ετοιμάσετε: Ρίχνετε 1 κουταλιά τίλιο σε 1 φλιτζάνι βρασμένο νερό για 10’ και μετά σουρώνετε. Το τίλιο μπορεί να συνδυαστεί με τον κράταιγο.

Βίσκο το λευκό
Το βότανο αυτό, που είναι γνωστό ως γκι, έχει την ιδιότητα να επιβραδύνει τον καρδιακό ρυθμό, να μειώνει την πίεση του αίματος και να βοηθά στην καταπολέμηση της αρτηριοσκλήρωσης.
Επίσης, ανακουφίζει από τα συμπτώματα της υπέρτασης, όπως οι ζαλάδες και οι πονοκέφαλοι. Ενδείκνυται για όσους έχουν υπέρταση, καθώς και προβλήματα του κυκλοφορικού συστήματος (π.χ. πρηξίματα στα άκρα). Μπορείτε να πίνετε 1-2 ροφήματα την ημέρα.
Πώς να το ετοιμάσετε: Ρίχνετε 1 κουταλιά φύλλα από το γκι σε 1 φλιτζάνι βρασμένο νερό και το αφήνετε για 10-20’. Το βότανο αυτό μπορεί να συνδυαστεί με τον κράταιγο, καθώς και με το τίλιο
.
Μελισσόχορτο
Το μελισσόχορτο είναι ένα βότανο που ενδείκνυται για τους υπερτασικούς που τείνουν να ανεβάζουν… πίεση κυρίως όταν στρεσάρονται. Το μελισσόχορτο δρα τονωτικά στην καρδιά και στο κυκλοφορικό, προκαλώντας διαστολή των αγγείων, με αποτέλεσμα να μειώνεται η πίεση του αίματος.
Η γεύση του είναι ωραία (μοιάζει με του λεμονιού), γι’ αυτό μην παρασυρθείτε πίνοντας πολλά φλιτζάνια. Αρκεστείτε σε 1-2 ροφήματα την ημέρα ή κάθε δεύτερη μέρα.
Πώς να το ετοιμάσετε: Ρίχνετε 1-2 κουταλιές ξηρό μελισσόχορτο (ή 4 φρέσκα φύλλα) σε 1 φλιτζάνι βρασμένο νερό και το αφήνετε για 10-15’. Σουρώνετε και πίνετε. Το μελισσόχορτο μπορεί να συνδυαστεί με το τίλιο.

Κρόκος
O κρόκος (ή σαφράν) είναι ένα βότανο με πολλές θεραπευτικές ιδιότητες που ωφελούν την καρδιά: Τονώνει την κυκλοφορία του αίματος, προκαλεί διούρηση, μειώνει την υψηλή πίεση καθώς και τη χοληστερίνη. Επίσης, έχει αντιθρομβωτική δράση. Είναι κατάλληλη επιλογή για τους υπερτασικούς που ταλαιπωρούνται από προβλήματα στο συκώτι και στο μεταβολισμό του λίπους (π.χ. έχουν υψηλή χοληστερίνη).
Πώς να το ετοιμάσετε: Ρίχνετε 3-4 στήμονες κρόκου σε 1 φλιτζάνι βρασμένο νερό και τους αφήνετε για 6-8’. Σουρώνετε και πίνετε το ρόφημα.
Δεσποινόχορτο
Το βότανο αυτό είναι γνωστό και ως «Λεόνουρος ο καρδιακός», γεγονός που αποκαλύπτει την ευεργετική του δράση στο καρδιαγγειακό σύστημα.
Το δεσποινόχορτο είναι ηρεμιστικό και καρδιοτονωτικό βότανο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση της υπέρτασης, κυρίως όταν αυτή επιτείνεται από το στρες. Μπορείτε να πίνετε 1-2 ροφήματα την ημέρα.
Πώς να το ετοιμάσετε: Ρίχνετε 1-2 κουταλάκια ξηρού βοτάνου σε 1 φλιτζάνι βραστό νερό, τα αφήνετε για 10-15’ και σουρώνετε.

e-diet.gr

Καρκίνος: Φλέβα Χρυσού

2012-01-06T12:19:00.000-08:00

. για τις Φαρμακοβιομηχανίες. Τα ετήσια κέρδη των φαρμακευτικών ανέρχονται σε πολλά τρισεκατομμύρια δολάρια. Είναι ότι πιο κερδοφόρο υπάρχει στον κλάδο του εμπορίου με τη διαφορά -σε σύγκριση με άλλα είδη- ότι, είναι νόμιμα και απολύτως απαραίτητα για τη δημόσια υγεία, έχοντας φυσικά τις ευχές των αναρμόδιων «αρμοδίων» που τους παρέχουν άδεια κυκλοφορίας των «αγαθών» που παρασκευάζουν. Και στην τελική, δεν έγινε και τίποτε αν το όλο σύστημα βασίζεται στο: «ο θάνατός σου, η ζωή μου».
«...Θα χρησιμοποιώ τη θεραπεία για να βοηθήσω τους ασθενείς κατά τη δύναμη και την κρίση μου, αλλά ποτέ για να βλάψω ή να αδικήσω. Ούτε θα δίνω θανατηφόρο φάρμακο σε κάποιον που θα μου το ζητήσει, ούτε θα του κάνω μια τέτοια υπόδειξη.» Ιπποκράτης
Αυτό είναι ένα απόσπασμα από τον όρκο που Ιπποκράτη ο οποίος παραβιάζεται ασυστόλως εν ονόματι του κέρδους. Διότι, πως να το κάνουμε, καλοί οι όρκοι αλλά και το χρήμα έχει τη χάρη του. Αυτό φυσικά, το ξέρουν πολύ καλά οι φαρμακευτικές και το χρησιμοποιούν για να πουλήσουν δηλητήρια με τη βοήθεια των «υπηρετών του Ιπποκράτη», που συνήθως ξεχνάνε ποιος είναι ο λόγος ύπαρξής τους και ζούνε τις ζωές τους μέσα από τον θάνατο άλλων ανθρώπων.
Πρόκειται για ένα «ειδύλλιο» που ξεκινά από πολύ νωρίς, όταν οι γιατροί είναι ακόμη φοιτητές και συνεχίζεται μέχρι το τέλος της καριέρας τους. Απ' τα 11 δις δολάρια που ξοδεύονται κάθε χρόνο για την προώθηση των προϊόντων τους τα 5,5 δις δίδονται ως παροχές στους γιατρούς μέσω των ιατρικών επισκεπτών. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο ένα ποσό της τάξεως των 8.000 με 13.000 ευρώ ξοδεύεται ετησίως για κάθε γιατρό σε κάθε χώρα του κόσμου! Μιλάμε δηλαδή, για μία παράνομη μισθοδοσία που γίνεται απ' τις Φαρμακοβιομηχανίες και δικαιολογείται ως απλή δωρεά. Φυσικά και οι απαιτήσεις των Φαρμακοβιομηχανιών ζητούν δικαίωση απ' τις πωλήσεις σε χημικά φάρμακα και άλλα συναφή.
Είναι γνωστό πως, όλα μα όλα τα φάρμακα έχουν παρενέργειες στον ανθρώπινο οργανισμό. Κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι πεθαίνουν από παρενέργειες φαρμάκων τα οποία οι γιατροί τους συνταγογραφούν για να αντιμετωπίσουν κάποια πάθηση που έχουν. Το πιο τραγικό στατιστικό στοιχείο όμως, είναι η παγκόσμια θνησιμότητα από τις χημειοθεραπείες που χορηγούνται σε καρκινοπαθείς. Εδώ, το νούμερο είναι σοκαριστικό.
· την τελευταία εικοσαετία σε όλο τον κόσμο, 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι έχουν οδηγηθεί στο θάνατο από τη χημειοθεραπεία.

Διττανθρακική Σόδα
Σύμφωνα με τον Δρ Χάμερ, ο οποίος φυλακίστηκε επειδή πήγε κόντρα στο ιατρικό κατεστημένο με την ανακάλυψη της θεραπείας κατά του καρκίνου:
· Η χημειοθεραπεία είναι μια απάτη, είναι απλά μια δηλητηρίαση με σκοπό την εξόντωση των ασθενών. Κανένας γιατρός δεν την παίρνει για τον εαυτό του ή την οικογένεια του και κανένας Εβραίος στον κόσμο δεν... κάνει ποτέ χημειοθεραπεία. Η θνησιμότητα της χημειοθεραπείας, σύμφωνα με το Κέντρο Έρευνας Καρκίνου της Χαϊδελβέργης, ανέρχεται στο 98%!!!
Φυσικά, οι φαρμακοβιομηχανίες σε συνεργασία πάντα με τους γιατρούς, έχουν φροντίσει να δώσουν στη δημοσιότητα διαφορετικά στοιχεία ως προς την «επιτυχία» της χημειοθεραπείας, συμπεριλαμβάνοντας στα δεδομένα τους, την πενταετή επιβίωση των ασθενών μετά τη χορήγηση χημειοθεραπείας. Το γεγονός φυσικά ότι, μόλις περάσουν 5 χρόνια, οι καρκινοπαθείς που έχουν υποβληθεί σε χημειοθεραπείες πεθαίνουν, δεν το συζητούν καν... Η ανακοίνωση επιμένει να δηλώνει με υπερηφάνεια την επιτυχία της χημειοθεραπείας.

Η Άλλη Όψη
· «Αν τηρώ τον όρκο αυτό και δεν τον παραβώ, ας χαίρω πάντοτε υπολήψεως ανάμεσα στους ανθρώπους για τη ζωή και για την τέχνη μου. Αν όμως τον παραβώ και επιορκήσω, ας πάθω τα αντίθετα.»
Ευτυχώς για την ανθρωπότητα, υπάρχει και η μερίδα γιατρών που τιμάνε τον όρκο τους.
Εννοείται φυσικά πως η ζωή τους δεν είναι εύκολη διότι είναι υποχρεωμένοι να παλεύουν καθημερινά με το κατεστημένο ιατρικό σύστημα, το οποίο προκειμένου να απαλλαγεί από την παρουσία τους, η οποία απειλεί να γκρεμίσει τους «ναούς της ακολασίας» τους οποίους έχουν χτίσει με θεμέλια τα εκατομμύρια πτώματα των ανθρώπων που σκότωσαν, είτε τους γελοιοποιούν, είτε τους χαρακτηρίζουν τρελούς, είτε τους εξαφανίζουν.
Η FDA δεν αφήνει τις εταιρείες να πωλούν προϊόντα με ιατρικές ιδιότητες, εκτός εάν έχουν πρώτα δοκιμαστεί με πολύ μεγάλο κόστος ώστε να εγκριθούν ως φάρμακα. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει πάντα..

Διττανθρακική Σόδα
Η αλλιώς μαγειρική σόδα. Σε ένα φυλλάδιο του 1924 που δημοσιεύθηκε από την Arm & Hammer Soda Company, η εταιρία ξεκινά λέγοντας: «Η αποδεδειγμένη αξία της Arm & Hammer Διττανθρακικής Σόδας ως θεραπευτικού παράγοντα φαίνεται από τα ακόλουθα στοιχεία μιας εξέχουσας προσωπικότητας της ιατρικής που ονομάζεται Δρ Volney S. Cheney, σε επιστολή του προς την Εταιρία Church & Dwight:
«Το 1918 και 1919, ενώ καταπολεμούσα την γρίπη με τις Αμερικανικές Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας, περιήλθε σε γνώση μου ότι σπανίως κάποιος που είχε αλκαλοποιηθεί με ανθρακικό νάτριο κολλούσε την νόσο, καθώς και ότι όσοι κολλούσαν αλλά έκαναν γρήγορα αλκαλοποίηση είχαν ήπια συμπτώματα.»
Το 1925 οι συνιστώμενες δόσεις από την Εταιρεία Arm and Hammer για τα κρυολογήματα και την γρίπη ήταν:
-Κατά την διάρκεια της πρώτης ημέρας έξι φορές από μισό κουταλάκι σόδας με ένα ποτήρι δροσερό νερό, κάθε περίπου δύο ώρες.
-Κατά την διάρκεια της δεύτερης ημέρας τέσσερις φορές από μισό κουταλάκι σόδας με ένα ποτήρι δροσερό νερό, με την ίδια συχνότητα
-Κατά την τρίτη ημέρα από μισό κουταλάκι σόδας με ένα ποτήρι δροσερό νερό πρωί και βράδυ.
-Στην συνέχεια μισό κουταλάκι σόδα με ένα ποτήρι δροσερό νερό κάθε πρωί μέχρι την αποθεραπεία.
Η μαγειρική σόδα προέρχεται από ένα φυσικό ορυκτό και είναι ένα από τα ασφαλέστερα και πιο χρήσιμα προϊόντα.
Ο δρ Tullio Simonici και ο Mark Sircus συμβουλεύουν την χρήση μαγειρικής σόδας, ακόμη και για την πιο σοβαρή από τις ασθένειες: τον καρκίνο! Δυστυχώς, παρ' όλα τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η μαγειρική σόδα πράγματι έχει τεράστιες δυνατότητες, όπως η αποτελεσματική και μη τοξική θεραπεία του καρκίνου, η συμβατική ιατρική αρνείται να το δεχθεί, αφού η μαγειρική σόδα δεν θα δώσει ποτέ τεράστια κέρδη για τις φαρμακευτικές εταιρείες. .

Ακόμη χειρότερα, προσπαθούν να δυσφημίσουν ή να καταστρέψουν εντελώς εκείνους που τολμούν να προβάλλουν φθηνές επιλογές θεραπείας όπως η μαγειρική σόδα.
Μην έχετε καμιά αμφιβολία για αυτό: η θεραπεία του καρκίνου είναι το «μπιφτέκι», και για όλες τις περιπτώσεις φαρμάκων θεραπείας φαίνεται να υπάρχει κάπου ένας άγραφος νόμος ότι το φάρμακο θα μελετηθεί και να γίνει δεκτό εφόσον υπάρχει πιθανότητα για μεγάλα κέρδη.
Ο δρ Simoncini, ο οποίος είναι ογκολόγος (ειδικός στον καρκίνο), απομακρύνθηκε από την ιατρική κοινότητα, όταν αρνήθηκε να χρησιμοποιήσει συμβατικές μεθόδους θεραπείας του καρκίνου και αντί του όξινου ανθρακικού νατρίου. Αυτό, παρά το γεγονός ότι είναι σε θέση να αποδείξει ότι το 99% του καρκίνου του μαστού και της ουροδόχου κύστης μπορεί να θεραπευθεί σε μόλις έξι ημέρες, χωρίς την χρήση χειρουργικής επέμβασης, χημειοθεραπείας ή ακτινοβολίας, χρησιμοποιώντας απλά μια τοπική συσκευή διείσδυσης (όπως καθετήρα) για να βάλει το διττανθρακικό νάτριο άμεσα με την μολυσμένη περιοχή στον ιστό του μαστού ή στην ουροδόχο κύστη σας! Στο βιβλίο του «Κερδίζοντας τον πόλεμο με τον Καρκίνο», ο δρ Sircus γράφει:
· «Το όξινο ανθρακικό νάτριο είναι η γρηγορότερη μέθοδος για να την επιστροφή της αλκαλικότητας του σώματος σε κανονικά επίπεδα. Το όξινο ανθρακικό είναι ανόργανο, πολύ αλκαλικό και όπως και άλλες ορυκτές ουσίες, στηρίζει έναν μεγάλο αριθμό βιολογικών λειτουργιών. Το όξινο ανθρακικό νάτριο συμβαίνει να είναι ένα από τα πιο χρήσιμα φάρμακά μας επειδή η αλκαλική φυσιολογία είναι θεμελιώδους σημασίας για την ζωή και την υγεία».
Πολλές χημειοθεραπείες πράγματι περιλαμβάνουν σόδα για την προστασία των νεφρών του ασθενούς, την καρδιά και του νευρικού συστήματος. Έχει ειπωθεί ότι η χημειοθεραπεία χωρίς την ταυτόχρονη χορήγηση σόδας θα μπορούσε ενδεχομένως να σας σκοτώσει επί τόπου. Θα μπορούσε, λόγω της ανάμειξης δηλητηρίων με μαγειρική σόδα, οι βελτιώσεις που παρατηρήθηκαν να είναι αποτέλεσμα τς μαγειρικής σόδας και όχι των τοξικών δηλητηρίων; Ο δρ Sircus πιστεύει ότι θα μπορούσε.
· «Δεν υπάρχουν μελέτες που να χωρίζουν τις επιπτώσεις της σόδας από τα τοξικά φάρμακα της χημειοθεραπείας και ούτε θα υπάρξουν ποτέ», λέει.

Υπεροξείδιο του Υδρογόνου (H2O2) - Η απαγορευμένη πανάκεια
Το ανθρώπινο σώμα αποτελείται κατά 70%-80% από νερό, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου (89%) είναι οξυγόνο. Σχεδόν όλη η βιολογική ενέργεια του ανθρώπου πηγάζει από αυτό το δομικό στοιχείο, χάρη στο οποίο ο οργανισμός παραμένει ζωντανός και σε καλή κατάσταση. Και απόδειξη είναι το ότι ένας άνθρωπος μπορεί να επιβιώσει εβδομάδες χωρίς φαγητό, αρκετές μέρες χωρίς νερό, αλλά μόνο λίγα λεπτά χωρίς οξυγόνο.
Ο θεμελιώδης ρόλος του για τη διατήρηση της ζωής οδήγησε πολλούς επιστήμονες να μελετήσουν το ίδιο το οξυγόνο, καθώς και τη σχέση που μπορεί να έχει η έλλειψη του με την εμφάνιση ασθενειών, αλλά και την πιθανή αξιοποίηση του για την ανάκτηση της υγείας. Το γενικότερο συμπέρασμα που προκύπτει από το σύνολο των μελετών είναι ότι η πρωταρχική αιτία των περισσότερων ασθενειών συνδέεται -σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό- με την ανεπαρκή παρουσία του, κυρίως σε κυτταρικό επίπεδο, και ότι η ενίσχυση του οργανισμού με επιπλέον οξυγόνο δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για την πρόληψη ή καταπολέμηση της παθογένειας (Madison Cavanaugh, The one-minute cure: The secret to healing virtually all diseases).
Μια από τις πιο σημαντικές ανακαλύψεις για τη δύναμη του οξυγόνου στη θεραπευτική διαδικασία πραγματοποιήθηκε το 1931. Ο δρ. Otto Warburg κέρδισε το βραβείο Νόμπελ στη Φυσιολογία και Ιατρική, όταν απέδειξε ότι, οι ιοί δεν μπορούν να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν σε περιβάλλοντα πλούσια σε οξυγόνο, επειδή είναι αναεροβικοί.
Επιπλέον, ο Warburg μέσω των πειραμάτων του διαπίστωσε ότι η αφαίρεση οξυγόνου από το κύτταρο κατά 35%, το μετατρέπει σε καρκινικό. Υποστήριξε ότι. η βασική αιτία του καρκίνου είναι η ανεπαρκής οξυγόνωση των κυττάρων και ότι, αν αντιστρέψουμε αυτό το δεδομένο, ο καρκίνος θα μπορούσε να νικηθεί (Otto Warburg, The prime cause and prevention of cancer, 30/6/1966).Μετέπειτα μελέτες του ίδιου του Warburg και άλλων επιστημόνων συμπέραναν ότι... σχεδόν όλες οι τοξίνες και τα βακτήρια εξουδετερώνονται σε περιβάλλοντα πλούσια σε οξυγόνο (Otto Warburg, The prime cause and prevention of cancer)..
Κάποιες από τις θεραπείες που αναπτύχθηκαν με κεντρικό γνώμονα την παραπάνω διαπίστωση ονομάστηκαν «οξειδωτικές» γιατί, από τη μια, προκαλούν οξείδωση των προσβεβλημένων από βλαβερούς μικροοργανισμούς κυττάρων και, από την άλλη, θωρακίζουν τα υγιή κύτταρα οξυγονώνοντας τα. Το υπεροξείδιο του υδρογόνου (Η2O2) συγκαταλέγεται σε αυτές και, μαζί με το όζον (Ο3), συνιστούν τις βιο-οξειδωτικές θεραπείες. Ο μηχανισμός δράσης τους είναι παρόμοιος: όταν διαλύονται μέσα στο σώμα, απελευθερώνουν το επιπλέον άτομο οξυγόνου που εμπεριέχεται στη μοριακή τους σύνθεση, δημιουργώντας ένα καλά οξυγονωμένο περιβάλλον που έχει διπλή αποστολή: την πρόληψη και τη θεραπεία.
Ωστόσο, η ιατρική και φαρμακευτική βιομηχανία επιμένουν να μην εκμεταλλεύονται αυτές τις θεραπευτικές λύσεις - προφανώς επειδή δεν τους δίνεται κανένα οικονομικό κίνητρο. Τόσο το όζον όσο και το υπεροξείδιο του υδρογόνου είναι ουσίες που δεν μπορούν να πατενταριστούν και το κόστος παρασκευής τους είναι εξαιρετικά χαμηλό.

Επιπλέον, αν η θεραπευτική δράση τους αφορά όντως στο σύνολο των ασθενειών, τις μετατρέπει σε απειλή για την καθιερωμένη βιομηχανία ακριβών συμπτωματικών φαρμάκων και πολυδάπανων ιατρικών πρακτικών. Ίσως αυτός να είναι και ο λόγος που το σύστημα δεν χρηματοδοτεί και επίσημες έρευνες που θα αποδείκνυαν την αξία τους (Madison Cavanaugh,The one-minute cure: The secret to healing virtually all diseases).
Πρωτοπόρος στην εκμετάλλευση αυτής της θεραπείας, της οποίας θεωρείται και πατέρας, υπήρξε ο δρ. Richard Willhelm. Κατά τη δεκαετία του 1940, ίδρυσε, τον οργανισμό Επιμορφωτικού Ενδιαφέροντος για το Υπεροξείδιο του Υδρογόνου (ECHO) θέλοντας να διαδώσει τα θεραπευτικά οφέλη του. Ο ίδιος το χρησιμοποίησε σε ασθενείς, βλέποντας πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε δερματικά προβλήματα, πολιομυελίτιδα και διανοητικές ανωμαλίες που προκύπτουν από βακτηριακές μολύνσεις.
Προτού το ανακαλύψει ο Willhelm, ο βρετανός γιατρός Τ. Η. Oliver το είχε χορηγήσει πρώτος με ενδοφλέβιες ενέσεις σε 25 ασθενείς που έπασχαν από πνευμονία. Το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό: το ποσοστό θνησιμότητας από την ασθένεια έπεσε από το 80% στο 48% και η ενδοφλέβια έγχυση υπεροξειδίου του υδρογόνου έγινε το μυστικό όπλο αντιμετώπισης της επιδημίας πνευμονίας που ξέσπασε λίγο μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
Το 1950, ο δρ. Reginald Holman διεξήγαγε πειράματα, στα οποία χορηγούσε υπεροξείδιο του υδρογόνου 0,45%, διαλυμένο στο νερό, το οποίο στη συνέχεια έπιναν ποντίκια με καρκινικούς όγκους. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του, οι όγκοι εξαφανίστηκαν τελείως εντός ενός διαστήματος μεταξύ 15 και 60 ημερών (Madison Cavanaugh, The one-minute cure: The secret to healing virtually all diseases).
Πρόκειται για ελάχιστες περιπτώσεις της άγνωστης ιστορίας της θεραπευτικής δύναμης της ουσίας, οι οποίες αναφέρονται στο βιβλίο της Madison Cavanaugh, The One-Minute Cure: The secret to healing virtually all diseases (Η θεραπεία του ενός λεπτού: το μυστικό για να γιατρέψεις σχεδόν όλες τις ασθένειες). Στο ίδιο βιβλίο έχουν συγκεντρωθεί και οι γνώμες ειδικών επιστημόνων που υποστηρίζουν τις εκπληκτικές ιδιότητες του υπεροξειδίου του υδρογόνου και γενικότερα των βιο-οξειδωτικών θεραπειών σε όλο το φάσμα των ασθενειών, συμπεριλαμβανομένης, και της τριπλής μάστιγας: AIDS, καρκίνος και καρδιακά προβλήματα.

Το 1993, ο Αμερικανός ερευνητής δρ. Charles H. Farr προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ στην Ιατρική, για την εργασία του σχετικά με την ευεργετική δράση του Υπεροξειδίου του Υδρογόνου στην καλύτερη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Συμφωνά με την έρευνα του, τα κοκκιοκύτταρα (είδος λευκών αιμοσφαιρίων) παράγουν την ουσία που αμύνεται εναντίον βακτηρίων, παρασίτων και ζυμομυκήτων που προσβάλουν τον οργανισμό, ρυθμίζει τις ορμόνες και το σάκχαρο του αίματος, και αποτελεί απολυμαντικό, αντισηπτικό και οξειδωτικό παράγοντα (C. Η. Farr, The therapeutic use of H2O2, Townsend letter for Doctors, 1987).
Ο δρ. David G. Williams, ένας από τους κορυφαίους επιστήμονες φυσικών θεραπειών, αναφέρει:
· «Ο αρχικός σκεπτικισμός μου για τη θεραπευτική λήψη υπεροξειδίου του υδρογόνου με οδήγησε σε ενδελεχή έρευνα, κλινική εργασία και πειραματισμό. Καταλαβαίνω ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων πιθανότατα δεν θα πειστεί ποτέ, ωστόσο εγώ είμαι πεπεισμένος ότι το H2O2 είναι ασφαλές, διαθέσιμο και με εξωφρενικά μικρό κόστος. Αλλά το καλύτερο απ' όλα είναι ότι λειτουργεί!»
(David G. Williams, The many benefits of hydrogen peroxide, 17/7/2003)
Ο παθολόγος William C. Douglas προσθέτει ότι η ουσία
· «μπορεί να χορηγηθεί σχεδόν σε κάθε παθολογική περίπτωση, συχνά με εξαιρετικά αποτελέσματα»
(William C. Douglas, MD, Hydrogen Peroxide: Medical Miracle, Second opinion publishing, 1996).

Κάνναβις
Ομάδα Αμερικανών ειδικών σε άρθρο που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Molecular Cancer Therapeutics υποστηρίζει ότι, συστατικό της Ινδικής Κάνναβης μπορεί να εμποδίσει τον καρκίνο του μαστού να δώσει μεταστάσεις σε άλλα σημεία του σώματος. Ερευνητική ομάδα από το Ιατρικό Ερευνητικό Ινστιτούτου της Καλιφόρνια, με επικεφαλής τον δρ Σον Μακ Aλιστερ, ευελπιστούν ότι η κανναβιδιόλη (cannabidiol ή CBD), μπορεί να είναι μια μη τοξική εναλλακτική λύση στη χημειοθεραπεία.
Σε αντίθεση με την ινδική κάνναβη, η κανναβιδιόλη δεν έχει ψυχο-ενεργές ιδιότητες, επομένως η χρήση της δεν παραβαίνει τους νόμους. Σπεύδουν, πάντως, να διευκρινίσουν ότι σε καμιά περίπτωση δεν συστήνουν τη χρήση ινδικής κάνναβης σε άτομα που πάσχουν από καρκίνο του μαστού. Προσθέτουν, επίσης, ότι είναι απίθανο οι αποτελεσματικές συγκεντρώσεις της κανναβιδιόλης στον οργανισμό να επιτυγχάνονται διά του καπνίσματος ινδικής κάνναβης.
Η κανναβιδιόλη δρα μπλοκάροντας τη δραστηριότητα του γονιδίου Id-1, το οποίο πιστεύεται ότι ευθύνεται για την επιθετική εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων μακριά από το αρχικό σημείο του όγκου. Προηγούμενη μελέτη για την κανναβιδιόλη είχε δείξει ότι μπορεί να μπλοκάρει τους επιθετικούς καρκίνους του εγκεφάλου. Η παρούσα μελέτη δείχνει ότι έχει παρόμοια επίδραση και στα καρκινικά κύτταρα του μαστού, σε εργαστηριακό περιβάλλον.
Η κανναβιδιόλη, λοιπόν, προσφέρει ελπίδα μη τοξικής θεραπείας που θα μπορεί να επιτύχει τα ίδια αποτελέσματα, αλλά χωρίς τις επώδυνες παρενέργειες. Αξίζει να σημειωθεί, ότι ήδη αρκετά αντικαρκινικά φάρμακα με φυτικά συστατικά είναι διαθέσιμα, όπως η χημική ουσία vincristine που εξάγεται από ένα είδος λουλουδιού που ονομάζεται Μυρτιά της Μαδαγασκάρης και χορηγείται στην αντιμετώπιση των καρκίνων του μαστού και των πνευμόνων.
Σε ολόκληρο τον κόσμο περισσότερες από 400.000 γυναίκες πεθαίνουν από καρκίνο του μαστού το χρόνο, ενώ εκτιμάται ότι ποσοστό 8% με 9% των γυναικών θα αναπτύξουν καρκίνο του μαστού κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Αν ο καρκίνος διαγνωσθεί αρκετά γρήγορα, πριν επεκταθεί πέραν του μαστού, το πενταετές ποσοστό επιβίωσης των γυναικών με καρκίνο του μαστού ξεπερνά το 95%. Παρ' όλες όμως τις προόδους στη διάγνωση και τη θεραπεία, ο κρκίνος του μαστού αποτελεί την κύρια αιτία θανάτων σχετιζόμενων με τον καρκίνο στις γυναίκες, και την υπ' αριθμό τρία αιτία θανάτου συνολικά στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μετά την αρχική θεραπεία, περίπου 50% των ασθενών αναπτύσσουν μεταστατικό (προχωρημένο) καρκίνο του μαστού (MBC). Μετά την αρχική διάγνωση μεταστατικού καρκίνου του μαστού, ο διάμεσος χρόνος επιβίωσης αυτών των ασθενών είναι 18 έως 30 μήνες.
Δείτε το βίντεο με τη μαρτυρία ασθενούς που έπασχε από καρκίνο του δέρματος και θεραπεύτηκε με κανναβιδιόλη.

Φύλλα Ελιάς
Η αντιμετώπιση του καρκίνου με εκχύλισμα από φύλλα ελιάς δεν είναι κάτι πρωτοφανές. Έχει προϊστορία! Ο ιατρός Δημήτρης Λαμπρόπουλος από την Πάτρα, ήδη από το 1960, είχε πειραματιστεί και είχε πολλές επιτυχίες, με καρκινοπαθείς που είχαν εξαντλήσει κάθε ελπίδα, με τις συμβατικές θεραπευτικές μεθόδους. Ακόμα μεγαλύτερα ποσοστά θεραπευμένων είχε όταν οι ασθενείς έπιναν τον χυμό από φύλλα ελιάς ενώ βρίσκονταν σε κάποιο από τα αρχικά στάδια της νόσου!
Γνωστοποίησε τα συμπεράσματά του στις αρμόδιες ελληνικές αρχές, από έρευνες που ο ίδιος είχε κάνει σε πειραματόζωα.
Τα στοιχεία των πειραμάτων του τα είχε στείλει και στο αντικαρκινικό ινστιτούτο του Μέριλαντ ΗΠΑ. Από το τελευταίο πήρε την απάντηση ότι πράγματι η μέθοδος με τα φύλλα της ελιάς ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, και συντελεί στην θεραπεία της λευχαιμίας! Όμως ποτέ δεν επιχορηγήθηκε μια μεγαλύτερη και πληρέστερη έρευνα, ώστε να γίνει επαλήθευση ή μή των συμπερασμάτων του με επανάληψη των πειραμάτων του. ( γιατί άραγε? )
Η αναλογία που πρότεινε και ο κ. Λαμπρόπουλος, ήταν 1 «πατημένο» ποτήρι με φύλλα ελιάς και 2 ποτήρια νερό σε μπλέντερ (με λεπίδια που κόβει). Αρχίζει το άλεσμα με λίγο νερό πρώτα, επί 3 λεπτά, και σταδιακά προσθέτουμε το υπόλοιπο νερό και ξαναλέθουμε. Σύμφωνα με την πρακτική του κ. Λαμπρόπουλου, πρέπει να λαμβάνεται 1 μικρό ποτήρι (κρασιού) εκχυλίσματος από φύλλα ελιάς που παρασκευάσατε, 3 φορές την μέρα (πρωί-μεσημέρι-βράδυ), καθημερινά και χωρίς διακοπή, πριν ή μετά το φαγητό για τέσσερις μήνες το λιγότερο.

Το παρασκεύασμα είναι πικρό, και γι' αυτό αν δεν μπορείτε να το πίνετε σκέτο, τότε ανακατέψτε το με χυμό από άλλα φρέσκα φρούτα και λαχανικά, όπως είναι το πορτοκάλι, ακτινίδιο, μάνγκο, ακόμα και μπανάνα, καρότο, ροδάκινα, μήλα, λαχανικά, και φυτό κρόκο Κοζάνης (αλλά όχι απαραίτητα) για να είναι πιο εύγεστο και ευεργετικό το ρόφημα. Ένας πολύ σημαντικός παράγοντας που πρέπει να συνδυάζεται με αυτή όπως και με όλες τις θεραπείες κατά του καρκίνου, είναι η σωστή διατροφή η οποία πρέπει να περιέχει, πολλά λαχανικά και φρούτα και καθόλου κρέας και ζάχαρη.

Βιταμίνη C
Τα επίσημα στοιχεία της ιατρικής κοινότητας, κινούνται ακόμη σε πειραματικό επίπεδο αν και πριν από 30 χρόνια, το ενδιαφέρον για τις αντικαρκινικές ιδιότητες της βιταμίνης C, ήταν στο αποκορύφωμά του. Ωστόσο κάποιες «καλά σχεδιασμένες» έρευνες το 1985 έδειξαν ότι οι ασθενείς με καρκίνο που λάμβαναν δόσεις βιταμίνης C, δεν είχαν κανένα όφελος. (τυχαίο? δε νομίζω). Ευτυχώς, επιστήμονες «εκτός συστήματος» συνέχισαν τις έρευνες οι οποίες απέδειξαν ότι,
· οι υψηλές δόσεις βιταμίνης C έχουν σημαντικές δράσεις καταστολής και καταστροφής των καρκινικών κυττάρων, ενώ ταυτόχρονα αφήνουν ανεπηρέαστα τα κανονικά κύτταρα.
Οι γιατροί ισχυρίζονται ότι, χορήγηση πολύ υψηλών δόσεων βιταμίνης C ενδοφλεβίως, θεραπεύουν τον καρκίνο άμεσα με μοναδικές παρενέργειες κατά τη διάρκεια της θεραπείας, τη δίψα και ελαφρά ζάλη. Για τις θεραπείες κατά του καρκίνου, των γιατρών Ryke Geerd Hamer και Wilhelm Reich, έχουμε ήδη αναφέρει στο miastala οπότε προχωράμε με κάποιες άλλες.

Βερίκοκο ή αλλιώς Β17
Υπάρχει ένας λαός, ο μακροβιότερος στον κόσμο, όπου ο καρκίνος είναι εντελώς άγνωστος. Πρόκειται για την φυλή των Χούνζα, που ζει στο Πακιστάν και ισχυρίζεται ότι είναι σπορά των στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το φαινόμενο αυτό της μακροβιότητος δεν άφησε αδιάφορους τους επιστήμονες όλου του κόσμου, αλλά κυρίως των αμερικανών. Κλιμάκιο από το Μεμόριαλ πήγε στην περιοχή και μελέτησε τη διατροφή των Χούνζα. Με έκπληξη οι ερευνητές, διαπίστωσαν, ότι οι Χούνζα έτρωγαν πολύ απλά φαγητά, αλλά και πολλά βερίκοκα, μαζί με τα κουκούτσια τους .(εννοείται την ψίχα απ' το κουκούτσι...). Μάλιστα όσο περισσότερα βερίκοκα παράγει και καταναλώνει ένας Χούνζα, τόσο περισσότερο ανεβασμένη είναι η κοινωνική του θέση.
Όταν ένας δυτικός γιατρός επισκέφθηκε τους Χούνζα, του προσέφεραν βερίκοκα και αυτός έφτυνε τα κουκούτσια. Έτσι του είχανε μάθει. Οι Χούνζα έκαναν όλοι έναν μορφασμό αηδίας, και του είπανε ότι: Πέταγε το καλύτερο. Ο βιοχημικός Ernst Krebs ανακάλυψε μέσα στα βερίκοκα, μιαν ουσία που ονομάστηκε Λεατρίλη ή βιταμίνη Β17. Ο Διευθυντής ερευνών του Μεμόριαλ (που είναι η Μέκκα του καρκίνου) ο περίφημος επιστήμονας Κανεμάτσου Σιγκουίρα, πειραματίσθηκε με ποντικούς, χρησιμοποιώντας λεατρίλη...
Ο Σιγκουίρα έμεινε έκπληκτος. Ήταν η δυνατότερη αντικαρκινική ουσία του κόσμου που είχε δοκιμάσει ποτέ, όπως δήλωσε. Πήγε λοιπόν στους ανωτέρους του και τους είπε τα ευχάριστα νέα.
Η πιο δυνατή αντικαρκινική ουσία της γης: Β17 η οποία βρίσκεται στα κουκούτσια από βερίκοκα.
Τι θα κέρδιζαν αυτοί με την αντικαρκινική αυτή ουσία προσβάσιμη στον καθένα; Απλά τίποτα, ίσως λίγη δόξα. Άλλωστε τα μέλη του Δ.Σ. του Μεμόριαλ ήταν όλοι στο... μισθολόγιο ...φαρμακευτικών εταιρειών. Του είπαν λοιπόν να συνεχίσει τα πειράματα και... να αποδείξει πως... ήταν λάθος.
Οι διαδικασίες τροποποιήθηκαν και σχεδιάστηκαν με σκοπό να αποτύχουν και τελικά απέτυχαν. Αντικατέστησαν τον Σιγκουίρα με έναν κτηνίατρο, ο οποίος χορήγησε στα πειραματόζωα διαφορετική δόση από αυτή που χορηγούσε ο Ιάπωνας επιστήμονας και τα πειραματόζωα πέθαναν.
Τα αποτελέσματα αυτού του ψευδοπειράματος δόθηκαν στη δημοσιότητα. Τα υπόλοιπα τα ανέλαβαν τα παπαγαλάκια των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Φυσικά από το 1980 που συνέβη οι αποδείξεις ακόμη αναμένονται. Δεν αποδείχθηκε! Ήταν απάτη η Β17, έλεγαν οι γιατροί που δεν γνώριζαν τις λεπτομέρειες. Κανένας δεν θα μάθαινε την πραγματικότητα αν δεν επαναστατούσε η συνείδηση ενός θαρραλέου δημοσιογράφου που ως υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων του Μεμόριαλ γνώριζε την απάτη.

Χυμός Λεμονιού
Η πηγή αυτής της πληροφορίας είναι εντυπωσιακή: προέρχεται από μία εκ των μεγαλύτερων φαρμακευτικών εταιρειών στον κόσμο που διαβεβαιώνει ότι μετά από 20 χρόνια εργαστηριακών μελετών, που πραγματοποιήθηκαν από το 1970 και μετά:
Ο Χυμός του Λεμονιού είναι 10.000 φορές ισχυρότερος από τη Χημειοθεραπεία και σκοτώνει 12 ειδών Καρκινογόνα Κύτταρα.

Τα εξαχθέντα συμπεράσματα ήταν: καταστρέφει τα καρκινογόνα κύτταρα 12 τύπων καρκίνων, συμπεριλαμβανομένων, του εντέρου κόλον, του στήθους, του προστάτη, των πνευμόνων και του παγκρέατος. τα χημικά συστατικά του δένδρου κατέδειξαν ότι δρα 10.000 καλύτερα στην επιβράδυνση ανάπτυξης των καρκινογόνων κυττάρων από το φαρμακευτικό προϊόν adriamycin, ένα χημειοθεραπευτικό φαρμακευτικό προϊόν, που χρησιμοποιείται συνήθως στον κόσμο όλο.
Το πλέον εντυπωσιακό της θεραπείας είναι ότι με τον εξαγόμενο χυμό λεμονιού καταστρέφονται μόνον τα καρκινογόνα κύτταρα και δεν επιδρά στα υγιή. Το κείμενο κυκλοφόρησε από το Ινστιτούτο των Επιστήμων Υγείας, llc 819n, Charles Street , Βαλτιμόρη, MD 1201.

Σελήνιο
Ο καθηγητής παθολογίας του πανεπιστημίου Αθηνών κ. Σ. Καραγιαννόπουλος βασιζόμενος σε πλήθος μελετών, αναφέρει πως το σελήνιο -είναι ένα ιχνοστοιχείο όπως ο σίδηρος- είναι αντικαρκινικό. Έχετε μήπως δει κανένα γιατρό να το χορηγεί στους ασθενείς του; Πείτε το μου για να σας πω μπράβο. Η Κίνα πραγματοποίησε μελέτη σε 300.000 άτομα μαζί με το Πανεπιστήμιο Cornel των ΗΠΑ σχετικά με το σελήνιο επί 10 έτη. Είδατε τη μελέτη δημοσιευμένη πουθενά; Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά.
Το σελήνιο προλαβαίνει τον καρκίνο και βοηθάει τη θεραπεία του στο αρχικό στάδιο μαζί με βιταμίνη Ε.
Η μελέτη του καθηγητή Μιχελάκη που δημοσιεύτηκε στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού Cancer Cell θα ανοίξει το δρόμο προς χρησιμοποίησή του ή θα θαφτεί και αυτό προς δόξα της χημειοθεραπείας.
Ένας καρκινοπαθής μπορεί να ζήσει περισσότερο και καλύτερα, αν δεν κάνει θεραπεία με χημικά.
Αυτό είναι το συμπέρασμα του καθηγητή της ιατρικής Χάρτιν Τζόουνς και άλλες τρεις μελέτες ερευνητών υποστηρίζουν αυτή τη θέση η οποία δεν έχει αντικρουσθεί ΠΟΤΕ. Ο Τζόουνς δήλωσε σε συνέδριο της Αμερικανικής αντικαρκινικής εταιρείας ότι οι ασθενείς που δεν υποβάλλονται σε καμιά αγωγή δεν πεθαίνουν νωρίτερα από τους ασθενείς στους οποίους εφαρμόζεται η ορθόδοξη αγωγή. Άλλωστε και στο τεύχος του Lancet της 13ης Απριλίου του 1991 ο Α. Μπρέιβμαν κάνει έκκληση για ένα περιορισμό του όλου χημειοθεραπευτικού τομέα.

Συστηματικός ερυθηματώδης Λύκος (ΣΕΛ)

2012-01-06T03:10:00.000-08:00

http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=320
Πηγές: Από το Περιοδικό Αντιρευματικός Αγώνας. Επιμέλεια Βάσος Σκουτέλλας Ρευματολόγος.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Ο Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος,- ΣΕΛ (Systemic Lupus erythematodus-SLE) ανήκει στην οικογένεια των ρευματικών παθήσεων. Οι ρευματικές παθήσεις προσβάλλουν τις αρθρώσεις, τους μυς και άλλα τμήματα του σώματος και συχνά περιλαμβάνουν κι ανωμαλίες του ανοσοποιητικού συστήματος. Ο λύκος μπορεί να προσβάλει όχι μόνο τις αρθρώσεις και τους μυς, αλλά και το δέρμα, τα νεφρά, το νευρικό σύστημα, τους πνεύμονες, την καρδιά και τα αιμοποιητικά όργανα. Ο λύκος μπορεί να προκαλέσει ελαφρές διαταραχές σε μερικά άτομα, αλλά σε άλλους μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα. Κάθε άτομο είναι διαφορετικό και ότι ισχύει για την πάθηση κάποιου άλλου ατόμου μπορεί να μην ισχύει για σας.
Υπάρχουν κάποια βασικά δεδομένα για τον λύκο, τα οποία θα πρέπει να γνωρίζετε. Όταν είστε καλά πληροφορημένοι, μπορείτε να δραστηριοποιηθείτε, έτσι ώστε να προσπαθήσετε προς αυτή την κατεύθυνση σε συνεργασία με τον γιατρό σας και άλλους επαγγελματίες υγείας.
Ίσως θελήσετε κάποιοι άλλοι που βρίσκονται κοντά σας να διαβάσουν αυτό το φυλλάδιο, ώστε να κατανοήσουν καλύτερα την πάθησή σας. Αυτό θα τους διευκολύνει να σας βοηθήσουν με τον λύκο.

Η συνέχεια στο παρακάτω μπλογκ που έχει δημιουργηθεί αποκλειστικά για τον ΣΕΛ και παρέχει χρήσιμες πληροφοριες και ανταλλαγές απόψεων και εμπειριών

http://antirheumatic.blogspot.com

ΝΕΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ

2011-12-18T10:52:00.000-08:00

Ερχονται γιορτές και αποφάσισα εκτός απο τον κλασσικό τροπο πληρωμής μέσω τραπέζης ή μετρητά μέσω αντικαταβολής ταχυδρομείου, να β´αλω και ακόμα έναν τρόπο πληρωμής πολύ διαδεδομένο και ασφαλή στο διαδίκτυο ,αυτόν του Pay Pal .
Εννοείται ότι αφορά όλα τα αλλα εκτός από φάρμακα .

Ο νέος αυτός τρόπος , για αυτούς ίσως που δεν γνωρίζουν, έχει να κάνει ουσιαστικά με χρέωση της πιστωτικής τους κάρτας.
Ελεύθερα μπορέι κάποιος να δημιουργήσει έναν λογαριασμό PayPal πατώντας εδώ

Κατόπιν απλά χρησιμοποιεί το email μου cherokee_16346@yahoo.com για να κάνει την πληρωμή .

Ακόμα όμως και αν δεν θέλετε να κάνετε λογαριασμό στο PayPal απλά μπορέιτε να μου στείλετε το email σας και το PayPal θα σας ζητήσει τα στοιχεία της κάρτας σας για να γίνει η χρεωση.
Επαναλαμβάνω ο τρόπος είναι ΑΠΟΛΥΤΑ ασφαλής.

Την εποχη αυτη μέχρι τέλος του μήνα στο φαρμακείο υπάρχει εορταστικό bazaar με έκπτωση 20% μέχρι τέλους του χρόνου. Οπότε μπορείτε να το εκμεταλλευτειτε .
Μην ξεχνάτε να μου στέλνετε πλήρη ταχ διεύθυνση για την αποστολή των προϊόντων .

ΚΑΛΈΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Φαρµακεία βαράνε κανόνι

2011-12-11T12:52:00.000-08:00

Θα παραβίασω.την άρθρολογία και το περιεχόμενο αυτού του τόπου γιατ´ι νοιώθω ότι οφέιλω μιά ενημέρωση στους επισκέπτες και αναγνώστες μου.
Το παρακάτω άρθρο που μου έστειλαν μου έδωσε αυτη την ευκαιρία γιατι αντικατοπτρίζει πλήρως την κατάσταση που επικρατεί στην αγορα του φαρμάκου απο την διανομή των εταιριών, στο χονδρεμποριο των φαρμακοθηκών και τέλος στη λιανική που είναι τα φαρμακεία.
Ο " επιτυχημένος" λοιπόν υπ. Υγέιας ιδόυ πως κατάφερε να κλείσει το επάγγελμα των φαρμακοποιών ενώ ο ίδιος κομπάζει ότι το άνοιξε. Και ιδού πως το κατάντησε.
Αφήνω έξω το κεφάλαιο νοσοκομεία. Ας δόυμε τι γίνεται στη διανομή φαρμάκου...

Ρεπορτάζ ΕΛΕΝΑ ΦΥΝΤΑΝΙΔΟΥ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟ ΒΗΜΑ 11-12-2011

Αναστάτωση επικρατεί στην αγορά του φαρµάκου, κάτι το οποίο αργά ή γρήγορα θα έχει αντίκτυπο στους πολίτες. Οι φαρµακαποθήκες, οι οποίες προµηθεύουν τα φαρµακεία µε σκευάσµατα, «βαράνε κανόνι» και χιλιάδες φαρµακεία βρίσκονται στο «κόκκινο». Σε πολλές επιχειρήσεις έχουν φθάσει κατασχετήρια, αφού ελλείψει ρευστού οι φαρµακοποιοί υπογράφουν επιταγές, ενώ δεν είναι λίγες πλέον οι επιχειρήσεις που έχουν µπει στον «Τειρεσία». Τα ράφια των φαρµακείων δεν γεµίζουν όπως παλιά και σε αρκετά βασικά φάρµακα, όπως ογκολογικά, αυτά που χορηγούνται για την επιληψία ή σε µεταµοσχευµένους ασθενείς, παρουσιάζεται έλλειψη. Ακόµη και η γνωστή σε όλους ασπιρίνη θα αποτελεί σε µικρό χρονικό διάστηµα... µουσειακό είδος.

«Σας έχω πει να µην υπογράφετε επιταγές. Αν “σκάσουν” χαθήκατε. Καλύτερα να µην αγοράζετε φάρµακα παρά να µπείτε φυλακή» φώναζε στο τηλέφωνο ο πρόεδρος του Φαρµακευτικού Συλλόγου Αττικής (ΦΣΑ) κ. Κ. Λουράντος. Στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραµµής ήταν συνάδελφός του ο οποίος είχε υπογράψει επιταγές προκειµένου να αγοράσει σκευάσµατα και αδυνατούσε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του.

«Οι ελληνικές τράπεζες έχουν πάρει οδηγία ότι τα φαρµακεία βρίσκονται στην κορυφή της πυραµίδας των επισφαλών επιχειρήσεων στην Ελλάδα, διότι το 80% των εργασιών τους διενεργείται µέσω των ασφαλιστικών ταµείων. Ετσι, δεν δίνουν κεφάλαιο κίνησης και οι φαρµακοποιοί αναγκάζονται να υπογράφουν επιταγές προκειµένου να προµηθεύονται φάρµακα» δηλώνει στο «Βήµα» ο κ. Λουράντος.

Αλυσιδωτά προβλήματα

Τα προβλήµατα είναι αλυσιδωτά. Πολλές φαρµακευτικές εταιρείες έχουν πλέον σταµατήσει την πίστωση σε φαρµακαποθήκες και φαρµακοποιούς. Οι τελευταίοι λόγω της σχέσης που έχουν καλλιεργήσει µε τους ασθενείς-πελάτες τους δεν µπορούν να µην τους εξυπηρετήσουν, ακόµη κι όταν τους παρακαλούν να µην καταβάλουν τη στιγµή εκείνη το ποσοστό συµµετοχής τους.

«Κρατάµε τεφτέρι αφού πλέον υπάρχουν άνθρωποι που δεν µπορούν να καλύψουν άµεσα τη συµµετοχή τους. Αρκετοί, δε, έρχονται χωρίς συνταγή γιατρού, παίρνουν τα φάρµακά τους και πηγαίνουν αργότερα στο Ταµείο τους για να τα γράψουν. Εµείς όµως στο µεταξύ πρέπει να πληρώσουµε τη φαρµακαποθήκη και να αποδώσουµε τον ΦΠΑ. Οσο για τα Ταµεία, µας χρωστούν πολλά. Είµαστε στην κόψη του ξυραφιού...» αναφέρει φαρµακοποιός στη Νέα Ερυθραία.

Ο κ. Π. Καρατζάς, ο οποίος διατηρεί φαρµακείο στην περιοχή του Πειραιά, θεωρεί ότι «το σηµαντικότερο πρόβληµα, πέραν των οφειλών των Ταµείων, είναι η έλλειψη πίστωσης από τις φαρµακαποθήκες. Οι φαρµακοβιοµηχανίες έχουν µειώσει την πίστωση στις φαρµακαποθήκες και αυτές είναι σκληρές απέναντι στους φαρµακοποιούς».

Κατασχετήρια σε 100 φαρμακεία

Σύµφωνα µε τον πρόεδρο της Οµοσπονδίας Συνεταιρισµών Φαρµακοποιών Ελλάδος κ. Α. Γαλανόπουλο, τέσσερα προβλήµατα έχουν οδηγήσει την αγορά σε ασφυξία: η κλειστή στρόφιγγα ρευστού από τις τράπεζες, οι παλαιές οφειλές των ασφαλιστικών ταµείων, οι πληρωµές του Ενιαίου Οργανισµού Παροχών Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ) και η µείωση της πίστωσης από τις φαρµακευτικές εταιρείες. «Αυτά σε συνδυασµό µε τη δραµατική πτώση του τζίρου, που ξεπερνά το 40%, οδηγούν τα µικροµεσαία φαρµακεία σε αδυναµία λειτουργίας και σε τροµακτική έλλειψη ρευστότητας. Ως αποτέλεσµα έχουµε πολλά φαρµακεία να λειτουργούν στο “κόκκινο” µε δυσκολία να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και για πρώτη φορά ύστερα από πολλά χρόνια παρατηρείται το φαινόµενο κατασχέσεων από προµηθευτές εις βάρος φαρµακοποιών» προσθέτει ο πρόεδρος του Πανελληνίου Φαρµακευτικού Συλλόγου κ. Θ. Αµπατζόγλου.

Στοιχεία που έχει στη διάθεσή του ο πρόεδρος του ΦΣΑ κ. Λουράντος δείχνουν ότι στην Αττική έχουν φθάσει κατασχετήρια σε 100 φαρµακεία. Τριάντα ένα εξ αυτών οδηγούνται στον «Τειρεσία». «Πρόκειται κυρίως για µικροµεσαία φαρµακεία. Υπάρχουν όµως και ορισµένα µεγάλα, τα µεγαλύτερα στην περιοχή τους» διευκρινίζει ο κ. Λουράντος. Προσθέτει ότι στην ίδια και χειρότερη µοίρα βρίσκονται επτά ή οκτώ φαρµακαποθήκες, οι οποίες ανήκουν στον όµιλο της Alaπs. Μία από αυτές ήταν µέχρι πρότινος από τις µεγαλύτερες του χώρου. Την ίδια πορεία φαίνεται ότι ακολουθούν άλλες δύο µεγάλες ιδιωτικές φαρµακαποθήκες που λειτουργούν στην Αττική και προµηθεύουν εκατοντάδες φαρµακεία.

«Οταν κλείνει ή αντιµετωπίζει σοβαρά προβλήµατα µια φαρµακαποθήκη, δηµιουργείται στην αγορά το φαινόµενο του ντόµινο. Κι αυτό συµβαίνει διότι αφενός µεν κάποιες επιχειρήσεις συναλλάσσονται µεταξύ τους, αφετέρου δε µένουν ξεκρέµαστοι οι φαρµακοποιοί-πελάτες τους» επισηµαίνει ο κ. Λουράντος και εξηγεί: «Κάποιοι φαρµακοποιοί προµηθεύονται φάρµακα από δύο ή τρεις φαρµακαποθήκες, άλλοι πάλι µόνο από µία. Οταν αυτή κλείσει, οι φαρµακοποιοί πρέπει να καταφύγουν σε άλλη. Αυτή τη δύσκολη περίοδο που διανύουµε οι αρµόδιοι των φαρµακαποθηκών δεν θέλουν – σε αντίθεση µε άλλες εποχές – νέους πελάτες, κυρίως ελλείψει ρευστού. Τα πράγµατα είναι ακόµη δυσκολότερα για τα φαρµακεία που έχουν µπει στον “Τειρεσία”. Οι φαρµακαποθήκες αρνούνται οποιαδήποτε συνεργασία µαζί τους».

«Λουκέτα» για 30 στον Πειραιά

Εξίσου έντονο είναι το πρόβληµα στην περιοχή του Πειραιά. Το τελευταίο τρίµηνο έκλεισαν δύο φαρµακεία και άλλα 30 αντιµετωπίζουν τον ίδιο κίνδυνο. «Οι φαρµακαποθήκες και η βιοµηχανία προσπαθούν να µεταφέρουν στο φαρµακείο όλη την επισφάλεια που υπάρχει στην αγορά» σηµειώνει ο πρόεδρος του Φαρµακευτικού Συλλόγου Πειραιά κ. Κ. Κούβαρης. «Επίσης έχουµε οφειλές οι οποίες δεν έχουν καλυφθεί. Μόνον ο ΟΠΑ∆ (το Ταµείο των δηµοσίων υπαλλήλων) και ο ΟΑΕΕ (των ελευθέρων επαγγελµατιών) οφείλουν στα φαρµακεία του Πειραιά 21 εκατ. ευρώ, ο ΟΠΑ∆ από τον Μάιο και ο ΟΑΕΕ από τον Ιούνιο».

Οφειλές

Θηλιά υψηλού κόστους

Στα 121 εκατ. ευρώ έφθασαν στις 8 ∆εκεµβρίου οι οφειλές των ασφαλιστικών οργανισµών προς τους φαρµακοποιούς. Από το ποσό αυτό 19,7 εκατ. ευρώ είναι τα χρέη των Ταµείων για τα φάρµακα υψηλού κόστους – χορηγούνται σε πάσχοντες από καρκίνο, νευρολογικές νόσους, µεταµοσχευµένους ασθενείς κ.ά. Αρκετά απ’ αυτά οι ασθενείς τα προµηθεύονταν από τα φαρµακεία των νοσοκοµείων, ενώ σήµερα και από τα ιδιωτικά φαρµακεία, πλην των δικαιούχων του ΕΟΠΥΥ οι οποίοι από την 1η ∆εκεµβρίου τα παίρνουν µόνο από τα φαρµακεία του ΙΚΑ. Οπως κι αν έχει, αποτελεί βραχνά για τους φαρµακοποιούς, καθώς αρκετές εταιρείες απαιτούν την καταβολή του ποσού µαζί µε την παραγγελία. «Τις προάλλες ήρθε στο φαρµακείο πελάτης µε ιατρική συνταγή για φάρµακο κόστους 5.000 ευρώ. Τηλεφώνησα στους αρµοδίους της προµηθεύτριας εταιρείας οι οποίοι µου είπαν να καταθέσω το ποσό αυτό σε τραπεζικό λογαριασµό προκειµένου να µου στείλουν το φάρµακο» τονίζει ο κ. Λουράντος, σηµειώνοντας ότι οι φαρµακοποιοί αδυνατούν πλέον να χρηµατοδοτούν το σύστηµα σε αυτόν τον βαθµό.

Στέβια: Γλυκό χωρίς ενοχές

2011-12-09T06:03:00.000-08:00

Γράφει η Ελίζα Τζόβα, Διαιτολόγος - διατροφολόγος

Από τον κήπο απευθείας στην.. κουζίνα μας μεταφέρεται η στέβια, αποτελώντας την must εναλλακτική προκειμένου να απολαύσει κανείς τη γλυκιά γεύση χωρίς περιττές θερμίδες. Με βάση τη θετική γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA, 2010) πως τα γλυκαντικά που προέρχονται από το φυτό στέβια (για λόγους συντομίας στέβια) είναι ασφαλή για κατανάλωση από όλες τις ομάδες του πληθυσμού, η Ευρωπαϊκή Ένωση ενέκρινε στις 14 Νοεμβρίου τη χρήση του φυσικού γλυκαντικού σε τρόφιμα και ροφήματα. Πώς όμως μπορεί ένα φυτό να υποκαταστήσει τη ζάχαρη στον καφέ μας;

Η στέβια (Stevia rebaudiana) είναι ένα μικρό φυτό, συγγενικό με διάφορα βότανα και άνθη, όπως το χαμομήλι, το εστραγκόν, το αντίδι, το μαρούλι, η μαργαρίτα, ο ηλίανθος και τα χρυσάνθεμα. Τα φύλλα της στέβια έχουν γλυκιά γεύση και χρησιμοποιούνται και απευθείας σε τρόφιμα και ροφήματα από κάποιους λαούς της Νότιας Αμερικής. Ωστόσο, με μια ήπια επεξεργασία που θυμίζει την εκχύλιση της βανίλιας, λαμβάνονται τα πιο γλυκά συστατικά που περιέχουν. Αυτά τα συστατικά απομονώνονται και καθαρίζονται, δίνοντας τελικά τη φυσική γλυκαντική ύλη στέβια που είναι 200 φορές γλυκύτερη από την κοινή επιτραπέζια ζάχαρη.

Η ιστορία της στέβια: από τα αρχαία χρόνια ως το σήμερα
Οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν τα φύλλα του φυτού σε σκόνη για να δώσουν γλυκιά γεύση σε ποτά ήταν η φυλή των Γκουαράνι της Παραγουάης. Σε κάποιες περιοχές, όπως η Νότιος Αμερική, το φυτό αναπτύσσεται, συλλέγεται και χρησιμοποιείται ως γλυκαντική ουσία εδώ και δύο αιώνες. Στις αρχές του 1970 ξεκίνησαν να γίνονται οι πρώτοι έλεγχοι για την ασφάλειά της στην Ιαπωνία, καθώς οι ομολογουμένως λεπτοκαμωμένοι Ιάπωνες καταλαμβάνουν την πρώτη θέση στη χρήση του γλυκαντικού παγκοσμίως, με τη stevia να κατέχει το 40% της ιαπωνικής αγοράς στον τομέα των γλυκαντικών υλών.

Στη συνέχεια κι άλλες χώρες αρχίζουν να αξιολογούν θετικά την ασφάλειά της και επιτρέπουν τη χρήση της. Έτσι, στις μέρες μας τα γλυκαντικά με βάση τη στέβια χρησιμοποιούνται σε πάρα πολλές χώρες όπως η Αυστραλία, η Βραζιλία, η Ρωσία, το Μεξικό, η Τουρκία και από σήμερα, μετά την επίσημη ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και σε όλες τις χώρες της Ευρώπης.
Πλεονεκτήματα της στέβια

Δεν έχει θερμίδες: Τα γλυκαντικά μηδενικής θερμιδικής αξίας, όπως αυτά που έχουν ως βάση τη στέβια, μπορούν να θεωρηθούν 'όπλα' που δημιουργήθηκαν για τη σωστή διαχείριση του σωματικού βάρους. Όταν αντικαθιστούν τα πλήρη τρόφιμα και ροφήματα σε ένα ισορροπημένο διαιτολόγιο μειώνουν τις θερμίδες που καταναλώνουμε, χωρίς να μειώνουν τη γευστική ικανοποίηση.
Τα γλυκαντικά με βάση τη στέβια είναι κατάλληλα και για διαβητικούς, καθώς η κατανάλωσή τους δεν επηρεάζει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα. Κλινικές μελέτες μάλιστα έχουν δείξει πως η καθημερινή κατανάλωση του γλυκαντικού stevia δεν επηρεάζει τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα και είναι ανεκτή από άτομα με διαβήτη τύπου 2.
Πρόκειται για 100% φυσικό προϊόν που μπορεί να υποκαταστήσει ή να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με τη ζάχαρη και τις άλλες ολιγοθερμιδικές γλυκαντικές ύλες, επιτρέποντας και στους πιο 'παραδοσιακούς' να απολαμβάνουν τη γλυκιά γεύση χωρίς επιπρόσθετες θερμίδες.
Η Στέβια είναι ασφαλής. Γεγονός που μαρτυρούν όχι μόνο οι επιστημονικές μελέτες και οι διεθνείς οργανισμοί (FDA, JECFA, EFSA), αλλά και η μακρά ιστορία χρήσης σε πολλές χώρες όπως η Ιαπωνία και η Παραγουάη.

Πηγές: www.nutrimed.gr FDA (U.S. Food and Drug Administration) - Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ JECFA (Joint FAO/WHO Expert Committee on Food Additives) - Μεικτή Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τα Πρόσθετα των Τροφίμων EFSA (European Food Safety Authority) - Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων

Πρόπτωση μήτρας - κόλπου

2011-12-09T05:57:00.000-08:00

Γράφει: Παπανικολάου Νίκος, Μαιευτήρας/ Γυναικολόγος/ Ουρογυναικολόγος

Τί είναι η πρόπτωση
Πρόπτωση είναι η γυναικολογική κήλη, που συμβαίνει μέσα στον κόλπο. Οι μύες, οι σύνδεσμοι και το δέρμα που βρίσκονται γύρω από τον κόλπο της γυναίκας παίζουν έναν σύνθετο ρόλο στη στήριξη των οργάνων και των ιστών που βρίσκονται μέσα στην περιοχή των οστών της λεκάνης.
Το σύμπλεγμα αυτό ονομάζεται πυελικό έδαφος. Το πυελικό έδαφος αποτελείται από μύες και τους γύρω στηρικτικούς ιστούς, που ονομάζονται περιτονία. Στην περίπτωση που το πυελικό έδαφος χάσει τη στηρικτική του ικανότητα, δημιουργείται μια κήλη, η πρόπτωση.
Στην πρόπτωση, η ουροδόχος κύστη, είτε το παχύ έντερο, είτε η μήτρα, είτε συνδυασμός των παραπάνω, ‘πέφτουν’ μέσα στον κόλπο, δημιουργώντας ένα αίσθημα ότι ‘κάτι προβάλλει μέσα στον κόλπο’.
Αυτή ακριβώς είναι η πρόπτωση. Χωρίς ιατρική επέμβαση η κήλη αυτή, (πρόπτωση) μπορεί να γίνει μεγαλύτερη, ώστε τα διάφορα όργανα να φτάσουν να προβάλλουν ακόμα και έξω από την είσοδο του κόλπου.
Ποιοι τύποι πρόπτωσης διακρίνονται
Ανάλογα με το προβάλλον όργανο, διακρίνονται οι παρακάτω τύποι πρόπτωσης.
Κυστεοκήλη ( cystocele ): συμβαίνει όταν η ουροδόχος κύστη προβάλλει στό άνω τοίχωμα του κόλπου. Ονομάζεται και πρόπτωση του άνω κολπικού τοιχώματος.
Ορθοκήλη ( rectocele ): εμφανίζεται όταν το ορθό έντερο προβάλλει από το οπίσθιο κολπικό τοίχωμα. Ονομάζεται και κήλη του οπισθίου κολπικού τοιχώματος
Εντεροκήλη: εμφανίζεται όταν μια έλικα του λεπτού εντέρου προβάλλει μέσα στον κόλπο, συνήθως από το οπίσθιο κολπικό τοίχωμα.
Ορθοεντεροκήλη: πρόκειται για συνδυασμό των δύο παραπάνω τύπων.
Μητροκήλη ( prolapsed uterus ): δημιουργείται όταν η μήτρα προβάλλει προς την έξοδο του κόλπου.
Κήλη του κολοβώματος: εμφανίζεται σε γυναίκες που έχουν υποστεί υστερεκτομή (αφαίρεση της μήτρας) , όπου το σημείο του δέρματος μέσα στον κόλπο όπου βρισκόταν προηγουμένως η μήτρα, (που ονομάζεται κολόβωμα του δέρματος) προβάλλει προς την έξοδο του κόλπου.
Πόσο συχνή είναι η πρόπτωση

Υπολογίζεται ότι 30-40 % των γυναικών θα εμφανίζει πρόπτωση κάποια στιγμή στη ζωή τους.
Εμφανίζεται συνήθως μετά την εμμηνόπαυση, μετά την ηλικία των 50. Παρόλα αυτά μπορεί να εμφανιστεί και νωρίτερα.

Ποιά είναι τα αίτια που προκαλούν πρόπτωση
Τα αίτια δεν είναι απόλυτα γνωστά. Παρόλα αυτά διάφοροι παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί:

Τοκετός: ο φυσιολογικός τοκετός αποτελεί ένα crash test για τους ιστούς, τους μύες και τους συνδέσμους του κόλπου, καθώς η κάθοδος του εμβρύου μέσα στον κόλπο διατείνει όλον τον στηρικτικό μηχανισμό. Το βάρος του νεογνού και η διάρκεια του τοκετού έχουν επίσης ενοχοποιηθεί.
Εμμηνόπαυση: τα οιστρογόνα είναι γνωστό ότι συμβάλλουν σημαντικά στην υγεία και στηρικτική ικανότητα των μυών και συνδέσμων. Μετά την εμμηνόπαυση τα οιστρογόνα ελαττώνονται και μαζί με αυτά και η στηρικτική ικανότητα των μυών.
Μεγάλη ηλικία
Παχυσαρκία

‘Αλλοι παράγοντες που έχουν ενοχοποιηθεί είναι:

Παθήσεις του συνδετικού ιστού
Δυσλειτουργία νεύρων και ιστών
Χρόνιος βήχας
Χρόνια δυσκοιλιότητα
Εργασία που περιλαμβάνει την ανύψωση βαρέων αντικειμένων.

Τι συμπτώματα αισθάνεται η γυναίκα στην πρόπτωση
Συνήθως η γυναίκα αναφέρει ότι ‘κάτι υπάρχει μέσα στον κόλπο’ ή ότι ‘αισθάνεται άβολα στον κόλπο’ ή ακόμα αναφέρει ένα ‘αίσθημα ξένου σώματος’. Κάποιες γυναίκες αναφέρουν και κάποιο συσφικτικό άλγος στον κόλπο. Η έκταση της πρόπτωσης δεν συμβαδίζει με την ένταση των συμπτωμάτων. Υπάρχουν γυναίκες που αισθάνονται δυσφορία με μικρού βαθμού πρόπτωση, και άλλες που δεν ενοχλούνται παρότι έχουν μεγαλύτερου βαθμού πρόπτωση.
Ανάλογα με τον βαθμό και την εντόπιση της πρόπτωσης μπορεί να αναφερθούν τα παρακάτω:

Διόγκωση, βάρος ή συσφικτικό άλγος στον κόλπο
Οσφυαλγία
Δερματικός ερεθισμός και ξηρότητα του δέρματος του κόλπου
Ανάγκη να σπρώξει με τα δάχτυλα τον κόλπο προς τα μέσα / πίσω ώστε να γίνει η αφόδευση
‘Αλγος κατά τη σεξουαλική επαφή ή και ντροπή
Χρόνιο άλγος στην περιοχή της πυέλου
Συχνουρία και έντονη έπειξη για ούρηση
Διπλή ούρηση (ανάγκη να ουρήσει η γυναίκα απανωτά 2 φορές ώστε να αδειάσει η κύστη της)
Ελαττωμένη ροή ούρων
Ακράτεια τύπου στρες
Αδυναμία ούρησης χωρίς να σπρώξει τον κόλπο μα τα δάχτυλα προς τα πάνω / πίσω
Συχνές λοιμώξεις του ουροποιητικού
Ατελής κένωση του εντέρου
Δυσκοιλιότητα

Πότε χρειάζεται ιατρική συμβουλή
Η πρόπτωση του κόλπου δεν αποτελεί κατάσταση απειλητική για τη ζωή. Παρόλα αυτά μπορεί να επηρεάσει πολύ σοβαρά την ποιότητα της ζωής. Όλο και περισσότερες γυναίκες αναζητούν στις μέρες μας την ιατρική συμβουλή. Η πρόπτωση δεν αποτελεί μια νόσο της εποχής μας. Προυπήρχε ανέκαθεν. Παρόλα αυτά, οι γυναίκες παλαιότερα δεν απευθύνονταν στον ιατρό- είτε από φόβο είτε από ντροπή –είτε γιατί θεωρούσαν την κατάσταση φυσιολογική για τη μεγάλη ηλικία. Στις μέρες μας η σύγχρονη γυναίκα είναι διαφορετική.
Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας που ανέδειξε το πρόβλημα είναι η ανάπτυξη της Ουρογυναικολογίας, μιας υποειδικότητας της γυναικολογίας, που ασχολείται ακριβώς με τα προβλήματα της πρόπτωσης του κόλπου και της ακράτειας των ούρων στις γυναίκες, και γενικά με την υγεία του λεγόμενου πυελικού εδάφους.
Ποιον ιατρό χρειάζεται να επισκεφθείτε
Ο ουρογυναικολόγος είναι γυναικολόγος που εξειδικεύεται στα προβλήματα της ακράτειας των ούρων, της πρόπτωσης του κόλπου και γενικά στις παθήσεις του πυελικού εδάφους της γυναίκας. Εξειδίκευση πάνω στο κομμάτι αυτό κρίνεται απαραίτητη ώστε ο κλινικός ιατρός να έχει την ικανότητα να διαγνώσει, να διεισδύσει σε βάθος και να θεραπεύσει το πρόβλημα αυτό.
Υπάρχουν διάφορες κλινικές καταστάσεις που μπορούν να εμφανίζονται με παραπλήσιο τρόπο / συμπτώματα. Λάθος διάγνωση και θεραπεία μπορούν να επιπλέξουν περαιτέρω το πρόβλημα. Το σωστό ιστορικό, κλινική εξέταση, διαγνωστικά τεστ και θεραπεία ‘κομμένη και ραμμένη’ στις ανάγκες κάθε γυναίκας αποτελούν το κλειδί για την επιτυχημένη θεραπευτική προσέγγιση του προβλήματος.
Ποια είναι η θεραπεία της πρόπτωσης
Υπάρχουν διάφορες θεραπείες, χειρουργικές και μη. Παρόλα αυτά η κάθε μια έχει τις δικές της εφαρμογές και θεραπευτικά όρια.
Ασκήσεις του πυελικού εδάφους: δυστυχώς η φυσιοθεραπεία δεν μπορεί να επαναφέρει τα όργανα στη θέση τους. Μπορεί παρόλα αυτά να ενδυναμώσει τους μύες του πυελικού εδάφους και να εμποδίσει περαιτέρω επιδείνωση της πρόπτωσης. Επίσης βοηθά στα συμπτώματα της ακράτειας ούρων ή κοπράνων που καμιά φορά συνυπάρχουν με την πρόπτωση.
Πεσσοί: ο πεσσός είναι μια συσκευή που εισάγεται μέσα στον κόλπο και βοηθά στην στήριξη των τοιχωμάτων. Υπάρχουν διάφοροι τύποι πεσσών, σε διάφορα σχήματα και μεγέθη, όπως φαίνεται και στην εικόνα. Η θεραπεία με πεσσούς ενδείκνυται σε γυναίκες που είτε είναι σεξουαλικά ανενεργείς, είτε δεν μπορούν να χειρουργηθούν λόγω προβλημάτων υγείας, είτε επιθυμούν μια προσωρινή λύση μέχρι να γίνει το χειρουργείο. Οι πεσσοί πρέπει να αλλάζουν κατά τακτικά χρονικά διαστήματα, ώστε να αποφεύγονται λοιμώξεις. Οιστρογονούχες αλοιφές χρησιμοποιούνται για την επάλειψη των πεσσών, ώστε να ελαχιστοποιείται η πιθανότητα διάβρωσης του δέρματος του κόλπου. Κάποιες γυναίκες αισθάνονται παρόλα αυτά άβολα φορώντας πεσσό.
Χειρουργική αντιμετώπιση: αποτελεί την πιο συνηθισμένη θεραπεία:
Ανάλογα με την εντόπιση της πρόπτωσης το χειρουργείο είναι διαφορετικό.
Κυστεοκήλη και ορθοκήλη: το χειρουργείο γίνεται κολπικά. Με μια απλή τομή στο άνω ή κάτω τοίχωμα του κόλπου η ουροδόχος κύστη ή το ορθό επαναφέρονται στην σωστή τους θέση και οι γύρω ιστοί ενισχύονται, με ράμματα. Το δέρμα που περισσέυει αφαιρείται. Πρόσφατα έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούνται διάφορα μικρά πλέγματα για να ενισχύσουν τη στήριξη των κολπικών τοιχωμάτων. Παρόλα αυτά, τα πλέγματα μπορεί να έχουν επιπλοκές. Γι’αυτό συστήνεται σωστή ενημέρωση της ασθενούς πριν από κάθε απόφαση για χρήση ή μη των συνθετικών πλεγμάτων.
Πρόπτωση μήτρας: για πολλά χρόνια υπήρχε η εντύπωση ότι όταν η μήτρα προπίπτει πρέπει να αφαιρείται. Παρόλα αυτά, σήμερα έχει αποδειχθεί ότι η πτώση της μήτρας είναι το αποτέλεσμα και όχι η αιτία της πρόπτωσης. Στις γυναίκες που επιθυμούν να διατηρήσυν τη μήτρα τους υπάρχουν τεχνικές που ενισχύουν τη στήριξη του οργάνου και θεραπεύουν την πρόπτωση. Το χειρουργείο διαρκεί λιγότερο, έχει μικρότερη θνησιμότητα / θνητότητα, μικρότερο χρόνο νοσοκομειακής περίθαλψης και γρηγορότερη ανάρρωση.
Πρόπτωση κολοβώματος: υπάρχουν διάφορες χειρουργικές τεχνικές, είτε μέσω κολπικού χειρουργείου είτε μέσω διάνοιξης της κοιλίας. Πρόσφατα εφαρμόζονται και ελάχιστα επεμβατικές μέθοδοι με μικρές συνθετικές στηρικτικές ταινίες.
Τι είδους αναισθησία χρησιμοποιείται
Ανάλογα με τις ανάγκες της ασθενούς μπορεί να χρησιμοποιηθεί γενική νάρκωση ή στελεχιαία αναισθησία (ραχιαία). Εκπαιδευμένης ιατρός μπορεί να χειρουργεί και με τοπική αναισθησία, στην οποία η ασθενής δεν χρειάζεται να μείνει καθόλου στην κλινική.
Ποια είναι η διαδικασία πριν το χειρουργείο

Χρειάζεται διακοπή κάποιων φαρμάκων (σε περίπτωση λήψη τους) 1 εβδομάδα πριν το χειρουργείο. Αυτά είναι η ασπιρίνη και αντίστοιχα φάρμακα που κάνουν το αίμα να πήζει λιγότερο έυκολα, όπως τα αντιφλεγμονώδη και βαρφαρίνη.
Ελαφρύ δείπνο το βράδυ πριν το χειρουργείο
Συστήνεται να μην καταναλώσετε υγρά ή στερεές τροφές μετά τα μεσάνυχτα προ του χειρουργείου
Ισως να χρειαστείτε ένεμα, προ του χειρουργείου

Ποσο διαρκεί το χειρουργείο
Περίπου 20 λεπτά. Σε περίπτωση χρησιμοποίησης πλέγματος λίγο περισσότερο. Σε περίπτωση υστερεκτομής (αφαίρεσης της μήτρας) απαιτείται επιπλέον χρόνος 30 λεπτών.
Για πιο περιπλεγμένα χειρουργεία ο χειρουργικός χρόνος είναι σαφώς μεγαλύτερος.
Ποσο θα χρειαστεί να μείνετε στην κλινική
Για απλά χειρουργεία 1 ημέρα. Για χειρουργείο με τοπική αναισθησία μπορεί να πάρετε εξιτήριο την ίδια ημέρα. Σε περίπτωση υστερεκτομής περίπου 2 νύχτες.
Θα πονέσει
Ακόμα η τοπική αναισθησία είναι συνήθως αρκετή. Ίσως νιώσετε κάποια δυσφορία 1-2 εβδομάδες μετά το χειρουργείο- γι΄αυτό και θα σας χορηγηθούν παυσίπονα
Ποιες οι οδηγίες μετά το χειρουργείο
Στο σπίτι:

Αποφύγετε να σηκώνετε βάρη > 4 κιλών για 6 εβδομάδες.
Αποφύγετε σεξουαλική επαφή φια 6 εβδομάδες.
Αποφύγετε ταμπόν για 6 εβδομάδες.
Καλό θα ήταν να υπάρχει βοήθεια στο σπίτι τον πρώτο καιρό.
Τρώτε υγειινά και αρκετά φρούτα / λαχανικά, ώστε να μην είστε δυσκοίλια.
Ακολουθείτε κατά γράμμα τις οδηγίες του ιατρού σας.

Κύστη κόκκυγος: Η κλειστή τεχνική αναβιώνει!

2011-12-09T05:53:00.000-08:00

Γράφει: Χρυσοχέρης Περικλής, M.D, FACS, Γενικός χειρουργός

Η κύστη κόκκυγος (Pilonidal Cyst) ή τριχοφωλεακό συρίγγιο στην περιοχή τoυ κόκκυγα. Ο κυστικός αυτός σχηματισμός δημιουργείται, συνήθως, από διείσδυση τριχών μέσα στο δέρμα, αλλά ενδέχεται να οφείλεται και σε κύστη που σχηματίστηκε κατά τηv εμβρυϊκή ζωή.
Η πάθηση είναι περισσότερο συνηθισμένη στους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες και εμφανίζεται κυρίως σε ηλικίες μεταξύ της εφηβείας και των 40 ετών. Επιβαρυντικοί παράγοντες είναι η παχυσαρκία και η έντονη τριχοφυΐα.
Συμπτώματα
Τα συμπτώματα ποικίλλουν και είναι τα ακόλουθα

εκροή υγρού ή πυώδους υλικού από ένα δερματικό στόμιο (συρίγγιο)με άσχημη οσμή
εμφάνιση μιας μικρής διόγκωσης ή και δημιουργία μεγάλης και επώδυνης φλεγμονώδους μάζας-αποστήματος.

Επιπλέον, η φλεγμονή μπορεί να προκαλεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, πυρετό και καταβολή.
Η χωρίς επιπλοκή κύστη κόκκυγος είναι συνήθως ασυμπτωματική. Συχνά η ύπαρξή της γίνεται αντιληπτή από τη ρύπανση του εσώρουχου με ορο-αιματηρό ή βλεννώδες υγρό. Στην οξεία μορφή παρουσιάζεται με ισχυρό πόνο, δημιουργία αποστήματος και ίσως πυρετό. Εδώ η χειρουργική παρέμβαση πρέπει να είναι άμεση. Στη χρόνια μορφή παρατηρείται συνεχής ή και κατά διαστήματα έκκριση υγρού.
Θεραπεία
Η ενδεικνυόμενη θεραπεία εξαρτάται από την κατάσταση της νόσου. Ένα οξύ απόστημα αντιμετωπίζεται, συνήθως, με διάνοιξη και παροχέτευση, ώστε να απελευθερωθεί το πύο, να ελαττωθεί η φλεγμονή και να ανακουφιστεί ο ασθενής από τον πόνο.
Μία χρονίζουσα κύστη κόκκυγος όμως, θεραπεύεται αποτελεσματικά μόνο με χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική επέμβαση έχει σκοπό να αφαιρεθεί πλήρως η κύστη, μαζί με τους συνοδούς πόρους και τα συρίγγια, ούτως ώστε να εξασφαλισθεί πολύ μικρή πιθανότητα υποτροπής.
Υπάρχουν διάφορες χειρουργικές τεχνικές: ‘η ανοικτή’, ‘η κλειστή’ και η ‘ημίκλειστη’. Η επιλογή της κατάλληλης τεχνικής για την επέμβαση γίνεται έπειτα από συζήτηση με τον θεράποντα χειρουργό και εξαρτάται από την εμπειρία και την εκπαίδευση που έχει αυτός. Ας σημειωθεί, όμως, ότι στη σύγχρονη χειρουργική, αντί του νυστεριού χρησιμοποιούνται πολύ συχνά εξειδικευμένες μορφές ενέργειας, όπως η μονοπολική διαθερμία, το laser και το RF για λιγότερη απώλεια αίματος και ταχύτερη επούλωση.
Στη χειρουργική αντιμετώπιση:
Γίνεται χαρτογράφηση της περιοχής με μπλέ του μεθυλενίου, ώστε να αποκαλυφθεί η κύστη αλλά συγχρόνως και όλοι οι συνοδοί συριγγώδεις πόροι.
Με τη χρήση νυστεριού και διαθερμίας ή laser, αφαιρούμε με ακρίβεια την κύστη και κάθε συριγγώδη πόρο.
Η διαδικασία γίνεται με τοπική η γενική αναισθησία (ανάλογα με το μέγεθος της κύστης και την προτίμηση του ασθενούς), είναι ανώδυνη και διαρκεί περίπου μισή ώρα.
Το εάν το τραύμα θα αφεθεί ανοικτό, ημίκλειστο ή θα κλειστεί κατά 1ο σκοπό είναι στην κρίση και στην εκπαίδευση του χειρουργού.
Στην περίπτωση της ανοικτής μεθόδου, απαιτείται καθημερινή αλλαγή για τουλάχιστον 45 μέρες, ενώ μπορεί να φτάσει και τους 2-3 μήνες το διάστημα αυτό.
Η χρησιμοποίηση της κλειστή μεθόδου (εκτός των περιπτώσεων με οξεία φλεγμονή και πύον), με έκκεντρη τομή, και κλείσιμο με δημιουργία δερματικού κρημνού όπως έχει περιγραφεί παλαιότερα από τους Κarydakis&Bascom αναβιώνει! Ο χειρουργός κ. Καρυδάκης ήταν από τους πρώτους που εφάρμοσε την μέθοδο αυτή με εξαιρετικά αποτελέσματα την δεκαετία 70-80. Η βάση αυτής της τεχνικής είναι η τομή να μην είναι στη μέση γραμμή, ανάμεσα στους γλουτούς, αλλά σε σημείο προς τα έξω για να είναι το τραύμα πιο επιφανειακό και να μην έχει τάση. Έτσι το τραύμα έχει πολύ μικρές πιθανότητες να διαπυηθεί και να ανοίξει.
Αυτό μας παρέχει οριστική θεραπεία και ελαχιστοποιεί ουσιαστικά τις πιθανότητες εμφάνισης του προβλήματος στο μέλλον.
Η τεχνική αυτή και η επιτυχία της, επιβεβαιώνεται στα διεθνή συνέδρια, όπως και έγινε στο Αμερικάνικο Κολλέγιο Χειρουργών φέτος.
Η πιθανότητα υποτροπής ελαχιστοποιείται.
Έτσι, δεν απαιτούνται καθημερινές, επώδυνες αλλαγές, διότι κλείνουμε με ασφάλεια το τραύμα κατά αυτήν την μέθοδο.
Ο ασθενής φεύγει μετά από μία ώρα από την κλινική και επιστρέφει στις καθημερινές του δραστηριότητες.
Την τρίτη ημέρα γίνεται η αφαίρεση των γαζών από τοn χειρουργό και αμέσως μετά επιτρέπεται το ντους.
Η αφαίρεση ραμμάτων γίνεται μετά από 10 ημέρες.

Χοληστερίνη, μια σύγχρονη ιατρική απάτη...

2011-12-04T08:42:00.000-08:00

Πανεπιστημιακές μελέτες αποδεικνύουν,ότι η υψηλή χοληστερίνη δεν προκαλεί καρδιοπάθειες και εγκεφαλικά, αντιθέτως, είναι ευεργετική και προστατεύει τον οργανισμό...Οι διαφημιζόμενες τροφές
και τα φάρμακα μείωσης τής χοληστερίνης είναι αυτά, που προξενούν πολλές και τεράστιες βλάβες
Χοληστερίνη. Μια λέξη, που στους περισσότερους είναι συνδεδεμένη με την καρδιοπάθεια. Σχεδόν όλοι θεωρείτε τη χοληστερίνη ως κάτι κακό, που θα πρέπει να τη μειώσετε με ειδική δίαιτα χαμηλή σε λίπη και χοληστερίνη και αν η δίαιτα δεν είναι αρκετή, ώστε να ρίξει τη χοληστερίνη, η φαρμακευτική αγωγή θεωρείται απαραίτητη.

Νέα «θαυματουργά» φάρμακα έχουν ανακαλυφθεί, τα οποία ρίχνουν τη χοληστερίνη, οι στατίνες, από τις οποίες οι φαρμακευτικές εταιρείες κερδίζουν πολλά εκατομμύρια. Προϊόντα χαμηλά σε λιπαρά και χωρίς χοληστερίνη πωλούνται στα supermarkets και οι περισσότεροι τα προτιμάτε, διότι πιστεύετε, ότι κάνουν καλό στην καρδιά σας. Αφού είναι χαμηλά σε λιπαρά και χωρίς χοληστερίνη, είναι καλά.
Έτσι, αγοράζετε τυρί, γάλα και γιαούρτι χαμηλά σε λιπαρά και αποφεύγετε τα κανονικά σε λιπαρά τυριά, το πλήρες γάλα και γιαούρτι, με τα οποία επί χιλιετίες οι άνθρωποι τρέφονταν. Αποφεύγετε να τρώτε αυγά και γαρίδες καθώς και άλλες τροφές πλούσιες σε χοληστερίνη, διότι πιστεύετε, ότι θα αυξήσουν τη χοληστερίνη στο αίμα σας.

Η υπόθεση της χοληστερίνης λέει με λίγα λόγια τα εξής: Αν τρώτε πολύ από τις τροφές, που περιέχουν χοληστερίνη ή κορεσμένο λίπος, τα επίπεδα τής χοληστερίνης στο αίμα θα αυξηθούν. Η παραπανίσια χοληστερίνη θα εναποτεθεί στα τοιχώματα των αρτηριών κάνοντάς τα να στενέψουν. Τότε, αυτό θα μπλοκάρει την παροχή αίματος στην καρδιά και σε άλλα όργανα προκαλώντας καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό.

Να γιατί φοβάστε τη χοληστερίνη. Τι θα λέγατε όμως αν μαθαίνατε, ότι όλα αυτά είναι λάθος; Ότι η θεωρία τής χοληστερίνης προβάλλεται τόσο έντονα λόγω μάρκετινγκ; Ότι από τη θεωρία τής χοληστερίνης κερδισμένες βγαίνουν οι εταιρείες τροφίμων και οι φαρμακευτικές εταιρείες; Αν μια εταιρεία τροφίμων παρασκευάσει ένα τρόφιμο χαμηλό σε λιπαρά, όλοι θα σπεύσετε να το αγοράσετε, διότι πιστεύετε, ότι αυτό είναι καλύτερο για την καρδιά σας από ένα τρόφιμο, που περιέχει όλα τα λιπαρά του. Στην τηλεόραση κατακλύζεστε από διαφημίσεις τέτοιων προϊόντων χαμηλών σε λιπαρά. Αυτό που δεν έχετε σκεφτεί όμως είναι, ότι το να αγοράζετε ένα τέτοιο προϊόν συμφέρει τις εταιρείες παρασκευής τροφίμων. Αφαιρούν από ένα προϊόν τα λιπαρά του και αυτά τα πουλούν εν συνεχεία ως βούτυρο.

Οι οπαδοί τής θεωρίας τής χοληστερίνης, μάς συμβουλεύουν να μην τρώμε κρόκους αυγών, βούτυρο και γιαούρτι με όλα του τα λιπαρά, διότι, όπως ισχυρίζονται, θα αυξηθούν τα επίπεδα χοληστερίνης στο αίμα μας, με συνέπεια να προκληθεί αθηροσκλήρωση στις αρτηρίες μας. Αυτό όμως, δεν είναι αλήθεια. Οι κρόκοι των αυγών, το βούτυρο και τα γαλακτοκομικά με όλα τους τα λιπαρά δεν αυξάνουν τη χοληστερίνη στο αίμα μας και δεν μπλοκάρουν τις αρτηρίες μας. Πολλές μελέτες έχουν αποδείξει, ότι η κατανάλωση των αυγών δεν επηρεάζει τη χοληστερίνη τού αίματος. Ο κρόκος τού αυγού περιέχει πολύτιμα θρεπτικά συστατικά, που ωφελούν την υγεία μας. Οι κρόκοι των αυγών αποτελούν την καλύτερη πηγή λουτεΐνης και ζεαξανθίνης, καροτενοειδών, που μας προστατεύουν από την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, η οποία είναι η πιο συχνή αιτία μη αναστρέψιμης τύφλωσης στον δυτικό κόσμο. Μπορείτε να διανοηθείτε πόσες περιπτώσεις εκφύλισης τής ωχράς κηλίδας θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί, αν οι κρόκοι των αυγών δεν είχαν θεωρηθεί διατροφικός εχθρός για τόσο καιρό; Κι όμως, πολλοί αποφεύγουν τους κρόκους των αυγών, λόγω τής χοληστερίνης που περιέχουν, χωρίς να αντιλαμβάνονται, ότι οι κρόκοι των αυγών είναι μια από τις πιο υγιεινές τροφές.

Δεν βγαίνουν βέβαια κερδισμένες μόνο οι εταιρείες τροφίμων, αλλά και οι φαρμακευτικές εταιρείες. Αφού πιστεύετε, ότι το να έχετε υψηλή χοληστερίνη στο αίμα σας είναι κάτι κακό, οι φαρμακευτικές εταιρείες σάς προσφέρουν τη λύση, τα φάρμακα μείωσης τής χοληστερίνης, από τις πωλήσεις των οποίων κερδίζουν εκατομμύρια. Οι φαρμακευτικές εταιρείες θέλουν όλοι σχεδόν οι άνθρωποι να λαμβάνουν στατίνες, οι οποίες χορηγούνται πια σε τέτοια έκταση σαν να είναι συμπληρώματα διατροφής.

Για το μόνο, που νοιάζεστε, είναι για τη διατροφική χοληστερίνη και τη χοληστερίνη τού αίματός σας. Έτσι, μπορεί να καταναλώνετε ανθυγιεινές τροφές πλούσιες σε trans λιπαρά οξέα, αρκεί να είναι χαμηλές σε κορεσμένα λίπη και χοληστερίνη.

Όταν κάνετε εξετάσεις αίματος, έχετε ελέγξει ποτέ πόσο είναι η lipoprotein (a) [Lp(a)], η C-reactive protein (CRP), το ινωδογόνο και η ομοκυστεΐνη στο αίμα σας; Πιθανότατα αυτά σάς είναι εντελώς άγνωστα. Η μόνη εξέταση αίματος που κάνετε είναι, για να ελέγξετε την ολική χοληστερίνη σας και μερικοί από εσάς ζητάτε να ελέγξετε την LDL και την HDL.

Γιατί όμως δεν σας έχουν πει ποτέ να κάνετε εξετάσεις για την Lp(a), την CRP, το ινωδογόνο και την ομοκυστεΐνη, που είναι καλύτερες εξετάσεις από τη χοληστερίνη για κίνδυνο καρδιοπάθειας; Πολύ απλά, η ομοκυστεΐνη, το ινωδογόνο και η Lp(a) δεν μειώνονται με τις στατίνες. Οι στατίνες μειώνουν μόνο τη χοληστερίνη τού αίματος και τη CRP. Ποιος ο λόγος να σάς πουν για την Lp(a), η οποία μειώνεται με τη βιταμίνη C, τη λυσίνη και τη νιασίνη; Ποιος ο λόγος να σάς πουν για την ομοκυστεΐνη, η οποία μειώνεται με βιταμίνες τού συμπλέγματος Β, και συγκεκριμένα με B6, B12 και φολικό οξύ;

Στο άρθρο αυτό θα ανατρέψουμε τη θεωρία τής χοληστερίνης. Η χοληστερίνη είναι ευεργετική για το σώμα μας και όχι κάποια κακή ουσία. Η χοληστερίνη των τροφίμων, όπως τα αυγά, δεν αυξάνει τη χοληστερίνη τού αίματος. Και η υψηλή χοληστερίνη τού αίματος, δεν προκαλεί αθηρωσκλήρωση, όπως ισχυρίζονται. Αυτά που σας λέμε τώρα, μπορεί να σάς φαίνονται περίεργα, αλλά τελειώνοντας την ανάγνωση τού άρθρου θα συνειδητοποιήσετε ίσως, ότι η θεωρία τής χοληστερίνης είναι μια από τις μεγαλύτερες απάτες στην ιστορία τής Iατρικής, όπως ο dr. George Mann επιτυχώς τη χαρακτήρισε.

Ο αγώνας κατά τού λίπους
Ενώ οι γάλλοι τρώνε άφθονο λίπος, οι αμερικανοί, αλλά και οι έλληνες δεν τολμούν να πιούν ένα ποτήρι γάλα πλήρες σε λιπαρά ή να φάνε ένα πλήρες γιαούρτι. Εδώ και 25 χρόνια οι κυβερνητικές συστάσεις των ΗΠΑ και οι ειδικοί στα θέματα υγείας έχουν τονίσει τα χαμηλά σε λίπη και χωρίς λίπη φαγητά, προειδοποιώντας τους ανθρώπους να αποφεύγουν τα λίπη γενικά, ιδιαίτερα τα κορεσμένα λίπη από ζωικά προϊόντα και τροπικά λίπη όπως το λάδι τής καρύδας.

«Τρώτε πολλές τροφές υψηλές σε λίπος (ιδιαίτερα κορεσμένο λίπος);» ανησυχεί η ιστοσελίδα τής American Heart Association. «Διαλέξτε μια δίαιτα, που είναι χαμηλή σε κορεσμένο λίπος και χοληστερίνη», επαναλαμβάνουν οι σύγχρονες οδηγίες διατροφής τού United States Department of Agriculture (USDA).

Κι όμως, η Αμερική, όχι η Γαλλία, είναι η χώρα με τα καλπάζοντα ποσοστά παχυσαρκίας κάνοντας πολλούς ανθρώπους και τώρα πολλούς ερευνητές να αναρωτιούνται: Είναι τα φυτικά έλαια και τα trans λιπαρά, που περιέχονται στις επεξεργασμένες τροφές πιο υγιή από τα λίπη στις φυσικές τροφές, όπως το βούτυρο, η κρέμα γάλακτος και το λάδι τής καρύδας;

Το πόσο αποτελεσματικές είναι αυτές οι διατροφικές οδηγίες φαίνεται από το γεγονός, ότι 97 εκατομμύρια αμερικανοί (64%) είναι παχύσαρκοι, σύμφωνα με μια μελέτη, που δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο τού 2002 στο Journal of the American Medical Association.

Τα πραγματικά αίτια τής αύξησης τής καρδιοπάθειας στις ΗΠΑ
Στις αρχές τού 20ού αιώνα, η καρδιοπάθεια αποτελούσε το 10% όλων των θανάτων, το 1950 το 30% και σήμερα έχει φτάσει στο 45% όλων των θανάτων. Ακόμα πιο συνταρακτικό είναι, ότι η περισσότερη από την αύξηση ήταν λόγω ενός νέου φαινόμενου, τού εμφράγματος τού μυοκαρδίου ή τής καρδιακής προσβολής, που δεν υπήρχε πριν το 1920. Κατά τη διάρκεια τού ΄50, ο dr. Dudley White, ο πιο φημισμένος καρδιολόγος τής εποχής του, επεσήμανε, ότι η καρδιοπάθεια είχε αυξηθεί, καθώς η κατανάλωση φυτικών λαδιών αυξήθηκε και η κατανάλωση αυγών και παραδοσιακών λιπών, όπως το βούτυρο και το λαρδί μειώθηκε. Η χρήση τής μαργαρίνης τετραπλασιάστηκε και η χρήση των φυτικών ελαίων τριπλασιάστηκε μεταξύ 1900 και 1950, ενώ η κατανάλωση αυγών μειώθηκε στο μισό.

Μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, οι κατασκευαστές άρχισαν να κάνουν υδρογόνωση σε αυτά τα φυτικά έλαια, έτσι, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως υποκατάστατο τού λαδιού τής καρύδας και των ζωικών λιπών στα προϊόντα φούρνου.

Ο dr. White και πολλοί άλλοι επεσήμαναν, ότι αυτά τα γεγονότα –η καρδιοπάθεια αυξήθηκε μαζί με τη χρήση των πολυακόρεστων ελαίων και των μερικώς υδρογονωμένων ελαίων στις επεξεργασμένες τροφές– προτείνουν, ότι οι αμερικανοί πρέπει να τρώνε τις παραδοσιακές τροφές, όπως κρέας, αυγά, βούτυρο και τυρί και να αποφεύγουν τις τροφές, που είναι βασισμένες στα φυτικά έλαια.

Μια μελέτη, που σπάνια αναφέρεται
Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες μελέτες οργανώθηκε από τον dr. Norman Jolliffe, διευθυντή στο Nutrition Bureau τού New York Health Department. Αυτός οργάνωσε το Anti-Coronary Club το 1957, στο οποίο επέλεξε επιχειρηματίες ηλικίας 40-59 ετών, που ακολούθησαν τη «Συνετή Δίαιτα», που προτείνει η American Heart Association (AHA). Τα μέλη τού κλαμπ ακολούθησαν τη δίαιτα με θρησκευτική ευλάβεια. Αυτοί, συγκρίθηκαν με μια άλλη ομάδα επιχειρηματιών, που έτρωγαν αυγά και μπέικον για πρωινό, χρησιμοποιούσαν βούτυρο και έτρωγαν κρέας τρεις φορές την ημέρα. Ο Jollife, ένας υπέρβαρος διαβητικός, ήταν πεπεισμένος μαζί με άλλους υποστηρικτές τής υπόθεσης λιπιδίων ότι η ομάδα, που ακολουθούσε τη «Συνετή Δίαιτα» θα πήγαινε πολύ καλύτερα από την ομάδα, που δεν ακολουθούσε τη «Συνετή Δίαιτα».

Το 1966, τα αποτελέσματα τής μελέτης δημοσιεύτηκαν στο Journal of the American Medical Association. Αν και οι άνδρες, που ακολούθησαν τη «Συνετή Δίαιτα», είχαν λίγο χαμηλότερα επίπεδα χοληστερίνης στο αίμα από την ομάδα, που δεν ακολούθησε τη «Συνετή Δίαιτα» (220 mg/dl έναντι 250 mg/dl), υπήρξαν οκτώ θάνατοι από καρδιοπάθεια στην ομάδα, που ακολούθησε τη «Συνετή Δίαιτα» και κανένας θάνατος στην ομάδα, που δεν ακολούθησε τη «Συνετή Δίαιτα». Και ο dr. Jolliffe; Πέθανε από αγγειακή θρόμβωση, το 1961. Προφανώς, η «Συνετή Δίαιτα» δεν μπόρεσε να τον σώσει.

Η χοληστερίνη, που δεν είναι χοληστερίνη
Όταν κάνουμε μια εξέταση αίματος μετράμε την ολική χοληστερίνη, την «κακή» χοληστερίνη, την «καλή» χοληστερίνη και υπολογίζουμε την αναλογία τής «καλής» προς την «κακή» χοληστερίνη. Αν κοιτάξουμε ένα βιβλίο βιοχημείας, θα δούμε, ότι υπάρχει ένα διάγραμμα τής χοληστερίνης. Αυτή είναι η μόνη μορφή τής χοληστερίνης. Δεν υπάρχει «κακή» και «καλή» χοληστερίνη.

Οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουν, ότι η χοληστερίνη είναι βλαβερή για τον οργανισμό τους. Και όμως, η χοληστερίνη είναι απαραίτητη για τη ζωή μας. Οι συνάψεις, οι ζωτικές συνδέσεις μεταξύ των νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο και οπουδήποτε αλλού γίνονται αποκλειστικά από χοληστερίνη. Η βιταμίνη D συντίθεται από τη χοληστερίνη από τη δράση των ηλιακών ακτίνων στο δέρμα μας. Όλα τα κύτταρα τού σώματός μας χρειάζονται χοληστερίνη στις κυτταρικές τους μεμβράνες. Χωρίς αυτή θα αποσυντίθονταν, αφού η χοληστερίνη παρέχει δομική ακεραιότητα. Η χοληστερίνη είναι δομικός λίθος για πολλές ορμόνες τού σεξ.

Η χοληστερίνη δεν διαλύεται στο νερό. Έτσι δεν διαλύεται στο αίμα. Αυτό σημαίνει, ότι πρέπει να μεταφερθεί στο σώμα μέσα σε ένα μικρότερο μόριο μεταφοράς, γνωστό ως λιποπρωτεΐνη. Ένα άλλο συστατικό, που δεν μπορεί να διαλυθεί στο αίμα είναι το λίπος. Τα λίπη/τριγλυκερίδια και η χοληστερίνη είναι συνεπιβάτες μέσα στις λιποπρωτεΐνες.

Υπάρχουν διάφοροι τύποι λιποπρωτεινών. Η μεγαλύτερη ονομάζεται χυλομικρόν. Ένα επίπεδο πιο κάτω σε μέγεθος από το χυλομικρόν είναι μια λιποπρωτεΐνη γνωστή ως VLDL, η πολύ χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη. Η VLDL συνήθως αναφέρεται ως τριγλυκερίδια. Ένα επίπεδο ακόμα πιο κάτω σε μέγεθος είναι η IDL, η μεσαίας πυκνότητας λιποπρωτεΐνη. Αυτή σχηματίζεται, όταν η VLDL χάνει ένα τριγλυκερίδιο και μικραίνει. Ένα επίπεδο πιο κάτω σε μέγεθος είναι η LDL, η χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη, γνωστή και ως «κακή χοληστερίνη». Δεν είναι όμως χοληστερίνη, αλλά λιποπρωτεΐνη. Η πιο μικρή λιποπρωτεΐνη είναι η HDL, η υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη, γνωστή και ως «καλή» χοληστερίνη. Ούτε όμως αυτή είναι χοληστερίνη, αλλά λιποπρωτεΐνη.

- Τα μόρια τής κακής χοληστερίνης είναι αυτά με τις ουλές στα πρόσωπά τους και καλυμμένο με μαύρο πανί το ένα τους μάτι.

Αξιοσημείωτο είναι, ότι η HDL περιέχει περισσότερη χοληστερίνη από κάθε άλλο είδος λιποπρωτεΐνης στο σώμα και όμως θεωρείται, ότι προστατεύει την καρδιά μας. Η HDL παράγεται στο συκώτι και πιστεύεται, ότι απομακρύνει τη χοληστερίνη από τις αθηρωματικές πλάκες στις αρτηρίες και τη μεταφέρει πίσω στο συκώτι. Η ιδέα όμως, ότι ένα μόνο μόριο διώχνει τη χοληστερίνη από τις αθηρωματικές πλάκες είναι γελοία.

Μια άλλη μορφή τής LDL είναι η λιποπρωτεΐνη (α), η οποία γράφεται ως Lp(a). Είναι η ίδια με την LDL με μόνη διαφορά, ότι έχει δύο τύπους πρωτεΐνης προσκολλημένους στην εξωτερική της επιφάνεια. Όλες οι λιποπρωτεΐνες έχουν πρωτεΐνες προσκολλημένες στην εξωτερική τους επιφάνεια. Με αυτό τον τρόπο οι υποδοχείς των κυττάρων στο σώμα τις αναγνωρίζουν.

Η χοληστερίνη είναι απαραίτητη για τη ζωή μας
Οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουν, ότι η χοληστερίνη είναι βλαβερή για τον οργανισμό τους. Και όμως, η χοληστερίνη είναι απαραίτητη για τη ζωή μας. Η χοληστερίνη είναι τόσο ζωτική, που όλα τα κύτταρα εκτός από τους νευρώνες μπορούν να παράγουν χοληστερίνη και μια από τις κύριες λειτουργίες τού συκωτιού είναι να συνθέτει χοληστερίνη.

Για να καταλάβουμε τι συμβαίνει, όταν τα επίπεδα τής χοληστερίνης είναι πολύ χαμηλά, ας δούμε μια σπάνια γενετική ασθένεια, που ονομάζεται σύνδρομο Smith-Lemli-Opitz (SLOS) Σε αυτό το σύνδρομο υπάρχει ένα ελάττωμα στη σύνθεση τής χοληστερίνης με αποτέλεσμα πολύ χαμηλά επίπεδα χοληστερίνης. Ας δούμε τα συμπτώματα αυτού τού συνδρόμου: Ξαφνική αποβολή τού εμβρύου με SLOS, θάνατος από ανεπάρκεια πολλών οργάνων κατά τη διάρκεια των πρώτων εβδομάδων ζωής στα άτομα με SLOS τύπου ΙΙ, συμφορητική καρδιοπάθεια δεν είναι ασυνήθης στο SLOS. Εμετός, δυσκολία στη λήψη τροφής, δυσκοιλιότητα, ανισορροπία ηλεκτρολυτών και αδυναμία να αναπτυχθούν, είναι συνηθισμένα συμπτώματα. Μπορεί να συμβεί απώλεια τής όρασης λόγω καταρράκτη, ανωμαλίες στο οπτικό νεύρο και άλλα οφθαλμολογικά προβλήματα. Απώλεια των μαλλιών είναι πολύ συχνή. Αιτία θανάτου μπορεί να είναι η πνευμονία και η ηπατική ανεπάρκεια. Η επιβίωση είναι απίθανη, αν τα επίπεδα τής χοληστερίνης στο πλάσμα είναι λιγότερα από 20 mg/dl.

Ας δούμε μερικά πράγματα, που χρειαζόμαστε χοληστερίνη για το σώμα μας:

Εγκεφαλικές συνάψεις: Οι συνάψεις, οι ζωτικές συνδέσεις μεταξύ των νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο και οπουδήποτε αλλού γίνονται αποκλειστικά από χοληστερίνη.

Βιταμίνη D: Συντίθεται από την χοληστερίνη από τη δράση των ηλιακών ακτίνων στο δέρμα μας.

Κυτταρικές μεμβράνες: Όλα τα κύτταρα τού σώματός μας χρειάζονται χοληστερίνη στις κυτταρικές τους μεμβράνες. Χωρίς αυτή θα αποσυντίθονταν, αφού η χοληστερίνη παρέχει δομική ακεραιότητα.

Ορμόνες τού σεξ: Η χοληστερίνη είναι δομικός λίθος για πολλές ορμόνες τού σεξ.

Χολή: Η χοληστερίνη είναι το κύριο συστατικό τής χολής, η οποία απελευθερώνεται από τη χοληδόχο κύστη, για να βοηθήσει στην πέψη των τροφών. Πολλοί χολόλιθοι είναι κατασκευασμένοι εντελώς από κρυσταλλωμένη χοληστερίνη.

Θα πρέπει να σημειωθεί, ότι όλα αυτά χρειάζονται μεγάλη ποσότητα χοληστερίνης. Είναι αδύνατο να φάμε τόσο πολύ χοληστερίνη, για να καλύψουμε τις καθημερινές μας ανάγκες για χοληστερίνη. Για να καλύψει αυτό το κενό, το συκώτι πρέπει να παράγει τέσσερεις ή πέντε φορές χοληστερίνη από αυτήν που καταναλώνουμε. Στην πραγματικότητα, θα έπρεπε να τρώμε έξι με οκτώ κρόκους αυγών την ημέρα, για να καλύψουμε τις καθημερινές μας ανάγκες. Επειδή κανένας μας δεν το κάνει αυτό, το συκώτι καλύπτει αυτό το κενό.

Έτσι, πώς είναι δυνατόν να λέγεται, ότι αν τρώμε δυο ή τέσσερεις κρόκους αυγών την ημέρα, αυτό θα κάνει τα επίπεδα τής χοληστερίνης να αυξηθούν; Αφού αυτή η ποσότητα κρόκων είναι μικρότερη από αυτήν που χρειαζόμαστε για τις καθημερινές μας ανάγκες σε χοληστερίνη. Οι περισσότεροι μάλιστα από εμάς, τρώμε πολύ λιγότερη ποσότητα κρόκων αυγών. Αν καταφέρναμε να τρώμε τέσσερις κρόκους την ημέρα, το συκώτι θα παρήγαγε απλώς λιγότερη χοληστερίνη, για να κρατήσει τα επίπεδα σταθερά.

Οι κύριες λειτουργίες τής χοληστερίνης
Στους ανθρώπους, η χοληστερίνη υπηρετεί πολλές σημαντικές λειτουργίες:

1. Χρησιμοποιείται από το σώμα για την κατασκευή στεροειδών ή ορμονών σαν την κορτιζόνη, συμπεριλαμβανομένων των σεξουαλικών ορμονών. Τέτοιες ορμόνες είναι η τεστοστερόνη, το οιστρογόνο και η κορτιζόνη. Αυτές οι ορμόνες ελέγχουν χιλιάδες σωματικές λειτουργίες.

2. Βοηθάει το συκώτι να παράγει χολικά οξέα. Αυτά τα οξέα είναι απαραίτητα για την πέψη των λιπών και απαλλάσσουν το σώμα από απόβλητα.

3. Δρα για να συνδέει τα μόρια λιπιδίων, τα οποία σταθεροποιούν τις κυτταρικές μεμβράνες. Ως εκ τούτου, η χοληστερίνη είναι ένας ζωτικός δομικός λίθος για όλους τους ιστούς τού σώματος.

4. Είναι ένα απαραίτητο μέρος τού ελύτρου μυελίνης. Το έλυτρο μυελίνης εξασφαλίζει, ότι ο εγκέφαλος λειτουργεί σωστά. Χωρίς το έλυτρο μυελίνης είναι δύσκολο να συγκεντρωθούμε και μπορούμε να χάσουμε τη μνήμη.

5. Έχει ευεργετικές επιδράσεις στο ανοσοποιητικό σύστημα. Οι άνδρες με υψηλή χοληστερίνη έχουν ισχυρότερο ανοσοποιητικό σύστημα από τους άνδρες με χαμηλή χοληστερίνη, όπως μπορεί να φανεί από το γεγονός, ότι έχουν περισσότερα λεμφοκύτταρα, ολικά Τ-κύτταρα, βοηθητικά Τ-κύτταρα και CD8+ κύτταρα. Επιπλέον, πολλές ποικιλίες βακτηρίων, που μας κάνουν να αρρωσταίνουμε, σχεδόν εντελώς απενεργοποιούνται από την LDL χοληστερίνη.

6. Το σώμα χρησιμοποιεί τη χοληστερίνη, για να παράγει βιταμίνη D, που είναι ζωτική για τα οστά και το νευρικό σύστημα, τη σωστή ανάπτυξη, τον μεταβολισμό των μετάλλων, τον μυϊκό τόνο, την παραγωγή ινσουλίνης, την αναπαραγωγή και τη λειτουργία τού ανοσοποιητικού συστήματος.

7. Η χοληστερίνη δρα ως αντιοξειδωτικό προστατεύοντάς μας από τη βλάβη των ελευθέρων ριζών, που οδηγεί σε καρδιοπάθεια και καρκίνο.

8. Η χοληστερίνη χρησιμοποιείται για τη σωστή λειτουργία των υποδοχέων σεροτονίνης στον εγκέφαλο. Επειδή η σεροτονίνη είναι το φυσικό συστατικό με το οποίο αισθανόμαστε καλά, δεν είναι έκπληξη, ότι χαμηλά επίπεδα χοληστερίνης έχουν συνδεθεί με επιθετική και βίαιη συμπεριφορά, κατάθλιψη και τάση για αυτοκτονία.

9. Το γάλα τής μητέρας είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε χοληστερίνη και περιέχει ένα ειδικό ένζυμο, που βοηθά το βρέφος να αξιοποιήσει αυτό το συστατικό. Τα βρέφη και τα παιδιά χρειάζονται τροφές πλούσιες σε χοληστερίνη κατά τη διάρκεια των χρόνων τής ανάπτυξης, για να εξασφαλίσουν σωστή ανάπτυξη τού εγκεφάλου και τού νευρικού συστήματος.

10. Η διατροφική χοληστερίνη παίζει έναν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση τής υγείας τού εντερικού τοιχώματος. Αυτή είναι η αιτία, που οι χαμηλές σε χοληστερίνη δίαιτες μπορούν να οδηγήσουν σε σύνδρομο διαπερατότητας τού εντέρου και σε άλλες εντερικές παθήσεις.

11. Το σώμα χρησιμοποιεί τη χοληστερίνη, για να επισκευάσει τα κύτταρα, που έχουν πάθει βλάβη. Αυτό σημαίνει, ότι τα υψηλότερα επίπεδα χοληστερίνης είναι στην πραγματικότητα ευεργετικά. Ο Meyer Texon, γνωστός παθολόγος στο New York University Medical Center, επισημαίνει, ότι το να κατηγορούμε το λίπος και τη χοληστερίνη για τη σκλήρυνση των αρτηριών είναι σαν να κατηγορούμε τα λευκά αιμοσφαίρια για την πρόκληση μόλυνσης.

Η χοληστερίνη κάνει καλό
Ξέρετε, ότι η υψηλή χοληστερίνη μας προστατεύει κατά των μολυσματικών ασθενειών; Ή ότι οι ηλικιωμένοι με υψηλή χοληστερίνη ζουν περισσότερο; Το γεγονός, ότι οι ηλικιωμένοι με υψηλή χοληστερίνη ζουν περισσότερο από τους ηλικιωμένους με χαμηλή χοληστερίνη προκύπτει καθαρά από πολλές επιστημονικές μελέτες (βλ. βιβλιογραφία, σημ. 1). Αλλά ας δούμε τη θνησιμότητα, τον κίνδυνο θανάτου από καρδιακή προσβολή, αν η χοληστερίνη είναι υψηλή.

Ο dr. Harlan Krumholz στο πανεπιστήμιο τού Yale ανέφερε, ότι οι ηλικιωμένοι με χαμηλή χοληστερίνη πέθαιναν δυο φορές πιο συχνά από καρδιακή προσβολή απ΄ ότι αυτοί με υψηλή χοληστερίνη (βιβλιογραφία, σημ. 2).

Υπάρχει μεγάλος αριθμός παρόμοιων ευρημάτων. Πολλές μελέτες σε ηλικιωμένους έχουν δείξει, ότι η υψηλή χοληστερίνη δεν είναι παράγοντας κινδύνου για καρδιοπάθεια. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα μιας έρευνας τού Uffe Ravnskov στη βάση δεδομένων τού Medline για μελέτες, που ασχολούνταν με αυτό το ερώτημα (βιβλιογραφία, σημ. 3).

Χαμηλή χοληστερίνη και μεταδοτικές ασθένειες
Ο David Jacobs και οι συνεργάτες του βρήκαν, ότι η χαμηλή χοληστερίνη είναι προάγγελος για έναν αυξημένο κίνδυνο θανάτου από ασθένειες τού στομάχου, των εντέρων και των πνευμόνων (βιβλιογραφία, σημ. 4).

Οι περισσότερες από αυτές τις ασθένειες προκαλούνται από βακτήρια ή ιούς. Γεννάται όμως το εξής ερώτημα: Είναι η μόλυνση, που μειώνει τη χοληστερίνη ή η χαμηλή χοληστερίνη, που προδιαθέτει σε μολυσματικές ασθένειες;

Μια ερευνητική ομάδα με επικεφαλής πάλι τον Jacobs παρακολούθησε περισσότερα από 100.000 υγιή άτομα στην περιοχή τού San Francisco για δεκαπέντε χρόνια. Στο τέλος τής μελέτης παρατήρησαν, ότι αυτοί που είχαν χαμηλή χοληστερίνη στην αρχή τής μελέτης είχαν μπει πιο συχνά στο νοσοκομείο λόγω μολυσματικής ασθένειας (βιβλιογραφία, σημ. 5). Αυτό το εύρημα δεν μπορεί να εξηγηθεί με το επιχείρημα, ότι η μόλυνση είχε κάνει τη χοληστερίνη να μειωθεί, διότι πώς η χαμηλή χοληστερίνη, καταγραφόμενη σε εποχή που αυτοί οι άνθρωποι ήταν υγιείς και χωρίς καμμιά απόδειξη τής μόλυνσης, μπορούσε να προκληθεί από μια ασθένεια, που δεν είχε ακόμα εμφανιστεί. Είναι πιο πιθανό, ότι η χαμηλή χοληστερίνη με κάποιο τρόπο τους έκανε πιο ευπαθείς στη μόλυνση.

Η LDL είναι καλή
Όλοι ονομάζουμε την LDL «κακή» χοληστερίνη. Η LDL πρώτα απ’ όλα δεν είναι χοληστερίνη, αλλά λιποπρωτεΐνη. Και δεύτερον η LDL δεν είναι κακή. Η LDL είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό μέλος τού ανοσοποιητικού μας συστήματος. Αυτό, που οι περισσότεροι γιατροί και ερευνητές δεν γνωρίζουν είναι, ότι οι λιποπρωτεΐνες, συμπεριλαμβανομένης της LDL, εξοντώνουν τους μικροοργανισμούς και τα τοξικά τους προϊόντα.

Ο dr. Sucharit Bhakdi και η ομάδα του από το Giessen στη Γερμανία ήταν ένας από τους πρώτους, που μελέτησαν το πώς οι λιποπρωτεΐνες μας προστατεύουν (βιβλιογραφία, σημ. 6).

Η άλφα-τοξίνη είναι ένα δηλητηριώδες συστατικό, που παράγεται από τα βακτήρια, που προκαλούν ασθένειες σταφυλόκοκκου. Είναι ικανή να καταστρέψει όλα τα είδη των ανθρώπινων κυττάρων, συμπεριλαμβανομένων των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Για παράδειγμα, αν μικρές ποσότητες τής τοξίνης προστεθούν σε έναν δοκιμαστικό σωλήνα με ερυθρά αιμοσφαίρια διαλυμένα σε αλατόνερο, τα αιμοσφαίρια καταστρέφονται. Ο Bhakdi ανέμειξε καθαρή άλφα-τοξίνη με ανθρώπινο ορό (το υγρό, στο οποίο βρίσκονται τα κύτταρα τού αίματος) και τώρα η δηλητηριώδης δράση τής άλφα-τοξίνης σχεδόν εξαφανίστηκε. Με διάφορες περίπλοκες μεθόδους ξεχώρισαν το προστατευτικό συστατικό στον ανθρώπινο ορό ως LDL. Τίποτα δεν συνέβη με τα ερυθρά αιμοσφαίρια, όταν ανέμειξαν την άλφα-τοξίνη με καθαρή ανθρώπινη LDL.

Μια από τις επιδράσεις των βακτηριακών τοξινών είναι, ότι διεγείρουν τα λευκά αιμοσφαίρια να παράγουν κυτοκίνες, ορμόνες, που ξεκινούν τις φλεγμονώδεις διαδικασίες. Γερμανοί ερευνητές με επικεφαλής τον Dr. Willy Flegel στο πανεπιστήμιο τής Χαϊδελβέργης στη Γερμανία βρήκαν, ότι αυτή η επίδραση εξαφανίστηκε σχεδόν εντελώς, αν η τοξίνη αναμειγνυόταν με καθαρή LDL προτού να προσθέσουν τα λευκά αιμοσφαίρια στους δοκιμαστικούς σωλήνες (βιβλιογραφία, σημ. 7). Προφανώς, η LDL ήταν ικανή να εξουδετερώνει τις βακτηριακές τοξίνες.

Η LDL φαίνεται, ότι έχει επίσης ευεργετική επίδραση στο ανοσοποιητικό σύστημα. Ο Matthew Muldoon και η ομάδα του στο πανεπιστήμιο τού Pittsburgh στην Pennsylvania μελέτησε υγιή άτομα και βρήκε, ότι ο αριθμός των διάφορων τύπων των λευκών αιμοσφαιρίων ήταν πολύ χαμηλότερα σε αυτούς με τη χαμηλή LDL (βιβλιογραφία, σημ. 8). Πρότειναν, ότι οι άνθρωποι με υψηλή χοληστερίνη έχουν ένα πιο αποτελεσματικό ανοσοποιητικό σύστημα από τους ανθρώπους με χαμηλή χοληστερίνη.

Ο καθηγητής Kenneth Feingold και η ομάδα του στο πανεπιστήμιο τής California χαμήλωσαν την LDL σε αρουραίους με φάρμακα με αποτέλεσμα οι αρουραίοι να πεθάνουν πολύ πιο εύκολα μετά από μια ένεση βακτηριακών τοξινών. Αλλά αν έδιναν στα ζώα μια ένεση ανθρώπινης LDL ακριβώς πριν, αυτά επιζούσαν (βιβλιογραφία, σημ. 9).

Σε ένα άλλο πείραμα, ερευνητές από την Ολλανδία έκαναν ένεση με βακτήρια ή τις τοξίνες τους σε φυσιολογικά ποντίκια και σε ποντίκια με υψηλή χοληστερίνη. Ενώ όλα τα φυσιολογικά ποντίκια πέθαναν, τα περισσότερα από τα ποντίκια με υψηλή χοληστερίνη επέζησαν (βιβλιογραφία, σημ. 10). Τα πειράματα αυτά έχουν ιδιαίτερη αξία, διότι το ανοσοποιητικό σύστημα των ποντικών μοιάζει πολύ με αυτό των ανθρώπων.

Χαμηλή χοληστερίνη; Κίνδυνος για εγκεφαλικό
Τα εγκεφαλικά και η καρδιοπάθεια αποτελούν μέρος τής οικογένειας γνωστής ως καρδιαγγειακή ασθένεια. Οι άνθρωποι με καρδιοπάθεια είναι πιο πιθανόν να πάθουν εγκεφαλικό και αντίστροφα.

Δεδομένου, ότι τα εγκεφαλικά και η καρδιοπάθεια προκαλούνται από την ανάπτυξη αθηρωματικής πλάκας θα σκεφτείτε, ότι αν τα αυξημένα επίπεδα χοληστερίνης είναι παράγοντας κινδύνου για καρδιοπάθεια, θα είναι παράγοντας κινδύνου για εγκεφαλικό. Αλλά δεν είναι.

Το 1995 στο Lancet δημοσιεύθηκε μια μεγάλη μελέτη, που εξέτασε 450.000 ανθρώπους σε μια περίοδο 16 ετών, οι οποίοι έπαθαν 13.000 εγκεφαλικά. Το συμπέρασμα της μελέτης ήταν: «Δεν υπήρξε σύνδεση μεταξύ χοληστερίνης τού αίματος και εγκεφαλικού».

Μια πανευρωπαϊκή μελέτη γνωστή ως EUROSTROKE, που δημοσιεύθηκε το 2002 εξέτασε το ίδιο πράγμα. Το αποτέλεσμα τής μελέτης ήταν το εξής: «Η ανάλυση τού προγράμματος EUROSTROKE δεν μπόρεσε να αποκαλύψει μια σύνδεση τής ολικής χοληστερίνης με θανατηφόρο, μη θανατηφόρο, αιμορραγικό ή ισχαιμικό εγκεφαλικό».

Τα χαμηλά επίπεδα χοληστερίνης συνδέονται με μεγάλη αύξηση θανάτων από εγκεφαλικό και μπορεί να αποτελούν και αιτία. «Τα επιδημιολογικά δεδομένα είναι σε γενικές γραμμές σύμφωνα με τα πειράματα σε ζώα, δείχνουν, ότι δίαιτες, που είναι πολύ χαμηλές σε λίπος αυξάνουν την εμφάνιση μερικών μορφών εγκεφαλικού. Κοινωνίες με χαμηλή πρόσληψη λίπους και ζωικής πρωτεΐνης, όπως η παραδοσιακή Ιαπωνία, τείνουν να έχουν υψηλά ποσοστά αιμορραγικού εγκεφαλικού. Ένας αυξημένος κίνδυνος για εγκεφαλικό βρίσκεται ανάμεσα στα τμήματα τού ιαπωνικού πληθυσμού με χαμηλά επίπεδα χοληστερίνης, ειδικά μεταξύ αυτών με υψηλή πίεση αίματος. Σε έναν μεγάλο εξεταζόμενο πληθυσμό ανδρών στις ΗΠΑ, αυτοί με τα χαμηλότερα επίπεδα χοληστερίνης είχαν έναν αυξημένο κίνδυνο για αιμορραγικό εγκεφαλικό» (βιβλιογραφία, σημ. 11).

Πειραματικό εμβόλιο, που μειώνει δραστικά τη χοληστερίνη. Μια και μόνο ένεση μπορεί να μειώσει κατά τα δύο τρίτα την «κακή» LDL χοληστερίνη. Αυτό ανέφεραν ερευνητές κατά τη διάρκεια συνεδρίου τής Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας, που διεξάγεται στο Ορλάντο τής Φλόριδας. Το νέο εμβόλιο για τη χοληστερίνη, που αναπτύχθηκε από τη φαρμακευτική εταιρεία Amgen, δοκιμάστηκε για πρώτη φορά σε ανθρώπους και, όπως φάνηκε, μείωσε τα επίπεδα τής «κακής» LDL χοληστερίνης κατά 64% κατά μέσο όρο σε σύγκριση με εικονική ένεση. Έτσι, εκτός από τα νέα φάρμακα μείωσης τής χοληστερίνης, τις στατίνες, θα διατίθενται μελλοντικά στο εμπόριο και εμβόλια, που ρίχνουν την «κακή» LDL χοληστερίνη. Η LDL όμως, πρώτα απ’ όλα δεν είναι χοληστερίνη, αλλά λιποπρωτεΐνη. Και δεύτερον, η LDL δεν είναι κακή. Η LDL είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό μέλος τού ανοσοποιητικού μας συστήματος. Οι λιποπρωτεΐνες, συμπεριλαμβανομένης τής LDL, εξοντώνουν τους μικροοργανισμούς και τα τοξικά τους προϊόντα. Οι φαρμακευτικές εταιρείες εφευρίσκουν φάρμακα και τώρα εμβόλια, για να μας ρίξουν τη χοληστερίνη, έτσι ώστε να μας προστατέψουν από την καρδιακή προσβολή. Πολλές όμως επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει, ότι οι ηλικιωμένοι με υψηλή χοληστερίνη ζουν περισσότερο από τους ηλικιωμένους με χαμηλή χοληστερίνη. Ο dr. Harlan Krumholz στο πανεπιστήμιο τού Yale ανέφερε, ότι οι ηλικιωμένοι με χαμηλή χοληστερίνη πέθαιναν δυο φορές πιο συχνά από καρδιακή προσβολή απ΄ ότι αυτοί με υψηλή χοληστερίνη. Η χοληστερίνη δεν είναι κάποια κακή ουσία, που βλάπτει τον οργανισμό μας, όπως η προπαγάνδα των φαρμακευτικών εταιρειών μάς έχει κάνει να πιστεύουμε.

Ενώ οι ιάπωνες έχουν χαμηλά ποσοστά καρδιοπάθειας, έχουν τα υψηλότερα ποσοστά εγκεφαλικών στον κόσμο. Οι θάνατοι από εγκεφαλικά απετέλεσαν ένα τεράστιο πρόβλημα υγείας, ώστε στο όχι πολύ μακρινό παρελθόν οι ιάπωνες ενθαρρύνθηκαν να αυξήσουν την κατανάλωση λίπους, για να προλάβουν τόσους θανάτους από εγκεφαλικά. Σε μια 15χρονη ιαπωνική μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Stroke το 2004, διαβάζουμε τα εξής: «Ο κίνδυνος θανάτου από εγκεφαλικό μειώθηκε σε ποσοστό 64% στην ομάδα κατανάλωσης υψηλής χοληστερίνης σε σύγκριση με την ομάδα κατανάλωσης χαμηλής χοληστερίνης… Η ζωική πρωτεΐνη δεν συνδέθηκε σημαντικά με το εγκεφαλικό μετά από αναπροσαρμογή για ζωικό λίπος και χοληστερίνη… Αυτή η μελέτη προτείνει, ότι στην Ιαπωνία, όπου η πρόσληψη ζωικών προϊόντων είναι μικρότερη από τις δυτικές χώρες, η υψηλή κατανάλωση ζωικού λίπους και χοληστερίνης συνδέθηκε με μειωμένο κίνδυνο για θανάτους από εγκεφαλικό».

Τα τελευταία πενήντα χρόνια έχουν αλλάξει οι διατροφικές συνήθειες των ιαπώνων κι έχουν αυξήσει την πρωτεΐνη και το λίπος. Το 1958 η ολική πρόσληψη θερμίδων ήταν 2.837, ενώ το 1999 ήταν 2.202. Το 1958 το 84% των θερμίδων τους προερχόταν από υδατάνθρακες, ενώ το 1999 το 62% προερχόταν από υδατάνθρακες. Το 1958 το 11% προερχόταν από πρωτεΐνες, ενώ το 1999 το 18%. Το 1958 το 5% προερχόταν από λίπος, ενώ το 1999 το 20%. Επίσης έχουν αυξηθεί και τα επίπεδα τής χοληστερίνης των ιαπώνων. Θα περίμενε κανείς, ότι θα έπρεπε να έχουν αυξηθεί οι καρδιοπάθειες στην Ιαπωνία. Κι όμως, από το 1965 ώς το 1995, η θνησιμότητα από καρδιοπάθειες στους άνδρες μειώθηκε. Επίσης τα ποσοστά θανάτων από εγκεφαλικό στους άνδρες ηλικίας 60-69 μεταξύ 1950 και 1995 μειώθηκε από το 1.334 στο 226 (ανά 100.000/χρόνο). Δηλαδή υπήρξε μια μείωση 600%.

Αυτά τα στοιχεία σπάνια αναφέρονται από τους οπαδούς τής θεωρίας τής χοληστερίνης. Συνεχώς αναφέρουν, ότι οι ιάπωνες τρώνε χαμηλή ποσότητα λίπους και ότι έχουν χαμηλά ποσοστά καρδιοπάθειας. Δεν αναφέρουν όμως, ότι έχουν υψηλά ποσοστά εγκεφαλικού.

Όλα αυτά, που αναφέραμε, αποδεικνύουν ότι σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου για εγκεφαλικό είναι τα χαμηλά επίπεδα χοληστερίνης και όχι τα υψηλά επίπεδά της.

Τα «παράδοξα» τής χοληστερίνης
Το πιο γνωστό «παράδοξο» είναι το γαλλικό παράδοξο. Οι γάλλοι τρώνε περισσότερο κορεσμένο λίπος από οποιοδήποτε άλλο έθνος τής Ευρώπης και ωστόσο έχουν τα χαμηλότερα ποσοστά καρδιοπάθειας. Οι ελβετοί επίσης έχουν τη δεύτερη κατανάλωση κορεσμένου λίπους στην Ευρώπη και είναι το μόνο έθνος τής Ευρώπης, που έρχεται κοντά στα πολύ χαμηλά ποσοστά καρδιοπάθειας. Για τους γάλλους έχουν βρει την αιτιολογία, ότι πίνουν κόκκινο κρασί, τρώνε φρέσκα μαγειρεμένα λαχανικά και σκόρδο. Αλλά αν αυτό ισχύει, για να εξηγηθεί το γαλλικό παράδοξο, πώς εξηγείται το γεγονός, ότι οι ελβετοί καταναλώνουν πολύ κορεσμένο λίπος και όμως έχουν χαμηλά ποσοστά καρδιοπάθειας; Πώς δικαιολογούν το γεγονός, ότι οι μασάι έχουν τη μεγαλύτερη κατανάλωση χοληστερίνης και κορεσμένου λίπους και ωστόσο τα ποσοστά καρδιοπάθειας σε αυτούς είναι μηδενικά; Και δεν είναι μόνο οι ελβετοί και οι μασάι, είναι κι οι εσκιμώοι, οι οποίοι κατανάλωναν μεγάλες ποσότητες χοληστερίνης κι όμως, δεν πάθαιναν καρδιοπάθεια. Για αυτούς έχει δοθεί η εξήγηση, ότι καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες ιχθυελαίου. Αλλά γιατί πάντα ψάχνουμε να βρούμε μια εξήγηση και δεν βλέπουμε, ότι η θεωρία της χοληστερίνης είναι εσφαλμένη;

Η περίπτωση των μασάι
Στις αρχές τής δεκαετίας τού ΄60, ο καθηγητής George Mann και η ομάδα του από το πανεπιστήμιο Vanderbilt στη Nashville πήρε ένα κινητό εργαστήριο στην Κένυα στην Αφρική, για να μελετήσει τους μασάι (βιβλιογραφία, σημ. 12). Εκείνη την περίοδο, η ιδέα συσχέτισης τής καρδιοπάθειας με τη διατροφή είχε κερδίσει θριαμβευτική επιτυχία στον επιστημονικό κόσμο. Ο καθηγητής Mann είχε ακούσει, ότι οι μασάι δεν τρώνε τίποτα άλλο εκτός από γάλα, αίμα και κρέας. Ήταν μια καλή ιδέα να εξεταστεί η ιδέα συσχέτισης τής καρδιοπάθειας με τη διατροφή στην Κένυα. Λίγο πριν και με τον ίδιο σκοπό, ο dr. Gerald Sharper από το πανεπιστήμιο Makerere τής Uganda είχε ταξιδέψει λίγο πιο βόρεια, για να μελετήσει μια άλλη φυλή, τους samburus (βιβλιογραφία, σημ. 13).

Στις αρχές της δεκαετίας τού ’60, ο καθηγητής George Mann και η ομάδα του από το πανεπιστήμιο Vanderbilt στη Nashville, πήγαν με ένα κινητό εργαστήριο στην Κένυα, για να μελετήσουν τους μασάι. Οι μασάι τρώνε μόνο γάλα, αίμα και κρέας. Αν η ιδέα τής συσχέτισης τής καρδιοπάθειας με τη διατροφή ήταν σωστή, η καρδιοπάθεια θα ήταν επιδημία στην Κένυα. Αλλά ο καθηγητής Mann βρήκε, ότι οι μασάι δεν πεθαίνουν από καρδιοπάθεια. Αυτή όμως δεν ήταν η μόνη έκπληξη. Η χοληστερίνη των μασάι δεν ήταν υψηλή, όπως ο dr. Mann περίμενε. Ήταν πολύ χαμηλή. Στην πραγματικότητα, η χοληστερίνη τους ήταν από τις χαμηλότερες, που έχουν μετρηθεί στον κόσμο. Οι παρατηρήσεις αυτές τού dr. Mann τον έκαναν να χαρακτηρίσει τη θεωρία τής χοληστερίνης ως μια από τις μεγαλύτερες απάτες στην ιστορία τής Ιατρικής.

Οι samburus και οι μασάι είναι λεπτοί άνθρωποι, που έχουν επιβιώσει ως βοσκοί για χιλιάδες χρόνια. Η διατροφή τους είναι ακραία. Κατά την οπτική τους, τα λαχανικά και οι φυτικές ίνες είναι φαγητά για αγελάδες. Καταναλώνουν μόνο γάλα, κρέας και αίμα. Ένας άνδρας samburu μπορεί να πίνει ένα γαλόνι γάλα την ημέρα χωρίς να έχει αφαιρέσει το λίπος του, κάτι, που σημαίνει, ότι η πρόσληψή του σε ζωικό λίπος είναι πολύ μεγαλύτερη από την πρόσληψη των περισσότερων ανθρώπων στη Δύση. Η πρόσληψή του σε χοληστερίνη είναι επίσης υψηλή, ιδιαίτερα κατά τις περιόδους, που προσθέτει ένα με δύο κιλά κρέατος στην καθημερινή του δίαιτα γάλακτος.

Οι μασάι πίνουν μόνο μισό γαλόνι γάλα κάθε μέρα. Ωστόσο, τρώνε περισσότερο κρέας από τους samburus. Τα πάρτυ τους είναι τέλεια όργια κρέατος. Σε τέτοιες περιπτώσεις 2 με 4,5 κιλά κρέατος ανά άτομο δεν είναι ασύνηθες, σύμφωνα με τον καθηγητή Mann.

Αν η ιδέα συσχέτισης τής καρδιοπάθειας με τη διατροφή ήταν σωστή, η καρδιοπάθεια θα ήταν επιδημία στην Κένυα. Αλλά ο καθηγητής Mann βρήκε, ότι οι μασάι δεν πεθαίνουν από καρδιοπάθεια.

Αλλά αυτή δεν ήταν η μόνη έκπληξη. Η χοληστερίνη των μασάι δεν ήταν υψηλή, όπως ο Mann περίμενε. Ήταν πολύ χαμηλή. Στην πραγματικότητα, η χοληστερίνη τους ήταν από τις χαμηλότερες, που έχουν μετρηθεί στον κόσμο, περίπου 50% χαμηλότερη από τη χοληστερίνη των περισσότερων αμερικανών.

Έχουμε λοιπόν άλλο ένα παράδοξο μετά το γαλλικό παράδοξο. Οι γάλλοι έχουν μειωμένα ποσοστά καρδιοπάθειας παρά το ότι καταναλώνουν άφθονο ζωικό λίπος. Αυτό το παράδοξο, οι υποστηρικτές της υπόθεσης των λιπιδίων το αιτιολογούν λέγοντας, ότι τους προστατεύει τάχα το κρασί. Η περίπτωση των μασάι πώς μπορεί να δικαιολογηθεί; Τρώνε τόσο πολύ ζωικό λίπος και δεν έχουν καρδιοπάθεια και η χοληστερίνη τους είναι χαμηλή. Αυτό έκανε τον Mann να αποκαλέσει την υπόθεση τής χοληστερίνης ως τη μεγαλύτερη απάτη της Ιατρικής.

Εκπλήξεις από την Ινδία
Πριν πάμε στην Ινδία, ας παραμείνουμε λίγο στην Κένυα. Σε αυτή τη χώρα μένουν πολλοί ινδοί μετανάστες. Αν και όλοι έρχονται από την Ινδία, οι δίαιτές τους δεν είναι όμοιες. Οι μη μουσουλμάνοι ινδοί από το Gujarat ζουν σε μια γαλακτοχορτοφαγική δίαιτα, ενώ οι μουσουλμάνοι ινδοί από το Punjab τρώνε αυγά και κρέας, πίνουν δυο φορές την ποσότητα γάλακτος από τους συμπατριώτες τους από το Gujarat και ποτέ δεν χρησιμοποιούν φυτικό λάδι. Παρ’ όλα αυτά το επίπεδο θνησιμότητας από καρδιοπάθεια είναι ίσο στους δύο πληθυσμούς (βιβλιογραφία, σημ. 14). Αυτό αποτελεί άλλη μια απόδειξη, ότι η κατανάλωση ζωικού λίπους δεν σχετίζεται με την καρδιοπάθεια.

Ο dr. S. L. Malhotra μελέτησε στη Bombay την καρδιοπάθεια μεταξύ περισσότερων από ένα εκατομμύριο ανδρών υπαλλήλων στους ινδικούς σιδηρόδρομους. Κατά τη διάρκεια μιας περιόδου πέντε χρόνων κατέγραψε 679 θανάτους από καρδιοπάθεια. Παρατήρησε, ότι το υψηλότερο ποσοστό καρδιοπάθειας, 135 ανά 100.000 υπαλλήλους, συνέβη στη Madras στη νότια Ινδία. Το χαμηλότερο ποσοστό, 20 ανά 100.000 υπαλλήλους, συνέβη στο Punjab στη βόρεια Ινδία.

Έτσι, οι θάνατοι από καρδιοπάθεια ήταν περίπου επτά φορές πιο συχνοί στη Madras και αυτοί που πέθαναν ήταν κατά μέσο όρο 12 χρόνια νεότεροι από αυτούς στο Punjab. Αλλά στο Punjab, οι άνθρωποι τρώνε δέκα με είκοσι φορές περισσότερο λίπος και καπνίζουν οκτώ φορές περισσότερα τσιγάρα. Και ενώ το μικρό ποσοστό λίπους, που οι άνθρωποι στη Madras έτρωγαν ήταν κυρίως φυτικής προέλευσης, το λίπος που κατανάλωναν στο Punjab ήταν κυρίως ζωικής προέλευσης (βιβλιογραφία, σημ. 15). Και αυτή λοιπόν η περίπτωση τής Ινδίας ανατρέπει την υπόθεση λιπιδίων και απενεχοποιεί το ζωικό λίπος.

Οι υψηλές σε λίπη τροφές
δεν αυξάνουν τη χοληστερίνη τού αίματος
Οι samburu πίνουν ένα γαλόνι γάλα την ημέρα. Το γάλα από τα αφρικανικά Zebu βοοειδή είναι πολύ υψηλότερο σε λίπος από το γάλα από τις σύγχρονες αγελάδες Holstein, κάτι που σημαίνει, ότι οι samburu καταναλώνουν περισσότερο από το διπλάσιο τού ποσού του ζωικού λίπους από τον μέσο αμερικανό, που πίνει γάλα και η χοληστερίνη τους είναι πολύ χαμηλότερη, περίπου 170 mg/dl (βιβλιογραφία, σημ. 16).

Οι βοσκοί στη Σομαλία δεν καταναλώνουν σχεδόν τίποτε άλλο από γάλα από τις καμήλες τους. Σχεδόν ενάμιση γαλόνι την ημέρα είναι φυσιολογικό. Το γάλα τής καμήλας είναι πολύ πλουσιότερο σε λίπος από το γάλα τής αγελάδας. Αλλά αν και περισσότερο από το 60% τής κατανάλωσης τής ενέργειάς τους προέρχεται από ζωικό λίπος, ο μέσος όρος χοληστερίνης τους είναι μόνο περίπου 150 mg/dl, πολύ χαμηλότερο από αυτό των Δυτικών ανθρώπων (βιβλιογραφία, σημ. 17).

Ο dr. Ian Prior και η ομάδα του από το Wellington στη Νέα Ζηλανδία μελέτησαν τον πληθυσμό των νησιών Tokelau και των Pakapuka ατόλων (κοραλλιογενή νησιά των τροπικών θαλασσών), όπου το κύριο φαγητό είναι οι καρύδες, που παρασκευάζονται με διάφορους τρόπους (βιβλιογραφία, σημ. 18). Θαλασσινά φαγητά και κοτόπουλο είναι επίσης στο μενού. Οι καρύδες περιέχουν μεγάλα ποσά λαδιού καρύδας, το οποίο είναι υψηλό σε κορεσμένα λιπαρά οξέα.

Στα νησιά Tokelau, το ποσό τού κορεσμένου λίπους ήταν σχεδόν διπλάσιο από αυτό των Palapuka και ακόμα υψηλότερο από αυτό στις ΗΠΑ, ενώ η κατανάλωση πολυακόρεστων ελαίων ήταν χαμηλή σε όλα τα νησιά.

Το 1966 ένας ανεμοστρόβιλος ξερίζωσε έναν μεγάλο αριθμό δέντρων καρύδας στα νησιά. Οι ατόλες δεν μπορούσαν να θρέψουν τους κατοίκους τους και χίλιοι tokelauans μετανάστευσαν στη Νέα Ζηλανδία. Στη Νέα Ζηλανδία η δίαιτά τους άλλαξε σημαντικά. Ο αριθμός των θερμίδων από κορεσμένο λίπος μειώθηκε στο μισό, ενώ η πρόσληψη πολυακόρεστου λίπους αυξήθηκε σε ένα μικρό ποσό (βιβλιογραφία, σημ. 19).

- Βρήκαμε πολλά από αυτά, να σάς έχουν φράξει μια αρτηρία. Είναι χαπάκια για τη χοληστερίνη...

Η χοληστερίνη των tokelauans αντί να μειωθεί, αυξήθηκε περίπου 10%. Στους άνδρες ηλικίας 45-54 ετών η χοληστερίνη τους αυξήθηκε από 195 mg/dl στα 219 mg/dl και στις γυναίκες της ίδιας ηλικίας από 213 mg/dl στα 225 mg/dl. Έτσι, κάτι στο περιβάλλον ή στον τρόπο ζωής στη Νέα Ζηλανδία είχε τόσο μεγάλη επίδραση στους tokelauans, που τα επίπεδα χοληστερίνης τους αυξήθηκαν, αν και η κατανάλωσή τους κορεσμένου λίπους μειώθηκε στο μισό.

Η χοληστερίνη στη διατροφή έχει μηδαμινή επίδραση στη χοληστερίνη τού αίματος. Η εξήγηση είναι, ότι ρυθμίζουμε τη δική μας παραγωγή χοληστερίνης σύμφωνα με τις ανάγκες μας. Όταν τρώμε μεγάλες ποσότητες χοληστερίνης, η παραγωγή χοληστερίνης τού σώματός μας μειώνεται. Όταν τρώμε μικρές ποσότητες αυξάνεται.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Σε μια μικρή αμερικανική πόλη, που ονομάζεται Tecumseh, στην πολιτεία Michigan, μια μελέτη πραγματοποιήθηκε από μια ομάδα ερευνητών από το πανεπιστήμιο τού Michigan με επικεφαλής τον dr. Allen Nichols. Διαιτολόγοι ρώτησαν περισσότερα από 2000 άτομα με μεγάλη λεπτομέρεια τι είχαν φάει κατά τη διάρκεια μιας 24ωρης περιόδου. Οι διαιτολόγοι ρώτησαν επίσης για τα συστατικά στα φαγητά, ανέλυσαν τις συνταγές των πιάτων που μαγειρεύτηκαν σπίτι και έκαναν σημαντική προσπάθεια να βρουν τι είδους λίπος χρησιμοποιήθηκε στην κουζίνα. Τελικά, οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες – μια υψηλού, μια μεσαίου και μια χαμηλού επιπέδου ομάδα, σύμφωνα με τη χοληστερίνη τού αίματός τους.

Καμμιά διαφορά δεν βρέθηκε μεταξύ των ποσών κάθε φαγητού στις τρεις ομάδες. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός, ότι η ομάδα χαμηλής χοληστερίνης έφαγε τόση ποσότητα κορεσμένου λίπους όση και η ομάδα υψηλής χοληστερίνης (βιβλιογραφία, σημ. 20).

Στη Mayo Clinic στο Rochester στη Μινεσότα, ο dr. William Weidman και η ομάδα του ανέλυσαν τη δίαιτα παιδιών, που πήγαιναν σχολείο και βρήκαν, ότι τα παιδιά που έτρωγαν πολλά ζωικά λίπη είχαν τόσο πολύ ή τόσο λίγο χοληστερίνη στο αίμα τους όσο τα παιδιά που έτρωγαν πολύ λίγο ζωικό λίπος (βιβλιογραφία, σημ. 21).

Στο Λονδίνο, ο καθηγητής Jeremy Morris και η ομάδα του ζήτησαν από 99 μεσήλικες άνδρες υπάλληλους τράπεζας να ζυγίσουν και να καταγράψουν τι έτρωγαν για δυο εβδομάδες (βιβλιογραφία, σημ. 22).

Σε αυτούς τους άνδρες ζητήθηκε να κάτσουν σπίτι και να ζυγίζουν κάθε μπουκιά που έτρωγαν για μια ολόκληρη εβδομάδα. Καμμιά σύνδεση δεν βρέθηκε μεταξύ των φαγητών που έτρωγαν και των επιπέδων τής χοληστερίνης τού αίματός τους.

Για σιγουριά, 76 από τους άνδρες τής τράπεζας επανέλαβαν τη διαδικασία για άλλη μια εβδομάδα σε άλλη περίοδο τού χρόνου. Ακόμα μια φορά καμμιά σύνδεση δεν βρέθηκε μεταξύ τής δίαιτας και των επιπέδων χοληστερίνης τού αίματος.

Ο dr. Rolf Kroneld και η ομάδα του στο πανεπιστήμιο τού Turku στη Φινλανδία μελέτησαν όλους τους κατοίκους τού χωριού Inio κοντά στο Turku και διπλάσια τυχαία επιλεγμένα άτομα τής ίδιας ηλικίας και φύλου στη βόρεια Καρελία και στη νοτιοδυτική Φινλανδία.

Στο Inio, η κατανάλωση μαργαρίνης ήταν διπλάσια και η κατανάλωση βουτύρου μόνο μισή απ΄ ότι ήταν σε άλλες φινλανδικές περιοχές. Επιπλέον, οι άνθρωποι στο Inio προτιμούσαν άπαχο γάλα αντί πλήρους γάλακτος, ενώ οι κάτοικοι στις άλλες περιοχές προτιμούσαν το πλήρες γάλα. Αλλά οι υψηλότερες τιμές χοληστερίνης βρέθηκαν στο Inio.

Η κατά μέσο όρο τιμή για τους άνδρες κατοίκους τού Inio ήταν 283 mg/dl σε σύγκριση με 239 και 243 στις άλλες δύο περιοχές. Για τις γυναίκες η διαφορά ήταν ακόμα μεγαλύτερη.

Στην Ιερουσαλήμ, μια ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τον dr. Harold Kahn μελέτησε τη δίαιτα και τη χοληστερίνη αίματος 10.000 Ισραηλινών κοινωνικών βοηθών. Η πρόσληψη ζωικού λίπους ποίκιλλε από 10 γραμμάρια στα 200 γραμμάρια την ημέρα και υπήρχαν επίσης σημαντικές διαφορές μεταξύ των τιμών χοληστερίνης τους (βιβλιογραφία, σημ. 23). Ιδιαίτερα χαμηλές τιμές χοληστερίνης βρέθηκαν και σε αυτούς, που έτρωγαν μικρές ποσότητες λίπους και σε αυτούς, που έτρωγαν το περισσότερο ζωικό λίπος και υψηλές τιμές χοληστερίνης βρέθηκαν σε όλα τα επίπεδα κατανάλωσης ζωικού λίπους.

Οι υψηλές σε χοληστερίνη τροφές
δεν αυξάνουν τη χοληστερίνη τού αίματος
Προηγούμενα ασχοληθήκαμε με τη σχέση τής κατανάλωσης λίπους και των επιπέδων χοληστερίνης στο αίμα. Αλλά αυτό που μας ενδιαφέρει δεν είναι το λίπος, αλλά η χοληστερίνη στη διατροφή μας. Αν τρώμε πολύ χοληστερίνη, αυξάνεται η χοληστερίνη του αίματός μας;

Στις μελέτες που έχουμε αναφέρει, όπως η μελέτη Tecumseh, η μελέτη από την Mayo Clinic και η μελέτη τού καθηγητή Morris στους υπαλλήλους τής τράπεζας περιέλαβαν επίσης μια ανάλυση για το πόσο χοληστερίνη έτρωγαν οι συμμετέχοντες κάθε μέρα. Καμμιά από αυτές δεν βρήκε κάποια σύνδεση μεταξύ τού ποσού τής χοληστερίνης στη διατροφή και τού ποσού τής χοληστερίνης στο αίμα. Στην πραγματικότητα, στη μελέτη Tecumseh και στη μελέτη τής Mayo Clinic, αυτοί που έτρωγαν το μικρότερο ποσό χοληστερίνης είχαν τα υψηλότερα επίπεδα χοληστερίνης αίματος. Οι διαφορές ωστόσο ήταν μικρές και δεν είχαν φτάσει σε αυτό, που ονομάζουμε στατιστική σημασία.

Μια μελέτη, που διεξήχθη από τους Hitchcock και Bracey στο Busselton στην Αυστραλία μελέτησε τρεις ομάδες μητέρων και παιδιών. Μια ομάδα με υψηλά επίπεδα χοληστερίνης, μια ομάδα με μεσαία επίπεδα και μια ομάδα με χαμηλά επίπεδα. Μελέτησαν τα διατροφικά πρότυπα κάθε ομάδας και βρήκαν, ότι δεν υπήρχε σημαντική διαφορά στις καθημερινές διατροφικές τους προσλήψεις. Με άλλα λόγια η δίαιτά τους δεν είχε σχέση με τα επίπεδα χοληστερίνης τους.

Σε μια ομάδα ιθαγενών στη Νέα Γουινέα, των οποίων οι δίαιτες ήταν πολύ χαμηλές σε χοληστερίνη, δόθηκαν αυγά σε ένα πείραμα σχεδιασμένο να μετρήσει πώς τα αυγά θα επιδρούσαν στα επίπεδα χοληστερίνης. Τα επίπεδα χοληστερίνης τους παρέμειναν τα ίδια. Τα αυγά δεν είχαν καμιά επίδραση στα επίπεδα τής χοληστερίνης τους (βιβλιογραφία, σημ. 24).

Μελέτες άλλων ερευνητών δεν βρήκαν σημαντική διαφορά στα επίπεδα χοληστερίνης στο αίμα σε ανθρώπους, που έτρωγαν αυγά και σε ανθρώπους, που δεν έτρωγαν (βιβλιογραφία, σημ. 25).

Το συκώτι παρασκευάζει την περισσότερη από τη χοληστερίνη που χρειάζεται για μια ποικιλία βιοχημικών διαδικασιών, περίπου 2 γραμμάρια την ημέρα. Μόνο 100 mg απορροφώνται από τα φαγητά στο λεπτό έντερο, μια μικρή ποσότητα, αλλά αυτή η ποσότητα χρειάζεται από το σώμα, για να τού δώσει το απαραίτητο υπόστρωμα, για να παρασκευάσει αρκετή. Επομένως, το να μειώσουμε την πρόσληψη χοληστερίνης στη δίαιτά μας, είναι λάθος.

Η dr. Enig αναφέρει: «Υπάρχουν αποδείξεις, ότι για μερικούς ανθρώπους η χοληστερίνη είναι απολύτως διατροφικά απαραίτητη, διότι η δική τους σύνθεση δεν είναι επαρκής» και συνεχίζει: «Η επίδραση των φυσικών λιπαρών οξέων στα επίπεδα χοληστερίνης τού αίματος εξαρτάται από τα αρχικά επίπεδα χοληστερίνης τού αίματος. Η υψηλή χοληστερίνη τού αίματος μειώνεται με την κατανάλωση όλων των λιπαρών οξέων, συμπεριλαμβανομένων των κορεσμένων. Τα χαμηλά επίπεδα χοληστερίνης αυξάνονται με πολλά από τα λιπαρά οξέα, όπως τα κορεσμένα, τα μονοακόρεστα και μερικές φορές τα πολυακόρεστα» (βιβλιογραφία, σημ. 26).

Με άλλα λόγια, αν τα επίπεδα χοληστερίνης τού αίματός μας είναι πολύ υψηλά για τις ανάγκες μας, η κατανάλωση κορεσμένων λιπών θα τα μειώσει και θα τα κάνει φυσιολογικά. Αν τα επίπεδα τής χοληστερίνης τού αίματός μας είναι πολύ χαμηλά για τις ανάγκες μας, η κατανάλωση λιπαρών οξέων όλων των τύπων θα τα ανεβάσει και θα τα κάνει φυσιολογικά.

Η υψηλή χοληστερίνη δεν προκαλεί καρδιοπάθεια
Τι θα λέγατε, αν μαθαίνατε, ότι η υψηλή χοληστερίνη τού αίματος όχι μόνο δεν προκαλεί καρδιοπάθεια, αλλά μας προστατεύει από αυτήν; Στους ηλικιωμένους η υψηλή χοληστερίνη φαίνεται να είναι προστατευτική. Ο dr. Harlan Krumholz και οι συνεργατες του στο Τμήμα Καρδιαγγειακής Ιατρικής στο πανεπιστήμιο τού Yale παρακολούθησαν 997 ηλικιωμένους άνδρες και γυναίκες, που ζούσαν στο Bronx, στη Νέα Υόρκη. Κατά τη διάρκεια μιας περιόδου τεσσάρων χρόνων, περίπου τα διπλάσια άτομα με χαμηλή χοληστερίνη είχαν καρδιακή προσβολή ή πέθαναν από καρδιακή προσβολή σε σύγκριση με αυτούς με τα υψηλότερα επίπεδα χοληστερίνης (βιβλιογραφία, σημ. 27). Έχετε ακούσει ποτέ για αυτή τη μελέτη; Ασφαλώς και όχι. Διότι οι φαρμακευτικές εταιρείες στατινών δεν θέλουν να μάθετε, ότι η υψηλή χοληστερίνη μάς προστατεύει από την καρδιοπάθεια.

Αλλά αυτή δεν είναι η μόνη μελέτη, που αποδεικνύει κάτι τέτοιο και αποκρύπτεται. Στη μελέτη Framingham αναφέρεται: «Για κάθε πτώση 1 mg/dl τής χοληστερίνης υπήρξε 11% αύξηση στην καρδιοπάθεια και στην ολική θνησιμότητα». Έτσι, όχι μόνο η ολική θνησιμότητα, αλλά και η θνησιμότητα από καρδιοπάθεια είχε αυξηθεί. Για πολλά χρόνια μάς λένε πόσο σημαντικό είναι να χαμηλώσουμε τη χοληστερίνη μας, για να προλάβουμε την καρδιοπάθεια. Αλλά η μελέτη Framingham έδειξε ότι, αν η χοληστερίνη τού αίματος μειώνεται, αυξάνεται ο κίνδυνος να πεθάνουμε.

Οι περισσότερες μελέτες έχουν βρει, ότι η υψηλή χοληστερίνη δεν είναι παράγοντας κινδύνου για τις γυναίκες. Αυτό το δικαιολογούν λέγοντας, ότι οι γυναικείες σεξουαλικές ορμόνες τις προστατεύουν από τις καρδιακές προσβολές. Αλλά αυτό δεν ευσταθεί. Οι γυναικείες σεξουαλικές ορμόνες αυξάνουν τον κίνδυνο για καρδιοπάθεια στις γυναίκες, δεν τις προστατεύουν από την καρδιοπάθεια. Στην πραγματικότητα φαίνεται πιο επικίνδυνο για τις γυναίκες να έχουν χαμηλή χοληστερίνη απ΄ ότι υψηλή. Ο dr. Bernard Forette και μια ομάδα γάλλων ερευνητών από το Παρίσι βρήκαν, ότι οι ηλικιωμένες γυναίκες με πολύ υψηλή χοληστερίνη ζουν περισσότερο. Το ποσοστό θανάτων ήταν περισσότερο από πέντε φορές υψηλότερο για τις γυναίκες, που είχαν πολύ χαμηλή χοληστερίνη. Στην αναφορά τους οι γάλλοι γιατροί προειδοποίησαν κατά τής μείωσης τής χοληστερίνης στις ηλικιωμένες γυναίκες (βιβλιογραφία, σημ. 28). Άρα, πλην των ηλικιωμένων ανδρών και οι ηλικιωμένες γυναίκες ευεργετούνται από την υψηλή χοληστερίνη και δεν χρειάζεται να τη μειώσουν. Φυσικά και αυτή η μελέτη δεν συμφέρει τις φαρμακευτικές εταιρείες στατινών, για αυτό και έχει αποσιωπηθεί.

Τα τελευταία χρόνια κυκλοφορούν στο εμπόριο προϊόντα επάλειψης (μαργαρίνες) και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα (τυρί τύπου φέτα, γάλα και γιαούρτι), που ρίχνουν τη χοληστερίνη. Τα προϊόντα αυτά περιέχουν φυτικές στερόλες ή στανόλες, που μελέτες έχουν δείξει, ότι μειώνουν τη χοληστερίνη. Τα προϊόντα επάλειψης χρησιμοποιούνται αντί τού βούτυρου και περιέχουν εκτός από φυτικές στερόλες ή στανόλες πολυακόρεστα λιπαρά οξέα. Τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα υποτίθεται, ότι μας προστατεύουν από την καρδιοπάθεια. Αλλά η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. Τα πολυακόρεστα έλαια οξειδώνονται εύκολα και περιέχουν μεγάλες ποσότητες ωμέγα-6 λιπαρών οξέων. Η υπερκατανάλωση ωμέγα-6 λιπαρών οξέων από τα φυτικά έλαια οδηγεί σε πλήθος εκφυλιστικών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένης τής καρδιοπάθειας. Η εργασία τού Bernard Hennig, που δημοσιεύθηκε στο Journal of the American College of Nutrition το 2001, δείχνει, ότι η υπερβολική ποσότητα των ωμέγα-6 λιπαρών οξέων από τα φυτικά λάδια τού εμπορίου συμβάλλει σε παθολογικές αλλαγές στα κύτταρα των αρτηριών και ως εκ τούτου στην καρδιοπάθεια. Αυτό σημαίνει, ότι αυτά τα προϊόντα κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό στην υγεία μας. Μας έχουν κάνει να πιστεύουμε, ότι το βούτυρο και τα γαλακτοκομικά προϊόντα με πλήρη λιπαρά ανεβάζουν τη χοληστερίνη και προκαλούν αθηροσκλήρωση, κάτι, που δεν είναι αλήθεια. Το βούτυρο, το τυρί και το γιαούρτι με πλήρη λιπαρά αποτελούν παραδοσιακές τροφές, με τις οποίες ανατράφηκαν γενιές ανθρώπων επί χιλιετίες. Σήμερα, για λόγους μάρκετινγκ πουλάνε τέτοιου είδους γαλακτοκομικά προϊόντα, που ρίχνουν τη χοληστερίνη, παρά το γεγονός, ότι η χοληστερίνη είναι ευεργετική για την υγεία μας.

Σε ένα εργαστήριο στο National Heart, Lung and Blood Institute, οι ερευνητές κοίταξαν κάθε μελέτη, που είχε δημοσιευθεί σχετικά με τον κίνδυνο τού να έχει κάποιος υψηλή ή χαμηλή χοληστερίνη και έφτασαν στο ίδιο συμπέρασμα: Η θνησιμότητα ήταν υψηλότερη για τις γυναίκες με χαμηλή χοληστερίνη απ΄ ότι για τις γυναίκες με υψηλή χοληστερίνη (βιβλιογραφία, σημ. 29).

Ο dr. Gilles Dagenais και η ομάδα του στο Κεμπέκ μετά από παρακολούθηση 5000 υγιών μεσηλίκων ανδρών για 12 χρόνια κατέληξαν στο συμπέρασμα, ότι, ενώ η υψηλή χοληστερίνη έχει μια ελαφρά σύνδεση με αυξημένο κίνδυνο για άνδρες στις ΗΠΑ, δεν έχει τέτοια σύνδεση για άνδρες στον Καναδά (βιβλιογραφία, σημ. 30). Και αυτό το εύρημα δεν ενισχύει τη θεωρία τής χοληστερίνης.

Ούτε η χοληστερίνη τού αίματος είναι σημαντική για αυτούς πού έχουν ήδη μια καρδιακή προσβολή. Για παράδειγμα, ο dr. Henry Shanoff και η ομάδα του στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο τού Toronto μελέτησαν 120 άνδρες δέκα χρόνια μετά την ανάρρωσή τους από καρδιακή προσβολή και βρήκαν, ότι αυτοί με την χαμηλή χοληστερίνη είχαν δεύτερη καρδιακή προσβολή τόσο συχνά όσο αυτοί με την υψηλή χοληστερίνη (βιβλιογραφία, σημ. 31).

Οι μάορι, πολυνήσιοι που μετανάστευσαν στη Νέα Ζηλανδία μερικές εκατοντάδες χρόνια πριν, σε αντίθεση με τους ιθαγενείς πολυνήσιους πεθαίνουν πιο συχνά από καρδιακές προσβολές , αλλά αυτό συμβαίνει είτε η χοληστερίνη τους είναι χαμηλή είτε είναι υψηλή (βιβλιογραφία, σημ. 32)

Ο dr. Dmitri Shestov από τη Ρωσική Ακαδημία Ιατρικών Επιστημών στο St. Petesburg βρήκε, ότι στη Ρωσία η χαμηλή χοληστερίνη συνδέθηκε με αυξημένο κίνδυνο για καρδιοπάθεια. Ο dr. Shestov και οι συνεργάτες του ανέλυσαν επίσης την HDL και την LDL και βρήκαν, ότι τα χαμηλά επίπεδα τής LDL συνδέθηκαν με αυξημένο κίνδυνο. Και αυτός ο αυξημένος κίνδυνος δεν ήταν λόγω των χαμηλών επιπέδων της HDL. Στην πραγματικότητα, αυτοί με τα χαμηλά επίπεδα τής LDL είχαν τα υψηλότερα επίπεδα τής HDL (βιβλιογραφία, σημ. 33). Αυτό είναι μια απόδειξη, ότι ακόμα και η θεωρία, ότι η HDL είναι προστατευτική δεν ευσταθεί.

Μύθος, ότι η χοληστερίνη μπλοκάρει τις αρτηρίες
Κατά την επίσημη άποψη, όταν τα επίπεδα της χοληστερίνης είναι υψηλά, η χοληστερίνη περνάει από το αίμα μέσω των τοιχωμάτων των αγγείων σκληραίνοντας τις αρτηρίες. Όπως όμως θα δούμε, αυτή η άποψη δεν ευσταθεί.

Το 1936, ο παθολόγος Kurt Lande και ο βιοχημικός Warren Sperry τού Τμήματος Εγκληματολογικής Ιατρικής στο πανεπιστήμιο τής Ν. Υόρκης (βιβλιογραφία, σημ. 34), μελέτησαν μεγάλες ομάδες ατόμων, που είχαν πεθάνει από βίαιους θανάτους. Προς έκπληξή τους δεν βρήκαν απολύτως καμμιά σχέση μεταξύ τού ποσού τής χοληστερίνης στο αίμα και στο βαθμό τής αθηροσκλήρωσης.

Ο dr. J. C. Paterson και η ομάδα του στον Καναδά, για πολλά χρόνια παρακολούθησαν περίπου 800 βετεράνους πολέμου (βιβλιογραφία, σημ. 35). Αυτοί οι άνδρες ήταν κλεισμένοι σε ένα νοσοκομείο. Κατά τη διάρκεια των χρόνων, ο dr. Paterson και οι συνεργάτες του, ανέλυαν τακτικά δείγματα αίματος από τους βετεράνους. Τα επίπεδα χοληστερίνης ποίκιλλαν σημαντικά από τον έναν βετεράνο στον άλλο, αλλά για κάθε άτομο ήταν σταθερά, έτσι ώστε για παράδειγμα, αυτοί που είχαν χαμηλή χοληστερίνη στην αρχή τής μελέτης συνήθως είχαν χαμηλή χοληστερίνη πριν πεθάνουν. Μια νεκροψία πραγματοποιήθηκε σε όλους τους βετεράνους που πέθαναν και ένας αθηρωματικός δείκτης αποδόθηκε σε κάθε άτομο, βασισμένος σε οπτική, μικροσκοπική και χημική ανάλυση τής καρδιακής αρτηρίας και των κεντρικών αρτηριών. Ο dr. Paterson και οι συνεργάτες του δεν βρήκαν καμμιά σύνδεση μεταξύ του αθηρωματικού δείκτη και των επιπέδων χοληστερίνης τού αίματος. Οι ασθενείς με χαμηλή χοληστερίνη είχαν τόση αρτηριοσκλήρωση όση και οι ασθενείς με υψηλή χοληστερίνη.

Στην πόλη Agra στην Ινδία ο dr. K. S. Mathur και οι συνεργάτες του (βιβλιογραφία, σημ. 36), μελέτησαν 200 ανθρώπους, που είχαν πεθάνει σε ατυχήματα χωρίς κάποια προηγούμενη ασθένεια και δεν βρήκαν καμμιά σύνδεση μεταξύ των τιμών χοληστερίνης και τού βαθμού αθηροσκλήρωσης. Αυτοί με τη χαμηλή χοληστερίνη είχαν τόση αθηροσκλήρωση όση αυτοί, των οποίων η χοληστερίνη ήταν υψηλή.

Ας δούμε τι έχουν δείξει ορισμένες μελέτες αγγειογραφίας. Το 1973 ο Dr. Charles Bemis μαζί με την ομάδα του στο νοσοκομείο Peter Bent Brigham στη Βοστόνη μελέτησαν περίπου 70 ασθενείς (βιβλιογραφία, σημ. 37). Σε 24 ασθενείς η χοληστερίνη είχε μειωθεί περισσότερο από 25% μεταξύ των δύο αγγειογραφιών. Ανάμεσα σε αυτούς τους 24 ασθενείς η αθηροσκλήρωση είχε αυξηθεί σε 16, ενώ ήταν αμετάβλητη σε οκτώ. Σε 12 ασθενείς η χοληστερίνη είχε αυξηθεί, αλλά μόνο σε τέσσερεις από αυτούς είχε αυξηθεί η αθηροσκλήρωση.

Ο dr. Demetrios Kimbiris και η ομάδα του στη Φιλαδέλφεια βρήκαν, ότι η χοληστερίνη ήταν ασήμαντη. Οι καρδιακές αρτηρίες των 17 από τους 25 ασθενών με υψηλή χοληστερίνη είχαν χειροτερέψει, αλλά είχαν επίσης χειροτερέψει σε επτά από τους δέκα ασθενείς με χαμηλή χοληστερίνη (βιβλιογραφία, σημ. 38).

Ο dr. Clarence Shub και οι συνεργάτες του στη Mayo Clinic (βιβλιογραφία, σημ. 39) βρήκαν, ότι η αθηροσκλήρωση είχε αυξηθεί σε όλους τους ασθενείς, των οποίων η χοληστερίνη είχε μειωθεί περισσότερο από 60 mg/dl.

Η υψηλή χοληστερίνη οδηγεί στη μακροζωία
Η χοληστερίνη είναι ένα ζωτικό συστατικό τού σώματος. Χωρίς αυτήν μπορούμε να αρρωστήσουμε χάνοντας τη μνήμη μας, αδυνατίζοντας το ανοσοποιητικό μας σύστημα, διακυβεύοντας τα επίπεδα των ορμονών μας και αυξάνοντας την πιθανότητα να υποφέρουμε από καρκίνο. Με άλλα λόγια, όσο υψηλότερη είναι η χοληστερίνη μας τόσο περισσότερο θα ζήσουμε.

Αν μειώσουμε τη χοληστερίνη, αυξάνουμε τις πιθανότητες να υποφέρουμε από αρρυθμία. Ερευνητές στην Ιατρική Σχολή τού San Diego επισημαίνουν, ότι η υψηλή χοληστερίνη σε άτομα άνω των 75 ετών είναι προστατευτική και όχι βλαβερή κι ότι η χαμηλή χοληστερίνη είναι ένας παράγοντας κινδύνου για καρδιακή αρρυθμία, την κύρια αιτία θανάτου, αν συμβεί έμφραγμα.

Η αύξηση τής ολικής χοληστερίνης μπορεί να αυξήσει τη διάρκεια τής λειτουργικής ζωής και να αποτρέψει τον καρκίνο. Το European Heart Journal δημοσίευσε τα αποτελέσματα μιας τρίχρονης μελέτης, που συμπεριλάμβανε 11.500 ασθενείς. Ο ερευνητής Behar και οι συνεργάτες του βρήκαν, ότι στην ομάδα με τη χαμηλή χοληστερίνη (ολική χοληστερίνη κάτω από 160 mg/dl) ο σχετικός κίνδυνος ήταν 2,27 φορές περισσότερο σε σύγκριση με αυτούς με την υψηλή χοληστερίνη. Η πιο κοινή αιτία θανάτου στην ομάδα με τη χαμηλή χοληστερίνη ήταν ο καρκίνος, ενώ ο κίνδυνος θανάτου από καρδιοπάθεια ήταν ο ίδιος στις δυο ομάδες. Παλιότερη έρευνα έχει δείξει υψηλότερη αύξηση στον καρκίνο τού πνεύμονα, όταν τα επίπεδα τής ολικής χοληστερίνης διατηρήθηκαν κάτω από 170 mg/dl.

Οι ηλικιωμένοι έχουν πολλά να κερδίσουν από την υψηλή χοληστερίνη. Το Journal of the American Medical Association δημοσίευσε μια μελέτη με τίτλο Cholesterol and Mortality. 30 years of follow-up from the Framingham study (Χοληστερίνη και θνησιμότητα. 30 χρόνια συνεχούς παρακολούθησης τής μελέτης Framingham). Αυτή η μελέτη έδειξε, ότι μετά την ηλικία των 50 δεν υπάρχουν αυξημένα ολικά ποσοστά θανάτου σχετιζόμενα με υψηλή χοληστερίνη. Υπήρχε ωστόσο άμεση σύνδεση μεταξύ χαμηλών επιπέδων (ή μειωμένων επιπέδων) χοληστερίνης και αυξημένου θανάτου. Συγκεκριμένα, οι ιατρικοί ερευνητές ανέφεραν, ότι τα ποσοστά θανάτου από καρδιαγγειακή ασθένεια αυξήθηκαν 14% για κάθε πτώση 1 mg/dl των επιπέδων ολικής χοληστερίνης τον χρόνο.

Οι καρδιοπαθείς μπορούν να ωφεληθούν σημαντικά από την αύξηση των επιπέδων χοληστερίνης. Το Journal of Cardiac Failure δημοσίευσε τα ευρήματα τού Tamara και των συνεργατών του σε ένα άρθρο με τίτλο Low serum total cholesterol is associated with marked increase in mortality in advanced heart failure (Η χαμηλή ολική χοληστερίνη σχετίζεται με έντονη αύξηση τής θνησιμότητας σε προχωρημένη καρδιακή ανεπάρκεια). Στην ανάλυσή τους 1134 ασθενών με καρδιοπάθεια βρήκαν, ότι η χαμηλή χοληστερίνη συνδέθηκε με χειρότερα αποτελέσματα σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, ενώ η υψηλή χοληστερίνη βελτίωσε τα ποσοστά επιβίωσης. Επιπρόσθετα, τα ευρήματά τους έδειξαν, ότι η ανεβασμένη χοληστερίνη ανάμεσα στους ασθενείς δεν συνδέθηκε με υπέρταση, διαβήτη ή καρδιαγγειακή ασθένεια.

Επίπεδα ολικής χοληστερίνης 400 mg/dl είναι πιο ασφαλή από επίπεδα ολικής χοληστερίνης 188 mg/dl ή χαμηλότερα. Το 2003, στο Journal of the American Geriatrics Society, δημοσιεύτηκαν τα ευρήματα τού ερευνητή Brescianini και των συνεργατών του. Μελετώντας τα επίπεδα ολικής χοληστερίνης 3.295 συμμετεχόντων ηλικίας 65 ώς 84 ετών για μια τετράχρονη περίοδο, συμπέραναν, ότι αυτοί με χαμηλά επίπεδα ολικής χοληστερίνης (<189 mg/dl) ήταν σε μεγαλύτερο κίνδυνο να πεθάνουν, ακόμα και όταν πολλοί σχετικοί παράγοντες είχαν ληφθεί υπ΄όψη. Το να έχετε επίπεδα ολικής χοληστερίνης από 276 ώς 417 mg/dl ήταν καλύτερα ταιριαστό για μακροζωία σε σχέση με το να έχετε επίπεδα ολικής χοληστερίνης λιγότερα από 189 mg/dl.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Μάριος Δημόπουλος
Clinical Nutritionist
Fellow of the American Council of Applied Clinical Nutrition
mrsdmpls@yahoo.com

Το παραπάνω άρθρο αποτελείται από αποσπάσματα από το βιβλίο τού Μάριου Δημόπουλου Χοληστερίνη: Ένας σύγχρονος μύθος (έκδ. «Etra Publishing», Αθήνα, 2011).
ΠΗΓΗ

Διατροφή και πρόληψη του καρκίνου

2011-11-13T08:51:00.000-08:00

Διατροφή και πρόληψη του καρκίνου

Μπορούν οι διατροφικές επιλογές μας να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου?

Αρκετές μελέτες έχουν πραγματοποιηθεί και ακόμη περισσότερες βρίσκονται σε εξέλιξη σήμερα σχετικά με το αν, κατά πόσο και πως ορισμένα τρόφιμα και θρεπτικές ουσίες μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης συγκεκριμένων μορφών καρκίνου. Έχει διαπιστωθεί ότι μια ισορροπημένη σε θρεπτικά συστατικά διατροφή, σχετίζεται με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα, του στόματος, του οισοφάγου, του στομάχου, του προστάτη, του μαστού και του παχέος εντέρου.
Οι ερευνητές προσπαθούν να βρουν ποία είναι εκείνα τα θρεπτικά συστατικά των τροφών που προλαμβάνουν και "πολεμούν" τον καρκίνο και ποιος τρόπος διατροφής σχετίζεται με μικρότερα ποσοστά εμφάνισης του.

Ποια διατροφή έχει βρεθεί ότι συνδέεται με μικρότερα ποσοστά εμφάνισης καρκίνου?

Μια υγιεινή διατροφή που περιέχει ως βάση ποικιλία φρούτων και λαχανικών, τρόφιμα ολικής αλέσεως, ξηρούς καρπούς, όσπρια, υγιεινά λίπη, προβιοτικά και πρωτεϊνικές πηγές κυρίως από ψάρια, πουλερικά, άπαχα κρεατικά και χαμηλά σε λιπαρά γαλακτοκομικά προϊόντα, έχει τεκμηριωθεί ότι σχετίζεται με χαμηλότερα ποσοστά εμφάνισης καρκίνου.

Ποια λίπη θεωρούνται υγιεινές επιλογές?

Ορισμένα λίπη πρέπει να αποτελούν μέρος της διατροφής μας μιας και το σώμα μας δεν έχει τη δυνατότητα να τα συνθέσει με αποτέλεσμα να τα περιμένει από αυτή. Τα συγκεκριμένα λίπη πέρα από το ότι μειώνουν τον κίνδυνο καρκίνου, μειώνουν την ολική χοληστερίνη, ρυθμίζουν τις ορμόνες και αυξάνουν τη νοημοσύνη μας. Αυτά τα λίπη περιλαμβάνουν:

Τα μονοακόρεστα λιπαρά: Βρίσκονται σε τρόφιμα όπως το ελαιόλαδο, τις ελιές, το λάδι canola, το αβοκάντο, ορισμένα βούτυρα και μαργαρίνες και τους ξηρούς καρπούς.
Τα πολυακόρεστα λιπαρά: Βρίσκονται σε φυτικά έλαια, στο σησάμι, στους ηλιόσπορους, στο καλαμπόκι και σε πολλά άλλα είδη τροφίμων όπως τα όσπρια, οι ξηροί καρποί και οι σπόροι.
Τα Ω-3 λιπαρά: Βρίσκονται σε λιπαρά ψάρια όπως ο σολομός, η ρέγκα, οι σαρδέλες, το σκουμπρί, η πέστροφα, ο τόνος, ο βακαλάος, ο γαύρος και η κουτσομούρα. Επίσης, βρίσκονται στο λιναρόσπορο και τα καρύδια.
Σωστή αναλογία λιπαρών: Δεν αρκεί μόνο να προσλαμβάνουμε τα παραπάνω λιπαρά αλλά να έχουν και σωστή αναλογία μεταξύ τους. Για παράδειγμα, σήμερα οι περισσότεροι από εμάς καταναλώνουμε αρκετά πολυακόρεστα λιπαρά ενώ τα Ω-3 είναι ελάχιστα στη διατροφή μας. Ο υψηλός λόγος πολυακόρεστων προς Ω-3 λιπαρών οξέων προδιαθέτει καρκίνο και άλλα μεταβολικά νοσήματα. Αν προσθέσουμε στη συγκεκριμένη δίαιτα και την υψηλή πρόσληψη "κακών¨ κορεσμένων λιπαρών που χαρακτηρίζει τη διατροφή των περισσότερων από εμάς σήμερα, αυξάνουμε τις πιθανότητες εμφάνισης νοσημάτων.

Τι είναι τα φυτοχημικά και πως βοηθούν?

Με τον όρο φυτοχημικά εννοούμε τις χημικές ενώσεις των φυτικής προέλευσης τροφίμων (όσπρια, δημητριακά, φρούτα, λαχανικά, σπόροι) που δεν είναι ούτε βιταμίνες ούτε μεταλλικά στοιχεία. Θα έχετε ακούσει για τη ρεσβερατρόλη του κόκκινου κρασιού, για το λυκοπένιο της ντομάτας, για τις κατεχίνες του πράσινου τσαγιού. Πέρα όμως από αυτές τις τρεις γνωστές σε όλους πλέον, φυτοχημικές ουσίες, στα τρόφιμα φυτικής προέλευσης έχουν αναγνωρισθεί περισσότερες από 5.000 φυτοχημικές ενώσεις. Οι συγκεκριμένες ενώσεις έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες, ρυθμίζουν τις ορμόνες, ενισχύουν το ανοσοποιητικό, βελτιώνουν το λιπιδαιμικό προφίλ του ατόμου και βεβαίως προστατεύουν από τον καρκίνο και εμποδίζουν την περαιτέρω ανάπτυξη του.

Υπάρχουν τρόφιμα που προλαμβάνουν ή καταπολεμούν τον καρκίνο?

Δεν υπάρχουν «θαυματουργά» τρόφιμα που καταπολεμούν τον καρκίνο. Ο μόνος τρόπος για να προλάβουμε και να αντιμετωπίσουμε τον καρκίνο είναι μέσω μιας ισορροπημένης διατροφής. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν τρόφιμα που αποδεδειγμένα μέσω μελετών έχουν κάποιο προβάδισμα στη πρόληψη και αντιμετώπιση του καρκίνου συγκριτικά με άλλα τρόφιμα. Μερικά από αυτά είναι: η ντομάτα, το κόκκινο κρασί, το κουνουπίδι, το μπρόκολο, τα δαμάσκηνα, τα λεμόνια, το γκρέιπφρουτ, το λάχανο, το καρότο, η κόκκινη πιπεριά, το πράσινο τσάι, όλα τα όσπρια, τα λιπαρά ψάρια, το ρόδι, τα κεράσια, η φράουλα, το σκόρδο, το κρεμμύδι, η γλυκοπατάτα, το σπανάκι, η ρόκα, τα αντίδια, το ξινόγαλα, το κεφίρ, τα προβιοτικά γιαούρτια, ο λιναρόσπορος και το σησάμι.

Ποια τρόφιμα μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου?

Ορισμένα τρόφιμα έχουν ενοχοποιηθεί ότι αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου. Αυτά είναι:
Βαριά επεξεργασμένα κρέατα όπως ζαμπόν, μπέικον, σαλάμια, λουκάνικα και καπνιστά κρεατικά.
Τρόφιμα που είναι πλούσια σε κορεσμένα λιπαρά όπως το κόκκινο κρέας.
Τρόφιμα που περιέχουν απλούς υδατάνθρακες όπως τα γλυκά, το λευκό ψωμί, το επεξεργασμένο ρύζι, τα επεξεργασμένα ζυμαρικά και η ζάχαρη.
Επεξεργασμένα τρόφιμα που περιέχουν πλήθος συντηρητικών, χρωστικών και γευστικών υλών. Σε αυτή την κατηγορία περιλαμβάνονται αναψυκτικά, χρωματιστά ζαχαροειδή, τυποποιημένα γλυκά και αλμυρά του εμπορίου. Μπορείτε να γυρίσετε τη συσκευασία του προϊόντος και να το διαπιστώσετε από μόνοι σας. Πολλά τέτοιου είδους τρόφιμα περιέχουν πάνω από τριάντα συστατικά! Βεβαίως υπάρχει και το βιομηχανικό απόρρητο το οποίο επιτρέπει στις βιομηχανίες τροφίμων να μην αναγράφουν όλα τα συστατικά του προϊόντος, παραπλανώντας με αυτόν το τρόπο τον καταναλωτή.
Φρούτα και λαχανικά εκτός εποχής. Τρώμε όλο το χρόνο ντομάτες, πόσο καλό είναι όμως αυτό για την υγεία μας? Αν φυτέψουμε μια ντοματιά τον Οκτώβριο θα περιμένουμε ντομάτες μετά από 2 μήνες? Η απάντηση είναι φυσικά όχι. Τα περισσότερα εκτός εποχής φρούτα και λαχανικά μεγαλώνουν σε συνθήκες θερμοκηπίου, ψεκασμένα με ένα σωρό φυτοφάρμακα και εμβολιασμένα πολλές φορές με ορμόνες και αντιβιοτικά. Προτιμάμε λοιπόν πάντα τα εποχιακά τρόφιμα.
Μια ισορροπημένη διατροφή όχι μόνο θα μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου αλλά θα αυξήσει το προσδόκιμο ζωής και θα μας προστατέψει από πολλά άλλα προβλήματα υγείας.
http://genenutrition.blogspot.com

Σύνδρομο Reye

2011-11-13T06:25:00.000-08:00

Το σύνδρομο Reye αποτελεί μια πάθηση που μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο. Το σύνδρομο Reye εμφανίζεται αιφνιδίως και μπορεί να προσβάλει οποιοδήποτε παιδί, έφηβο ή ενήλικο άτομο χωρίς προειδοποίηση. Επηρεάζει όλα τα όργανα του ανθρώπινου σώματος, ενώ σοβαρότερα από όλα πλήττονται το ήπαρ και ο εγκέφαλος.

Παρότι τα αίτια και η θεραπεία του συνδρόμου Reye εξακολουθούν να παραμένουν άγνωστα, έρευνες έχουν δείξει ότι η εμφάνιση του συνδρόμου Reye σχετίζεται με τη χρήση ασπιρίνης, άλλης φαρμακευτικής ουσίας, μη-συνταγογραφούμενου φαρμάκου ή προϊόντος τοπικής χρήσης που περιέχει σαλικυλικό.

Το 1974, ιδρύθηκε στην Αμερική το Εθνικό Ίδρυμα για το Σύνδρομο Reye, το οποίο ήταν και η πρώτη ομάδα πολιτών που κατάφερε να συντονίσει και να οργανώσει ένα ολόκληρο κίνημα για την πρόληψη του συνδρόμου Reye.

Τι είναι το σύνδρομο Reye;

Το σύνδρομο Ρέι είναι μια ασθένεια που προσβάλει όλα τα όργανα του σώματος αλλά βλάπτει ιδιαίτερα το ήπαρ και τον εγκέφαλο. Το σύνδρομο Reye είναι μια ασθένεια που εκδηλώνεται σε δύο στάδια καθώς σχεδόν πάντα σχετίζεται με την ύπαρξη προηγούμενης μόλυνσης, όπως γρίπη, κρύωμα ή ανεμοβλογιά. Αυτό που είναι γνωστό από τα μέχρι τώρα επιστημονικά στοιχεία είναι ότι το σύνδρομο Reye δεν είναι μεταδοτικό και τα αίτια εμφάνισής του παραμένουν άγνωστα. Πολύ συχνά το σύνδρομο Reye παρερμηνεύεται ως εγκεφαλίτιδα, μηνιγγίτιδα, διαβήτης, υπερβολική δόση ναρκωτικών, δηλητηρίαση, Σύνδρομο Αιφνίδιου Θανάτου Βρεφών, ή ψυχιατρική διαταραχή.

Το σύνδρομο Reye και η γρίπη

Το σύνδρομο Reye εμφανίζεται συχνότερα κατά τους μήνες Ιανουάριο, Φεβρουάριο και Μάρτιο όταν είναι πιο συχνή και η εμφάνιση γρίπης. Ωστόσο, περιστατικά αναφέρονται κάθε μήνα του έτους. Η εμφάνιση επιδημίας γρίπης ή ανεμοβλογιάς συνήθως ακολουθείται από αύξηση των περιστατικών συνδρόμου Reye.

Το σύνδρομο Reye συνήθως εκδηλώνεται όταν το άτομο βρίσκεται στο στάδιο ανάρρωσης από κάποια ιογενή νόσο. Τότε αρχίζουν και συγκεντρώνονται υπερβολικές ποσότητες λίπους στο ήπαρ και σε άλλα όργανα του σώματος, ενώ ταυτόχρονα αυξάνει η πίεση στον εγκέφαλο. Εάν δεν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί με επιτυχία, συνήθως οδηγεί στο θάνατο μέσα στα επόμενα εικοσιτετράωρα. Η ζωή του ασθενούς εξαρτάται από την έγκαιρη διάγνωση. Ωστόσο, τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι το σύνδρομο Reye έχει εξαιρετικά ποσοστά ίασης εάν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί στα πρώτα στάδια εμφάνισής του. Όσο πιο πολύ καθυστερήσει η διάγνωση και η θεραπεία, τόσο λιγότερες είναι οι πιθανότητες για επιτυχή ανάρρωση και επιβίωση του ασθενούς.

Στάδια του Συνδρόμου Reye:

Στάδιο I:
Συνεχιζόμενοι και έντονοι εμετοί
Ενδείξεις εγκεφαλικής δυσλειτουργίας:
Κατάπτωση και αδιαφορία
Απώλεια ζωντάνιας και ενεργητικότητας
Ληθαργικότητα
Στάδιο II:
Αλλαγές στη συμπεριφορά/προσωπικότητα του ατόμου:
Ευερεθιστότητα
Επιθετική συμπεριφορά
Αποπροσανατολισμός:
Σύγχυση
Παράλογη συμπεριφορά
Εριστική συμπεριφορά
Παραλήρημα, σπασμοί, κώμα
Θα πρέπει κανείς να υποπτευθεί την ύπαρξη συνδρόμου Reye εάν κάποιο άτομο νοσεί ή μόλις ανάρρωσε από κάποια ιογενή νόσο και εμφανίσει τα παραπάνω συμπτώματα. Δεν είναι απαραίτητο να εμφανιστούν όλα τα συμπτώματα, ούτε είναι απαραίτητο να εκδηλωθούν με αυτή τη σειρά. Συνήθως δεν υπάρχει πυρετός. Πολλές ασθένειες έχουν κοινά συμπτώματα. Οι γιατροί ή το ιατρικό προσωπικό που εργάζονται στα επείγοντα περιστατικά και δεν έχουν εμπειρία στην αντιμετώπιση του συνδρόμου Reye, μπορεί να μην είναι σε θέση να διαγνώσουν την ασθένεια.

Τα συμπτώματα του συνδρόμου Reye σε βρέφη μπορεί να μην είναι ακριβώς όπως και των μεγαλύτερων σε ηλικία ατόμων. Για παράδειγμα, ο εμετός μπορεί να αντικατασταθεί από διάρροια, ενώ επίσης τα βρέφη μπορεί να εμφανίσουν ακανόνιστη αναπνοή.

Πηγή: www.reyessyndrome.org/

Reye's syndrome
Classification and external resources

Reye's syndrome is a potentially fatal disease that causes numerous detrimental effects to many organs, especially the brain and liver, as well as causing a lower than usual level of blood sugar (hypoglycemia).[1] The classic features are liver damage, aspirin use and a viral infection. The exact cause is unknown, and while it has been associated with aspirin consumption by children with viral illness, it also occurs in the absence of aspirin use.
The disease causes fatty liver with minimal inflammation and severe encephalopathy (with swelling of the brain). The liver may become slightly enlarged and firm, and there is a change in the appearance of the kidneys. Jaundice is not usually present.[2]
Early diagnosis is vital; while most children recover with supportive therapy, severe brain injury or death are potential complications.
Contents ]
1 Symptoms and signs
2 Causes
2.1 Aspirin
3 Prognosis
4 Differential diagnosis
5 Epidemiology
6 History
7 References
8 External links
[edit]Symptoms and signs

Reye's syndrome progresses through five stages, explained below:
Stage I
Rash on palms of hands and feet
Persistent, heavy vomiting that is not relieved by not eating
Generalized lethargy
Confusion
Nightmares
High fever
Headaches
Stage II
Stupor caused by encephalitis
Hyperventilation
Fatty liver (found by biopsy)
Hyperactive reflexes
Stage III
Continuation of Stage I and II symptoms
Possible coma
Possible cerebral oedema
Rarely, respiratory arrest
Stage IV
Deepening coma
Dilated pupils with minimal response to light
Minimal but still present hepatic dysfunction
Stage V
Very rapid onset following stage IV
Deep coma
Seizures
Multiple organ failure[3]
Flaccidity
Hyperammonemia (above 300 mg/dL of blood)
Death
]Causes

The precise mechanism by which Reye's syndrome occurs remains unknown. This serious condition is described as a "syndrome" rather than a disease as the clinical features that physicians use to diagnose it are quite broad.
]Aspirin
Some studies have demonstrated an association between aspirin taken for viral illnesses and the development of Reye’s syndrome.[4] One small study presented findings that acetaminophen (paracetamol) is a greater risk,[5] but this claim is disputed.[6]
The serious symptoms of Reye's syndrome appear to result from damage to cellular mitochondria,[7] at least in the liver, and there are a number of ways that aspirin could cause or exacerbate mitochondrial damage. A potential increased risk of developing Reye's syndrome is one of the main reasons that aspirin has not been recommended for use in children and teenagers, the age group for which the risk of lasting serious effects is highest. No research has found a definitive cause of Reye's syndrome, and association with aspirin has only been shown through epidemological studies. The diagnosis of "Reye's Syndrome" greatly decreased in the 1980s, when genetic testing for inborn errors of metabolism was becoming available in developed countries.[8] A retrospective study of 49 survivors of cases diagnosed as "Reye's Syndrome" showed that the majority of the surviving patients had various metabolic disorders.[9]
In some countries, oral mouthcare product Bonjela (not the form specifically designed for teething) has labeling cautioning against its use in children, given its salicylate content. There have been no cases of Reye's secondary to its use, and the measure is a precaution.[10] Other medications containing salicylates are often similarly labeled as a precaution.
The Centers for Disease Control and Prevention (CDC), the U.S. Surgeon General, the American Academy of Pediatrics (AAP) and the Food and Drug Administration (FDA) recommend that aspirin and combination products containing aspirin not be given to children under 19 years of age during episodes of fever-causing illnesses. Hence, in the United States, it is advised that the opinion of a doctor or pharmacist be obtained before anyone under 19 years of age is given any medication containing aspirin (also known on some medicine labels as acetylsalicylate, salicylate, acetylsalicylic acid, ASA or salicylic acid).
Current advice in the United Kingdom by the Committee on Safety of Medicines is that aspirin should not be given to those under the age of 16 years, unless specifically indicated in Kawasaki disease or in the prevention of blood clot formation.[11]
]Prognosis

Documented cases of Reye’s syndrome in adults are rare. The recovery of adults with the syndrome is generally complete, with liver and brain function returning to normal within two weeks of the illness. In children, however, mild to severe permanent brain damage is possible, especially in infants. Over thirty percent of the cases reported in the United States from 1981 through 1997 resulted in fatality.
[edit]Differential diagnosis

Causes for similar symptoms include
Various inborn metabolic disorders
Viral encephalitis
Drug overdose or poisoning
Head trauma
Hepatic failure due to other causes
Meningitis
Renal failure
]Epidemiology

Reye’s syndrome occurs almost exclusively in children. While a few adult cases have been reported over the years, these cases do not typically show permanent neural or liver damage. Unlike in the UK, the surveillance for Reye’s syndrome in the US is focused on patients under 18 years of age.
In 1980, after CDC began cautioning physicians and parents about the association between Reye’s syndrome and the use of salicylates in children with chickenpox or viruslike illnesses, the incidence of Reye's syndrome in the United States began to decline. In the United States between 1980 and 1997, the number of reported cases of Reye’s syndrome decreased from 555 cases in 1980 to about 2 cases per year since 1994. During this time period 93% of reported cases for which racial data were available occurred in whites and the median age was six years. In 93% of cases a viral illness had occurred in the preceding three week period. For the period 1991-1994, the annual rate of hospitalizations due to Reye’s syndrome in the US was estimated to be between 0.2 and 1.1 per million population less than 18 years of age.
During the 1980s, a case-control study carried out in the United Kingdom also demonstrated an association between Reye’s syndrome and aspirin exposure.[12] In June 1986, the United Kingdom Committee on Safety of Medicines issued warnings against the use of aspirin in children under 12 years of age and warning labels on aspirin-containing medications were introduced. UK surveillance for Reye’s syndrome documented a decline in the incidence of the illness after 1986. The reported incidence rate of Reye’s syndrome decreased from a high of 0.63 per 100,000 population less than 12 years of age in 1983/84 to 0.11 in 1990/91.
From November 1995 to November 1996 in France, a national survey of pediatric departments for children under 15 years of age with unexplained encephalopathy and a threefold (or greater) increase in serum aminotransferase and/or ammonia led to the identification of nine definite cases of Reye’s syndrome (0.79 cases per million children). Eight of the nine children with Reye’s syndrome were found to have been exposed to aspirin. In part because of this survey result, the French Medicines Agency reinforced the international attention to the relationship between aspirin and Reye’s syndrome by issuing its own public and professional warnings about this relationship.[13]
]History

The syndrome is named after Dr. R. Douglas Reye, who, along with fellow physicians Dr. Graeme Morgan and Dr. Jim Baral, published the first study of the syndrome in 1963 in The Lancet.[14] In retrospect, the occurrence of the syndrome may have first been reported in 1929. Also in 1964, Dr. George Johnson and colleagues published an investigation of an outbreak of influenza B that described 16 children who developed neurological problems, four of whom had a profile remarkably similar to Reye’s syndrome. Some investigators refer to this disorder as Reye-Johnson syndrome, although it is more commonly called Reye's syndrome. In 1979, Dr. Karen Starko and colleagues conducted a case-control study in Phoenix, Arizona and found the first statistically significant link between aspirin use and Reye's syndrome.[15] Studies in Ohio and Michigan soon confirmed her findings [16] pointing to the use of aspirin during an upper respiratory tract or chickenpox infection as a possible trigger of the syndrome. Beginning in 1980, the CDC cautioned physicians and parents about the association between Reye’s syndrome and the use of salicylates in children and teenagers with chickenpox or viruslike illnesses. In 1982 the U.S. Surgeon General issued an advisory, and in 1986 the Food and Drug Administration required a Reye’s syndrome-related warning label for all aspirin-containing medications.

Wikipedia.org

Colostrum η "πρωτόγαλα"

2011-11-12T09:46:00.000-08:00

Μετά λοιπόν από το προηγούμενο άρθρο περί της σημασίας του ανθρώπινου πρωτογάλακτος κατά την διάρκεια του θηλασμού, ερχόμαστε τώρα να γνωρίζσουμε ένα προιόν που παράγεται εργαστηριακά, για την ακρίβεια απομονώνεται από το πρωτόγαλα της μητέρας αγελάδας μετά τους θηλασμούς του μικρού μοσχαριού.
Και αυτό χωρίς το μικρό ζώο να στερείται τη βασική αυτή τροφή του κατά την πρώιμη ηλικία του όπου το πεπτικό του σύστημα ,όπως και του ανθρώπου άλλωστε , δεν είναι ακόμα ώριμο. Και δεν τη στερείται γιατί η μητέρα φύση έχει προνοήσει η μάνα αγελάδα να παράγει περισσότερο πρωτόγαλα από αυτό που το μικρό μοσχαράκι χρειάζεται για να τραφει. Το επιπλέον λοιπόν πρωτόγαλα εκμεταλλευόμαστε και έχουμε τυποποιησει ώστε να μπορούμε να τό προσφέρουμε στις μεγαλύτερες ανθρώπινες ηλικίες ,όπως θα δούμε παρακάτω όπου υπάρχει ανάγκη.

Το πρωτόγαλα,colostrum μπορεί κάποιος να το βρει σε επιλεγμένα φαρμακεία ή καταστήματα συμπληρωμάτων διατροφής.
Μπορόυμε να σας το αποστείλουμε, όπως όλα άλλωστε τα παραφαρμακευτικά σκευάσματα που υπάρχουν σε φαρμακείο αφού μας αποστείλετε την επιθυμία στο cherokee_16346@yahoo.com με πλήρη διέυθυνση
Και όνομα ώστε να σας αποσταλλούν αντικαταβολή ταχυδρομικά.

Ας δούμε λοιπόν περι τίνος πρόκειται
Η γενική καλή κατάσταση της υγείας είναι ένας σημαντικός παράγων όσον αφορά τις επιδόσεις. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στη περίπτωση αθλητών που επιθυμούν οι επιδόσεις τους να φθάσουν στο μάξιμουμ. Κλινικές έρευνες έχουν δείξει ότι η χρήση βοείου Colostrum βοηθά στη προστασία από ασθένειες.
Οι περισσότερες λοιμώξεις και ασθένειες ξεκινούν από τη γαστρεντερική οδό και εκεί είναι ακριβώς το σημείο που αρχίζει την δράση του το Colostrum.
Τα βιοενεργά μόρια του Colostrum περιλαμβάνουν ουσίες όπως, ανοσοσφαιρίνες, ανοσοποιητικούς παράγοντες, αναπτυξιακούς παράγοντες και αντιοξειδωτικά. Οι ανοσοσφαιρίνες με την μορφή αντισωμάτων και άλλων ανοσοποιητικών παραγόντων επιδρούν έτσι ώστε να απομακρύνουν τις ασθένειες. Τα αντισώματα είναι μεγάλα πρωτεϊνικά μόρια τα οποία παράγονται από το ανοσοποιητικό σύστημα για να πολεμήσουν και να εξουδετερώσουν πιθανούς εξωγενείς νοσογόνους παράγοντες (αντιγόνα). Το ενδιαφέρον χαρακτηριστικό των αντισωμάτων είναι ότι είναι πολύ συγκεκριμένα, δηλαδή υπάρχει ένα ξεχωριστό και συγκεκριμένο αντίσωμα το οποίο παράγεται για κάθε τύπο αντιγόνου.
Το Colostrum παράγεται από τους γαλακτοφόρους αδένες όλων των θηλαστικών. Είναι επίσης γνωστό ως "πρωτόγαλα" επειδή είναι το πρώτο γάλα που
παράγει η μητέρα αμέσως μετά τη γέννα. Στην αρχαία Ελλάδα ήταν γνωστό ως "πύαρ" με πολύ διαδεδομένη χρήση ανάμεσα στους αθλητές.
Η σπουδαιότητα του Colostrum έγκειται στο γεγονός ότι είναι η πρώτη τροφή που λαμβάνει το νεογνό αμέσως μετά τη γέννησή του. Με την ιδιότητά του αυτή το Colostrum είναι μία τροφή εξαιρετικά υψηλής θρεπτικής αξίας. Εν τούτοις είναι υψίστης σημασίας το γεγονός ότι το Colostrum έχει σχέση με την διεργασία γνωστή ως "παθητική μετάδοση ανοσίας". Είναι μία λειτουργία υποστήριξης της ζωής με κύριο χαρακτηριστικό παράδειγμα ζώα φάρμας όπως το άλογο, η αγελάδα, ο σκύλος, το πρόβατο, η κατσίκα κλπ. Εάν τα ζώα αυτά δεν λάβουν Colostrum τις πρώτες μία, δύο ημέρες της ζωής τους τότε πιθανότατα θα πεθάνουν. Σε αντίθεση με τους ανθρώπους, οι οποίοι ανοσοποιούνται παθητικά μέσα στη μήτρα μέσω του πλακούντος, τα ζώα αυτά γεννώνται χωρίς κανένα αμυντικό μηχανισμό - ανοσοποιητικό σύστημα - με τον οποίον θα ήταν σε θέση να καταπολεμήσουν τις διάφορες λοιμώξεις.
Το Colostrum περιέχει αντισώματα τα οποία έχουν παραχθεί από τη μητέρα ενάντια σε όλους τους παράγοντες που προκαλούν ασθένειες και στους οποίους έχει εκτεθεί η μητέρα κατά τη διάρκεια της ζωής της.
Με τη λήψη Colostrum το νεογέννητο αποκτά αντισώματα από τη μητέρα που θα το βοηθήσουν να επιβιώσει μέχρι να αναπτύξει επαρκώς το δικό του ανοσοποιητικό σύστημα και να είναι σε θέση να καταπολεμήσει τις ασθένειες. Η προστασία δεν αφορά συγκεκριμένα είδη και ως εκ τούτου εμείς οι άνθρωποι, καθώς και όλα τα ζώα, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε βόειο Colostrum για τα πολλά οφέλη που προσφέρει στην υγεία.
Το Colostrum εκτός από αντισώματα, περιέχει επίσης και πολλές άλλες ουσίες που συμβάλλουν στην καλή υγεία και βοηθούν σε όλα τα στάδια της ανάπτυξης και ωρίμανσης. Σε αυτές περιλαμβάνονται αναπτυξιακοί και ανοσοποιητικοί παράγοντες.
Οι αναπτυξιακοί παράγοντες περιέχουν τον Επιδερμικό Παράγοντα Ανάπτυξης (EFG), τον Τροφοβλαστι¬κό Παράγοντα Ανάπτυξης (TFG), τον Παράγοντα Ανάπτυξης Ινσουλίνης (IFG) και τον lνοβλαστικό Παράγοντα Ανάπτυξης (FGF).
Οι παράγοντες αυτοί συμβάλουν κυρίως στην ανάπτυξη και ωρίμανση των κυπάρων, οργάνων, νεύρων, μυών και ιστών. Οι ανοσοποιητικοί παράγοντες περιέχουν Λακτοφερίνη, Τρανσφερίνη, Κυτοσίνες, Λυζοζύμες, Λακτοπεροξιδάση, και Transfer Factor. Οι παράγοντες αυτοί έχουν ένα ευρύ φάσμα δράσης το οποίο περιλαμβάνει την ενίσχυση των αντισωμάτων και τη ρύθμιση (έλεγχο) του ανοσοποιητικού συστήματος.
Τα αντισώματα ανήκουν σε μία ομάδα βιοενεργών μορίων που αναφέρονται συλλογικά ως Ανοσο¬σφαιρίνες. Τα αντισώματα χρησιμοποιούνται για τον εντοπισμό, την καταπολέμηση και καταστροφή των παθογόνων παραγόντων που προκαλούν τις ασθένειες. Εχει παρατηρηθεί ότι το Colostrum αποτελεί έναν αποτελεσματικό τρόπο προστασίας του γαστρεντερικού συστήματος καθώς και άλλων περιοχών από πολλές λοιμωξεις. Κλινικές ερευνες έρευνες έδειξαν οτι το colοstrum μπορεί να δράσει αποτελεσματικά στη πρόληψη και θεραπεία τηςδιάρροιας (εντερίτιδα βοοειδών).
Μία πρόσφατη έρευνα που διεξήχθη σε συνεργασία με το Τμήμα Μικροβιολογίας του Πανεπιστημίου Otago της Νέας Ζηλανδίας αποκάλυψε ότι το Colostrum που προήλθε από μη ανοσοποιημένες αγελάδες που τρέφονταν στα λιβάδια της Νέας Ζηλανδίας είχε πολύ σημαντική και συγκεκριμένη αντισωματική δραστικότητα σε ένα πολύ μεγάλο αριθμό εν δυνάμει παθογόνων μικροβίων (αιτία ασθενειών). Έχει παρατηρηθεί σε κλινικά πειράματα ότι το βόειο Colostrum παρέχει ασφαλή προστασία σε πολλά ζώα, του ανθρώπου συμπεριλαμβανομένου.
Εκτός από τις ανοσοσφαιρίνες το Colostrum περιέχει και άλλους ανοσοποιητικούς παράγοντες που βοηθούν στη καταπολέμηση των ασθενειών και στη προαγωγή της συνολικής υγείας. Στους παράγοντες αυτούς περιέχονται βιοενεργά πεπτίδια, λακτοφερίνη, εκκριτικό συστατικό τρανσφερίνης, λυζόζυμη, λακτοπεροξιδάση, κυτοσίνες, ολιγοσακχαρίνες, σύνθετα λιπίδια και πολλά άλλα. Στο Colostrum περιέχονται ουσίες γνωστές ως "αναπλαστικοί παράγοντες" που βοηθούν να επιταχυνθεί η ανάπτυξη ή η διαδικασία θεραπείας βοηθώντας έτσι τους αθλητές να προπονούνται σκληρότερα και να αναδομούνται γρηγορότερα.
Προσφάτως ανακοινώθηκε μετά από έρευνες, ότι το Colostrum αποτελεί σημαντική πηγή αντιοξειδωτικών.
Ένα από αυτά, η Γλουταθιόνη - χαρακτηρίσθηκε ως ro "Απόλυτο Αντιοξειδωτικό". Με αυτή την ιδιότητα η Γλουταθιόνη και οι πρόδρομοί της έχουν σημαντική συμμετοχή στο ρόλο που παίζει το Colostrum στη συνολική υγεία. Η Γλουταθιόνη γνωστή και ως GSH είναι ένα φυσικής προέλευσης πεπτίδιο ή μικροπρωτείνη, που λειτoυργεί ως αντιοξειδωτικό.
Ο Lίnus Pauling υπήρξε υπέρμαχος των αντιοξειδωτικών και του ιδιαίτερου ρόλου rους στη πρόληψη των ασθενειών και στη συμβολή τους στη συνολική καλή υγεία. Τα αντιοξειδωτικά ως επί το πλείστον είναι ενώσεις φυσικής προέλευσης και έχουν rην ικανότητα να αδρανοποιούν τις ασταθείς "ελεύθερες ρίζες".
Οι ελεύθερες ρίζες όταν είναι ανεξέλεγκτες συνδέονται, τουλάχιστον εν μέρει, με τη πρόκληση ασθενειών όπως καρκίνος, καρδιακές ασθένειες, εγκεφαλική συμφόρηση και πλημμελής λειτουργία του νευρικού και ανοσοποιητικού συστήματος. Ένας μεγάλος αριθμός επιστημονικών και ιατρικών ερευνών απέδειξε ότι τα αντιοξειδωτικά έχουν την ικανότητα να απενεργοποιούν τις ελεύθερες ρίζες με αποτέλεσμα να περιορίζουν την εξάπλωση ορισμένων ασθενειών.
Έχει παρατηρηθεί επίσης ότι η Γλουταθιόνη συμβάλει στη βελτίωση των αθλητικών επιδόσεων αυξάνοντας τη μυϊκή δύναμη και ελέγχοντας το βάρος.
Έχει παρατηρηθεί μέχρι σήμερα ότι τα άμεσα οφέλη από το Colostrum είναι πάρα πολλά σε πολλούς τομείς όπως η καλή γενική κατάσταση υγείας, η πρόληψη ασθενειών, οι καλύτερες επιδόσεις, ο μειωμένος χρόνος θεραπείας, η ταχύτερη ανάρρωση και η καλύτερη ανοσοποιητική προστασία. Τα οφέλη αυτά είναι ολοφάνερα και μπορούν να εξηγηθούν μέσω της βιοχημικής οδού και της δράσης συγκεκριμένων συστατικών που βρίσκονται στο Colostrum. Τα έμμεσα όμως αποτελέσματά του δεν είναι ακόμη σαφή. Αυτό που είναι σαφές είναι ότι όλα τα υπέροχα στοιχεία που περιέχει το Colostrum συνεργάζονται με τρόπο ώστε να αυξάνουν την αποτελεσματικότητα ενός εκάστου εξ' αυτών.

CoIostrum & Αθλητικές επιδόσεις
Τα ευεργετικά αποτελέσματα του Colostrum στις αθλητικές επιδόσεις έχουν τεκμηριωθεί με κλινικά πειράματα. Έχει παρατηρηθεί ότι η χορήγηση
του Colostrum στους αθλητές βελτιώνει την επίδοσή τους στους αγώνες δρόμου, στο άλμα εις ύψος, στην κωπηλασία, στην κολύμβηση και στην ποδηλασία. Έχει επίσης θετικά αποτελέσματα σε περιόδους σκληρής προπόνησης και ενισχύει την ικανότητα παραγωγής σωματικού έργου.
Πολύ μεγάλης σημασίας επίσης είναι το γεγονός ότι αθλητές οι οποίοι έλαβαν Colostrum παρουσίασαν υψηλά ποσοστά αντοχής. Έτρεχαν πιο γρήγορα, πραγματοποιούσαν υψηλότερα και μακρύτερα άλματα, κωπηλατούσαν και ποδηλατούσαν γρηγορότερα. Επί πλέον παρατηρήθηκε ότι απαιτείτο λιγότερος χρόνος για την αναδόμηση/αποκατάσταση του οργανισμού τους σε σύγκριση με την ομάδα που δεν είχε λάβει Colostrum.
Έρευνα σχετική με την επίδραση του βοείου Colostrum στη σύσταση του σώματος σε συνδυασμό με την εκγύμναση απεκάλυψε ότι στα άτομα της ομάδας Colostrum παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση της σωματικής μάζας χωρίς λίπος, σε σύγκριση με την ομάδα πού δεν είχε λάβει Colostrum.
Ειτομένως τα αποτελέσματα στους αθλητές είναι εμφανή: το Colostrum αυξάνει την σωματική μάζα χωρίς λίπος, βελτιώνει τη μυϊκή δύναμη, αυξάνει την αντοχή όπως επίσης και την ταχύτητα. Για τους αθλητές αυτό πολύ απλά σημαίνει ότι μπορούν να αυξήσουν την ένταση της προπόνησης καθώς και τη χρονική διάρκεια αυτής, να αναδομούνται πιο γρήγορα και ως εκ τούτου να βελτιώνουν τις αθλητικές τους επιδόσεις.
πώς λειτουργεί το cοlostrum;
Έχει αποδειχθεί εδώ και πολύ καιρό ότι και το γάλα και το Colostrum περιέχουν πεπτιδιακούς αυξητικούς παράγοντες οι οποίοι υποστηρίζουν την ανάπτυξη και μίτωση των κυπάρων των θηλαστικών. Όμως, η πιο σημαντική δραστηριότητα των παραγόντων ανάπτυξης επικεντρώνεται χαρακτηριστικά στο στάδιο colostral.
Ορισμένοι παράγοντες ανάπτυξης στο βόειο Colostrum έχουν ήδη περιγραφεί όπως μεταξύ άλλων ο Παράγων Ανάπτυξης Ινσουλίνης (IGF-1, IGF-2 και -3N:IGF-1), ο Μεταπλαστικός Παράγων Ανάπτυξης (TGF-81 και TGF¬82), και ο Επιδερμικός Παράγων Ανάπτυξης (EGF).
Ο Παράγων Ανάπτυξης Ινσουλίνης 1 (TGF-1) περιέχεται σε σχετικά μεγάλες ποσότητες στο Colostrum και η αξία του έγκειται κυρίως στις αθλητικές επιδόσεις. Συγκεκριμένα, ο παράγων ανάπτυξης αυτός μεσολαβεί στην ανάπτυξη ή στα αποτελέσματα του μεταβολισμού της Αυξητικής Ορμόνης.
Σε μοριακό επίπεδο το IGF-1 βοηθά στην ανάπτυξη και τον πολλαπλασιασμό των κυπάρων των οστών και των μυών, όπως επίσης βοηθά στην ενδυνάμωσή τους.
Μία πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι η λήψη βοείου Colostrum βοηθά και ενισχύει τη διαδικασία αποκατάστασης μετά από σωματικές ασκήσεις ή κοπιώδεις προσπάθειες. Επομένως παρέχει τη δυνατότητα για σκληρή προπόνηση και γρήγορη αποκατάσταση.
Επιπλέον μελέτες έδειξαν ότι το βόειο Colostrum επιδρά θετικά στη μέγιστη παραγωγή ενέργειας: βελτιώνει τις επιδόσεις στο άλμα εις ύψος όπως επίσης και στην κωπηλασία σε κορυφαίες γυναίκες κωπηλάτες.

Βελτιώνει την αποκατάσταση του οργανισμού
Η σωματική άσκηση και η προπόνηση προκαλούν μυϊκούς τραυματισμούς. Η αποκατάσταση από αυτούς τους τραυματισμούς είναι απαραίτητη διαφορετικά η περαιτέρω προσπάθεια άσκησης θα είναι περιορισμένη.
Έχει αποδειχθεί ότι το βόειο Colostrum βοηθά στην διαδικασία αποκατάστασης. Κατά την διάρκεια εργαστηριακών ερευνών παρατηρήθηκε ότι το IGF-1 μπορεί να συμβάλει στην αύξηση της μυϊκής μάζας μέχρι και 15% και στη μυϊκή δύναμη κατά 14%.
ποσοστά αντοχής
Το οξειδωτικό στρες που προέρχεται από τη προπόνηση και την άσκηση συμβάλει στη μυϊκή κόπωση. Έχει αποδειχθεί ότι η Γλουταθιόνη και τα δομικά υλικά αυτής, που περιέχονται στο Colostrum, αυξάνουν την ικανότητα άσκησης πριν εμφανισθεί η κόπωση. Υπάρχουν συνεχώς αυξανόμενες ενδείξεις ότι οι ελεύθερες ρίζες παίζουν
σημαντικό ρόλο στους μυϊκούς τραυματισμούς και στις φλεγμονές.
Η Γλουταθιόνη είναι ένα πανίσχυρο αντιοξειδωτικό και με την ιδιότητα αυτή ένας πανίσχυρος εξολοθρευτής των ελευθέρων ριζών.
Σε έρευνα μεταξύ σκιέρ Ολυμπιακών αγώνων παρατηρήθηκε ότι οι αθλητές στους οποίους χορηγήθηκε Colostrum παρουσίασαν λιγότερα συμπτώματα κόπωσης και καλύτερες επιδόσεις σε σύγκριση με τους αντίστοιχους αθλητές στους οποίους δεν είχε χορηγηθεί Colostrum αλλά placebo.
Η Κρεατινοκινάση είναι ένα ζωτικής σημασίας ένζυμο το οποίο εμπλέκεται στο μεταβολισμό των μυών και έχει παρατηρηθεί ότι είναι δείκτης της φθοράς των μυϊκών κυπάρων.
Υψηλά επίπεδα κυκλοφορούσης (στο αίμα) κρεατίνης συνδέονται συχνά με μυϊκούς τραυματισμούς. Στη μελέτη αυτή οι αθλητές, στους οποίους χορηγήθηκε Colostrum, είχαν μετά από άσκηση το μισό περίπου επίπεδο κυκλοφορούσης κρεατίνης σε σχέση με την συγκρινόμενη ομάδα.
επισπεύδει τη θεραπεία
Ο Αναπλαστικός Παράγων Ανάπτυξης (TGF) και ο Επιδερμικός Παράγων Ανάπτυξης (EGF) οι οποίοι βρίσκονται επίσης στο Colostrum σε σημαντικά υψηλές ποσότητες βοηθούν στην αποκατάσταση των ιστών και την επούλωση των τραυμάτων.
Πεπτικές ανωμαλίες σχετίζονται και αποδίδονται σε στρές, φάρμακα, μολυσματικούςπαράγοντες, διατροφή, και στη περίπτωση των αθλητών - στην υπερβολική προπόνηση.
Η χρήση βοείου Colostrum έχει αποδειχθεί αποτελεσματική στην θεραπεία γαστρεντερικών ανωμαλιών οι οποίες προκαλούνται από τη χρήση ασπιρίνης και άλλων
μη¬στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (NSAID).
αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες
Οι φλεγμονές έχουν άμεση σχέση με την έντονη σωματική προσπάθεια και την επίπονη άσκηση.
Αν και τυπικά οι φλεγμονές επικεντρώνονται στις αρθρώσεις, εν τούτοις παρατηρούνται και στο πεπτικό σύστημα.
Στο Colostrum και στο γάλα υπάρχουν δύο κύρια μόρια (πρωτείνες) τα οποία ενεργούν ως φυσικοί αντίφλεγμονώδεις παράγοντες: η Λακτοφερίνη και το Εκκριτικό Συστατικό του εκκριτικού μορίου IgA. Και οι δύο αυτές πρωτείνες ευρίσκονται σε αφθονία στο βόειο Colostrum.
Η φλεγμονή είναι ένα περιστατικό τοπικού χαρακτήρα, μία αντίδραση δηλαδή σε τραυματισμό, ή σε μία εισβολή ξένων ουσιών (παθογόνων), ή σε ορισμένες περιπτώσεις σε εσωτερικά παραγόμενες ουσίες (ρευματοειδής αρθρίτιδα). Είναι μία προστατευτική προσαρμογή που χρησιμεύει στην απομόνωση, καταστροφή και απαλλαγή της μολυσμένης περιοχής από τον επιβλαβή παράγοντα και τον τραυματισμένο ιστό.
Οι Προσταγλανδίνες (PG) και οι Λευκοτριένες (LΤ) παίζουν ένα σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της φλεγμονής αυξάνοντας την αγγειακή διαπερατότητα με τη μεσο¬λάβηση της lσταμίνης. Η δράση αυτή είναι η βασική αιτίατης ενόχλησης που προκαλεί η φλεγμονή.
Τα κοινά αντιφλεγμονώδη αναλγητικά και αντιπυρετικά φάρμακα όπως τα κορτικοστεροϊδή, η ασπιρίνη και η ινδομετασίνη εμποδίζουν τη σύνθεση του PG και του LΤ. Συγκεκριμένα το μεγαλύτερο μέρος αν όχι όλο της αντιφλογιστικής δράσης των στεροειδών και μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (NSAID) ενεργεί εμποδίζοντας τη σύνθεση προσταγλανδινών.
Η αντίφλεγμονώδης δράση της ασπιρίνης και της ινδομετασίνης είναι αποτέλεσμα της παρεμπόδισης της cyclooxygenace, ενώ αυτή των κορτικοστεροειδών πιστεύεται ότι εμποδίζει την απελευθέρωση λιπαρών οξέων από τα φωσφολιπίδια, είτε εμποδίζοντας τη φωσφολιπάση Α2 είτε παρεμβαίνοντας στην απελευθέρωση μεμβρανικών φωσφολιπιδίων.
Έχει παρατηρηθεί σε έρευνες ίν vitro ότι το εκκριτικό συστατικό του εκκριτικού IgA εμποδίζει τη δράση της φωσφολιπάσης Α2 και κατ' επέκταση τη σύνθεση προσταδενών και λευκοτριενών περιορίζοντας την απελευθέρωση αραχιδονικού οξέως. Το γεγονός ότι το Colostrum είναι φυσική τροφή η οποία δεν έχει αντενδείξεις ή αρνητικές παρενέργειες σημαίνει ότι είναι ένα ιδανικό συμπλήρωμα για τη καταπολέμηση των φλεγμονών.
Οι παρενέργειες που προκαλούν ορισμένοι αντιφλεγμονώδεις παράγοντες περιορίζουν το εύρος της χρήσης τους.
Στην περίπτωση των κορτικοστεροειδών οι πιθανές παρενέργειες περιλαμβάνουν την αύξηση της πίεσης, τη παρακράτηση υγρών και αλάτων, την αυξημένη έκκριση ασβεστίου και καλίου, γαστρικές διαταραχές και πιθανόν έλκος του στομάχου.
Επί πλέον, η χρήση αυτών των ενώσεων μπορεί να προκαλέσει επιδείνωση του διαβήτη mellίtus.
Οι μη-στεροειδείς αντιφλεγμονώδεις ενώσεις (σαλικυλίτες) είναι συνθετικές βιοχημικές ουσίες οι οποίες σε μεγάλες δόσεις μπορεί να είναι τοξικές. Οι πιθανές παρενέργειες που μπορεί να προκληθούν από αυτές τις ουσίες περιλαμβάνουν γαστρικές διαταραχές, γαστρικές αιμορραγίες, παρατεταμένη διάρκεια θρομβώσεων και βλάβη του ύπατος.
Παρότι ο αριθμός των διαφόρων αντίφλεγμονωδών ουσιών είναι πολύ μεγάλος, το ίδιο μεγάλος είναι και ο αριθμός των πιθανών παρενεργειών και των δυσμενών αντιδράσεων που σχετίζονται με αυτές τις ενώσεις. Από αυτήν την άποψη, έχει παρατηρηθεί ότι το Colostrum παρέχει άμεσα οφέλη.
Τα μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (NSAIDS) αποτελούν ένα αποτελεσματικό μέσο στη θεραπεία των φλεγμονών αλλά δυστυχώς προκαλούν γαστρπτκές βλάβες. Το Colostrum έχει παρατηρηθεί ότι παρέχει ευεργετικά αποτελέσματα στη πρόληψη και θεραπεία των γαστροεντερlκών βλαβών τις οποίες προκαλούν τα NSAIDS.
Έχει παρατηρηθεί επί πλέον ότι το Colostrum επιδρά θετικά στη θεραπεία όχι μόνον περιπτώσεων έλκους αλλά και σε πολλές ασθένειες

τροφικό συμπλήρωμα
Έχει αναφερθεί προσφάτως ότι για τους κορυφαίους αθλητές επιπέδου Ολυμπιακών αγώνων η παρέκκλιση στις επιδόσεις τους έστω και σε ένα τόσο μικρό ποσοστό όσο αυτό του 1 % μπορεί να κάνει τη διαφορά ανάμεσα στη νίκη ή στην ήττα.
Το Colostrum σε συνδυασμό με τη σωστή διατροφή και προπόνηση μπορεί να αποτελέσει εκείνο το επί πλέον εργαλείο για να βοηθήσει τους αθλητές να αποδώσουν καλύτερα αλλά και να είναι επίσης πιο υγιείς.
Μία πρόσφατη έρευνα στις ΗΠΑ μεταξύ 463 προπονητών διαφόρων αθλημάτων απεκάλυψε ότι το 87% πιστεύει ότι "Τα συμπληρώματα διατροφής είναι ένα ασφαλές και αποτελεσματικό μέσο για τη βελτίωση των επιδόσεων".
Ανεφέρθη επίσης ότι περίπου 80% των προπονητών παρείχε συμβουλές στους αθλητές σε θέματα διατροφής και ένα 40% πρότεινε συγκεκριμένα προϊόντα.
Τα συμπληρώματα διατροφής είναι εδώ και πολύ καιρό -άρρηκτα συνδεδεμένα με τον αθλητισμό και τις αθλητικές επιδόσεις.
Όλο και περισσότερες έρευνες και κλινικές πληροφορίες σχετικά με τα οφέλη του Colostrum αποδεικνύουν ότι το συμπλήρωμα Colostrum αυξάνει τις αθλητικές επιδόσεις.

Tο Colostrum και η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή

Το Colostrum είναι μία απολύτως φυσική ουσία η οποία χρησιμοποιείται ως τροφή εδώ και εκατοντάδες χρόνια.
Όλα τα συστατικά του Colostrum περιέχονται στο γάλα, όμως σε πολύ μικρότερα επίπεδα.

Με αυτή την ιδιότητα το Colostrum έχει χαρακτηρισθεί από τη ΔΟΕ ως ένα "δυνατό γάλα" και η ΔΟΕ δεν θεωρεί ότι το Colostrum αποτελεί απαγορευμένη ουσία.
Επί πλέον το βόειο συμπλήρωμα Colostrum δεν ευρίσκεται στον κατάλογο των απαγορευμένων ουσιών της ΔΟΕ ή άλλων αθλητικών ομοσπονδιών.

το ασφαλές του CoLostrum

Κλινικά πειράματα έχουν αποδείξει εδώ και πολύ καιρό την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του Colostrum στους ανθρώπους και στα ζώα.
Σήμερα υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός Colostrum ή προϊόντων τα οποία παράγονται από Colostrum τα οποία διατίθενται στην αγορά και είναι καταχωρημένα για θεραπευτική χρήση.
Δεν υπάρχουν γνωστές αντενδείξεις στη χρήση βοείου Colostrum στους αθλητές.
Όπως συμβαίνει με όλα τα συμπληρώματα, άτομα τα οποία είναι σε εγκυμοσύνη, σε περίοδο θηλασμού ή έχουν δυσανεξία σε γαλακτοκομικά προϊόντα θα πρέπει να συμβουλεύονται τον ιατρό τους.

*Στάθης Στασής καθηγητής φυσικής αγωγής MBA, προπονητής στίβου, e-mail: gold721@gmail.com

Πύαρ ή πρωτόγαλα: το πρώτο γεύμα του μωρού

2011-11-08T12:03:00.000-08:00

Στα κατα σειρά επόμενα άρθρα θα προσπαθήσω να καταδείξω και να τονίσω τη σημασία του θηλασμου του μωρού απο τη μητέρα αλλα και τη σημασία του πρώτογαλακτος, και το πόσο σημαντικό είναι αυτός ακριβώς ο παράγοντας , ο οποίος τεχνικά δεν έχει ακόμα αντικατασταθεί και δεν έχει παρασκευαστει, όσο και τελειοποιημενα είναι τα υποκατάστατα βρεφικών γάλατων στη σημερινή εποχή.
Ευτυχώς αν για διάφορους λόγους το μωρό δεν έχει θηλασει , η μητέρα φύση μας έχει δώσει τη λύση με ένα είδος πρώτογαλατος που έχουμε καταφέρει να τυποποιήσουμε και μπορεί να μς δώσει στη πορεία της ζωής μας όσα έχουμε στερηθεί κατα την πρώιμη ηλικία.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν απο τον βρεφικο θηλασμο και το πρώτογαλα της μητέρας.

Mamakid.gr
Μετά τη γέννηση του μωρού σας, το πρώτο πράγμα που σας απασχολεί στη φροντίδα του είναι η θρέψη του. Όταν πάρετε το νεογέννητο μωράκι σας στην αγκαλιά σας για πρώτη φορά, ο μαστός σας είναι έτοιμος να του προσφέρει το πρώτο του πολύτιμο γεύμα: το πρωτόγαλα.

Το πρωτόγαλα ή πύαρ αποτελεί το μενού του μωρού σας για τις πρώτες 2-3 ημέρες της ζωής του και σταδιακά θα δώσει τη θέση του στο κανονικό γάλα.

Κατά τη διάρκεια του θηλασμού των πρώτων αυτών γευμάτων του μωρού σας, ίσως σας φανεί ότι η ποσότητα που παράγει ο μαστός σας σε πρωτόγαλα είναι μικρή και ίσως μη επαρκής για το μωράκι σας. Ίσως, επίσης, ακούσετε κάποια γυναίκα παλαιότερης γενιάς να λέει ότι «το γάλα δεν έχει κατέβει ακόμη» και ανησυχήσετε ότι δεν παρέχετε στο μωρό σας το πλούσιο γεύμα που θα έπρεπε. Ας δούμε, όμως, τι ρόλο παίζει το πρωτόγαλα στον οργανισμό του μωρού σας, ποιά είναι η σύστασή του και ποιές ανάγκες του μωρού ικανοποιεί.

Το πρωτόγαλα έχει κιτρινωπή όψη και λεπτή υφή, χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και υψηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και αντισώματα. Είναι η ιδανική πρώτη τροφή του νεογέννητου μωρού σας, καθώς είναι εύπεπτο και επίσης έχει καθαρτικές ιδιότητες που βοηθούν το μωρό σας να αποβάλλει τα πρώτα του κόπρανα, κάτι που βοηθά στην απέκκριση της υπερβολικής ποσότητας χολερυθρίνης κι έτσι βοηθά στην πρόληψη του νεογνικού ίκτερου.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, πέρα από τη συμβουλή που δίνει να τρέφεται αποκλειστικά το μωρό σας από μητρικό γάλα τους 6 πρώτους μήνες της ζωής του, τονίζει ότι κάθε νεογέννητο θα πρέπει να λάβει το πρωτόγαλα και μάλιστα θα πρέπει να θηλάσει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα μετά τον τοκετό και οπωσδήποτε μέσα στην πρώτη ώρα. Έτσι, θα ξεκινήσει αμέσως, μαζί με τη θρέψη του και την επαφή του με τη μητέρα, η ανοσοποίησή του. Ο Διεθνής Σύνδεσμος Θηλασμού, που εκπροσωπείται και στην Ελλάδα, χαρακτηρίζει το πρωτόγαλα ως ένα «φυσικό και 100% ασφαλές εμβόλιο» για το νεογνό. Στο πρωτόγαλα περιέχονται μεγάλες ποσότητες του αντισώματος εκκριτική ανοσοσφαιρίνη Α (IgA), ένα νέο συστατικό στον οργανισμό του νεογνού, που του παρέχει προστασία στους βλεννογόνους υμένες στην περιοχή του λαιμού, των πνευμόνων και των εντέρων, όπου είναι πιθανό να δεχτούν επιθέσεις από μικρόβια τώρα που το μωρό σας δεν βρίσκεται στο προστατευμένο περιβάλλον της μήτρας. Το πρωτόγαλα έχει, επίσης, υψηλή περιεκτικότητα σε λευκά αιμοσφαίρια, τα οποία έχουν ως αποστολή να καταστρέφουν παθογόνα βακτήρια και ιούς. Ο ανοσοποιητικός ρόλος του πρωτογάλακτος συμπληρώνεται από τη δράση του στην γαστροεντερική οδό του νεογέννητου, καθώς δημιουργεί στο έντερο του μωρού ένα «φράγμα» που εμποδίζει τη διείσδυση βλαβερών ξένων ουσιών που θα μπορούσαν να εισβάλλουν από τις μικροσκοπικές οπές που έχουν τα εξαιρετικά διαπερατά τοιχώματα του εντέρου του.

Η σύστασή του ικανοποιεί πλήρως τις διατροφικές ανάγκες του νεογέννητου και η ποσότητά του μπορεί να φαίνεται μικρή, αλλά είναι αρκετή, εάν σκεφτείτε ότι το στομαχάκι ενός νεογνού μίας ημέρας έχει χωρητικότητα μόλις 5-7 ml, δηλαδή σχεδόν όσο μία κουταλιά της σούπας! Εξάλλου, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι το βάρος που είχε το νεογέννητο μωράκι σας είναι πιθανό να μειωθεί έως και 10% μέχρι την 3-4 ημέρα που θα φύγετε από το μαιευτήριο, κάτι που είναι φυσιολογικό και δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το μωράκι σας δεν τρέφεται αρκετά. Απλώς φροντίστε να του δίνετε συχνά και μικρά γεύματα, για να εξασφαλίσετε την απαραίτητη ποσότητα και ταυτόχρονα να προκαλέσετε την παραγωγή του κανονικού γάλακτος.

Σταδιακά, από την 3-4 ημέρα του τοκετού θα αρχίσει να παράγεται το κανονικό γάλα για να αντικαταστήσει το πρωτόγαλα. Το κανονικό γάλα είναι πια λευκό και αδιαφανές, η ποσότητά του είναι πολύ μεγαλύτερη και, μπορεί να μην έχει τόσους πολλούς ανοσοποιητικούς παράγοντες όσους το πρωτόγαλα, αλλά εξακολουθεί να έχει ανοσοποιητικές ιδιότητες και να προστατεύει το μωρό από ιούς και βακτήρια.

Χαρίστε στο μωράκι σας το πρωτόγαλα και το μητρικό γάλα, το μόνο που αποτελείται από ζωντανά κύτταρα και που μόνο εσείς μπορείτε να του προσφέρετε. Ζητήστε από το προσωπικό του μαιευτηρίου να θηλάσετε το γρηγορότερο μετά τον τοκετό το μωράκι σας, όπως δικαιούστε, και χαλαρώστε για να του προσφέρετε μαζί με τη στοργή σας τα πολύτιμα πρώτα γεύματα που θα θωρακίσουν τον οργανισμό του για όλη του τη ζωή.

Ουρολογική ενημερωση: ΤΟ ΧΛΩΡΙΟ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΣΤΙΣ ΠΙΣΙΝΕΣ ΠΑΡΑΓΟΝ...

2011-11-06T13:16:00.000-08:00

Ουρολογική ενημερωση: ΤΟ ΧΛΩΡΙΟ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΣΤΙΣ ΠΙΣΙΝΕΣ ΠΑΡΑΓΟΝ...: Η χλωρίωση του νερού για την καταπολέμηση ανάπτυξης μικροβίων στις πισίνες μπορεί να αποτελέσει ισχυρό παράγοντα γονιδιακής μετάλλαξης και ω...

Δήγματα τσιμπουριών

2011-10-29T06:06:00.000-07:00

ΠΡΟΛΗΨΗ
Τα τσιμπούρια (κρότωνες) είναι εξωπαράσιτα και ανήκουν στα αραχνοειδή. Αναλόγως του είδους (Ευρώπη: Ixodes Ricinus, Τουρκία-Ασία: Hyalomma, κλπ) μεταδίδουν ασθένειες όπως τη νόσο του Lyme (μπορρελίωση) και την εγκεφαλίτιδα (δάγκειος ή αιμορραγικός πυρετός Κριμαίας - Κονγκό). Τα ενήλικα τσιμπούρια έχουν οκτώ πόδια και στη χώρα μας είναι ιδιαίτερα ενεργά το διάστημα από τις αρχές Μαρτίου μέχρι και το τέλος Νοεμβρίου.

Επειδή τα δήγματα των τσιμπουριών είναι γενικά ανώδυνα, ένα τσιμπούρι μπορεί να γίνει αντιληπτό αρκετό χρόνο αφού προσκοληθεί. Είναι σημαντικό να αφαιρεθεί το τσιμπούρι όσο το δυνατό νωρίτερα, καθώς μελέτες έχουν δείξει πως οι διάφοροι νοσογόνοι παράγοντες σπανίως μεταδίδονται εφόσον το τσιμπούρι έχει παραμείνει για λιγότερο από 24 ώρες, ενώ αντίθετα, ο κίνδυνος μετάδοσης αυξάνεται αρκετά μετά από 24 ώρες και ακόμα περισσότερο μετά από 48 ώρες.

Τι να μην κάνετε (αναποτελεσματικές & επικίνδυνες μέθοδοι που αυξάνουν τις πιθανότητες μόλυνσης):
Μην επιθέσετε ουσίες όπως οινόπνευμα, πετρέλαιο, ξυλοκαϊνη, ασετόν, λάδι, κλπ επάνω στο τσιμπούρι, καθώς αυτό αυξάνει τις πιθανότητες το τσιμπούρι να εγχύσει σίελο μαζί με μικρόβια και τοξίνες στο δέρμα σας

Μην επιθέσετε κάτι ζεστό επάνω στο τσιμπούρι και μην το κάψετε όσο είναι προσκολλημένο

Μην πιέσετε ή συνθλίψετε το σώμα του τσιμπουριού πριν την αφαίρεσή του από το δέρμα

Μην αγγίζετε το τσιμπούρι με γυμνά χέρια

Μην χρησιμοποιήσετε αιχμηρή λαβίδα ή αιχμηρό τσιμπιδάκι.

Προτιμότερο και ασφαλέστερο πάντα είναι να αφαιρεί γιατρός το τσιμπούρι. Τις πρώτες ώρες συνήθως το τσιμπούρι παραμένει στην επιφάνεια του δέρματος και μπορείτε να το απομακρύνετε μόνοι σας ακολουθώντας τις παρακάτω οδηγίες. Εάν το τσιμπούρι έχει μπει βαθιά μέσα στο δέρμα σας (συνήθως μετά από 1-2 ημέρες παραμονής), χρειάζεται απαραιτήτως να το αφαιρέσει γιατρός, ώστε να αφαιρέσει όλα τα τμήματά του, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν μόλυνση.

Πως να αφαιρέσετε σωστά το τσιμπούρι:
1. Καθαρίστε την περιοχή γύρω από το τσιμπούρι με οινόπνευμα ή ένα μαντηλάκι.
2. Χρησιμοποιώντας ένα αμβλύ τσιμπιδάκι ή μια κατάλληλη ιατρική λαβίδα πιάστε το τσιμπούρι όσο πιο κοντά στο δέρμα γίνεται, από το κεφάλι του τσιμπουριού και όχι από το σώμα του (όπως φαίνεται στη φωτογραφία). Η ανασήκωση του δέρματος της περιοχής του τσιμπίματος με τον αντίχειρα και το δείκτη του χεριού μπορεί να διευκολύνει στην αφαίρεση.
3. Τραβήξτε σιγά σιγά το τσιμπούρι. Μην κάνετε απότομες κινήσεις και μην στρέφετε τη λαβίδα για να αφαιρέσετε το τσιμπούρι, γιατί μπορεί προκαλέσουν την αποκόληση του κεφαλιού ή άλλων μερών του τσιμπουριού από το σώμα του, τα οποία και θα παραμείνουν στο δέρμα.
4. Αφού αφαιρεθεί το τσιμπούρι, μπορείτε να το φυλάξετε σε ένα μικρό δοχείο για εξέταση.
5. Η περιοχή του δήγματος θα πρέπει να εξεταστεί καλά για παραμείνοντα μέρη, τα οποία θα πρέπει και αυτά να αφαιρεθούν.
6. Η περιοχή καθαρίζεται στη συνέχεια με ένα αντισηπτικό διάλυμμα.

Ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθεί την πιθανή εμφάνιση τοπικών ή γενικότερων συμπτώματων. Η προληπτική λήψη αντιβιοτικών μετά την αφαίρεση του τσιμπουριού δεν συνιστάται.

Eάν πρόκειται να ταξιδέψετε σε περιοχές που γνωρίζετε ότι βρίθουν από τσιμπούρια, τα παρακάτω μπορούν να σας προστατέψουν:

Η κάλυψη του σώματος με μακριά μανίκια, ψηλές κάλτσες, παντελόνι (μέσα στις κάλτσες) και σκουφάκι είναι ένας εύκολος και αποτελεσματικός τρόπος προστασίας. Προτιμήστε ανοιχτόχρωμα ρούχα για να διακρίνετε εύκολα τα τσιμπούρια.

Μετά τη βόλτα στην ύπαιθρο επιβάλεται, ειδικά στα παιδιά, ο εντατικός και προσεκτικός σωματικός έλεγχος αφού τα τσιμπούρια συνηθίζουν να περπατάνε για κάποιες ώρες πάνω στο σώμα πριν επιλέξουν το μέρος όπου θα εγκατασταθούν. Στο σωματικό έλεγχο πρέπει οπωσδήποτε να δωθεί ιδιαίτερη σημασία στο κεφάλι (και πίσω από τα αυτιά), όπου λόγω των τριχών το τσιμπούρι παραμένει συχνά κρυμένο κάνοντας τον κύκλο του μέχρι να πέσει μόνο του, χωρίς ο ξενιστής να καταλάβει την παρουσία του.

Μπορείτε να επαλείψετε το δέρμα σας με εντομοαπωθητικά που περιέχουν τουλάχιστον 30% DEET (diethyl toluamide) ή τα ρούχα σας με εντομοκτόνα περμεθρίνης (permethrin). Αν και πρόκειται για χημικές ουσίες με γενικά χαμηλή τοξικότητα για τον άνθρωπο πρέπει να επιστήσουμε εδώ ιδιαίτερη προσοχή στην χρήση αφού μπορεί να εμφανιστεί μεγάλη ευαισθησία ή αντιδράσεις (ιδίως σε παιδιά και εγκύους).

Μπορείτε ακόμα να προμηθευτείτε και ειδικά εργαλεία που κυκλοφορούν για την ευκολότερη αφαίρεση των τσιμπουριών: www.saag.nl/greek/order.htm

Πηγη: http://www.homeopathy.gr/homeopathy/tick-removal.shtml

http://lymealertgreece.blogspot.com/p/blog-page_27.html

Η νόσος Lyme (Μπορελλίωση)

2011-10-28T08:35:00.000-07:00

Διαβάστε για την ιδιαίτερη ασθένεια της Γεωργίας και διαδώστε

Μεταπολιομυελιτιδικό σύνδρομο- Postpolio Syndrome

2011-10-24T06:04:00.000-07:00

Πολιομυελίτιδα και μεταπολιομυειτιδικό σύνδρομο
Δημήτριος Πατατούκας
Aρ. Παπά 4 Aθήνα 11521
Tηλ οικίας : 210 6422819, 2106431034,
Tηλ Aσκληπιείου : 210 8958421
Email : dimpatat@otenet.gr

Πολιομυελίτιδα

Η παραλυτική πολιομυελίτιδα, είναι μια ιογενής λοίμωξη από έναν εντεροϊό που οδηγεί στην οξεία εκφύλιση των α-κινητικών κυττάρων των προσθίων κεράτων του νωτιαίου μυελού. Η πολιομυελίτιδα περιγράφεται για πρώτη φορά το 1840 από τον Oρθοπαιδικό Jacob von Heine και τον παιδίατρο Carl Medin. Το 1908 ανακαλύπτεται ο ιός της πολιομυελίτιδας από τους Landsteiner και Popper. Το 1920 ο αμερικανός πρόεδρος Roosevelt ασθενεί λόγω πολιομυελίτιδας και η ασθένεια κινεί ακόμα περισσότερο το ενδιαφέρον. Παρά την ανακάλυψη του εμβολίου σε αρκετές περιοχές της γης με πολύ ανεπαρκές σύστημα υγείας συνεχίζει να προκαλεί νέα θύματα με κινητικές αναπηρίες. Επίσης εμφανίζεται σε άτομα που δεν έχουν εμβολιασθεί και έρχονται σε επαφή με εμβολιασμένους ή σε άτομα που βρίσκονται υπό ανασοκαταστολή. O εντεροϊός, που έχει χρόνο επώασης 5 με 10 ημέρες, με την μεταφορά του από το έντερο στο στόμα, αναπτύσσεται στον φάρυγγα και το πεπτικό, μεταφέρεται με τα μονοκύτταρα στους λεμφαδένες και από εκεί στο αίμα. Το γιατί ο ιός αυτός από το αίμα χτυπάει αυτά τα συγκεκριμένα κινητικά κύτταρα του νωτιαίου μυελού δεν έχει διευκρυνιστεί πλήρως. Στο 90% των μολυσθέντων, δεν καταγράφεται καμία συμπτωματολογία. Στους υπόλοιπους καταγράφονται, ελαφρά, μη ειδικά συμπτώματα και στο 1% μόνο, παρατηρούμε την τυπική χαλαρή παράλυση (1) .

Μεταπολιομυελιτιδκό Σύνδρομο.

Kαθώς το προσδόκιμο επιβίωσης των ατόμων με πολιομυελίτιδα αυξάνεται, αυξάνεται και το ποσοστό αυτών που παρουσιάζουν συμπτώματα του άγνωστης αιτιολογίας μεταπολιομυελιτιδικού συνδρόμου (MΠΣ). Αρκετές δεκαετίες μετά από την αρχική λοίμωξη ο πολιομυελιτιδικός εμφανίζει μία επιδείνωση που μοιάζει με την αρχική λοίμωξη με απογευματινή κόπωση μέχρι εξάντλησης, με πόνους, με νέες αδυναμίες και νέες ατροφίες που οδηγούν σε σοβαρά λειτουργικά προβλήματα. Πρώτος ο διάσημος Γάλλος νευρολόγος Charcot περιέγραψε στα 1875 μία περίπτωση συνδρόμου μετά από πολιομυελίτιδα (2).

Συμπτώματα και Δυσλειτουργίες του Μεταπολιομυελιτιδκού Σύνδρομου (ΜΠΣ).

Τα κυριότερα συμπτώματα και οι δυσλειτουργίες που απορρέουν από το σύνδρομο φαίνονται στον πίνακα 1.

Aπό την λήψη του ιστορικού δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι υπάρχουν περιστατικά πολιομυελίτιδας, που δεν έγιναν αντιληπτά, λόγω του ότι δεν άφησαν εμφανή αδυναμία (6,7) και ανακαλήφθηκαν επειδή εμφάνισαν MΠΣ.

Η μυϊκή αδυναμία μπορεί να αφορά τις ήδη προσβληθείσες μυϊκές ομάδες, μπορεί όμως να αφορά και άλλες ομάδες. Αυτές οι άλλες ομάδες, μπορεί να είχαν προσβληθεί σε ελάχιστο βαθμό, κατά την αρχική λοίμωξη. Συχνά η πάθηση, διατηρεί τον ασύμμετρο χαρακτήρα και περιορίζεται σε ένα άκρο. Αν αφορά νέα μυϊκή ομάδα, θα πρέπει να μελετηθεί με τους κανόνες της εντοπιστικής διαγνωστικής, για τον αποκλεισμό άλλων αιτιών. Άλλωστε, η καταγραφή παγιδευτικών περιφερικών νευροπαθειών, όπως είναι το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα, είναι συχνή στο MΠΣ, λόγω της γενική επιβάρυνσης κυρίως των άνω άκρων από την χρήση των βακτηριών και του αναπηρικού αμαξιδίου. Εκτός από το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα, να θυμίσουμε την ωλένια νευρίτιδα, που συχνά, οφείλεται στην μετακίνηση του σώματος με επιβάρυνση των αγκώνων, αλλά και την πιεστική βλάβη του περονιαίου, από λανθασμένες τοποθετήσεις στο αναπηρικό αμαξίδιο. Τα συμπτώματα τείνουν να εμφανιστούν πρώτα στους πιο αδύνατους μύες. Η κόπωση συχνά εμφανίζεται απογευματινές ώρες. Η εξέλιξη του συνδρόμου είναι αργή, προοδευτική.

Όσον αφορά τις αρθραλγίες (8) και τους διάχυτους μυϊκούς πόνους που συχνά εμφανίζονται μπορεί να ωφείλονται σε κάποιο σύνδρομο υπερχρήσης, να είναι μυοπεριτοναικοί πόνοι ή ινομυαλγία. Oι ασθενείς με μεταπολιομυελιτιδικό σύνδρομο, παραπονούνται συχνά, για ενοχλήματα από την οσφύ. Αυτό μπορεί να αποδοθεί στην εξάλειψη της οσφυϊκής λόρδωσης (9) λόγω του μυϊκού προβλήματος, σε κάταγμα σπονδύλου ή την έντονη σκολίωση που συχνά συνοδεύει την πολιομυελίτιδα.

Oι διαταραχές αναπνοής μπορεί να συνδέονται με την σκολίωση, την κακή στάση, ένα επηρεασμένο καρδιαγγειακό σύστημα. Oι διαταραχές ύπνου με την μορφή της νυκτερινή άπνοιας μπορεί να συνδέονται με την δυσλειτουργία του αναπνευστικού, λόγω της σκολίωσης. Όλη η συμπτωματολογία του ΜΠΣ οδηγεί αναπόφευκτα σε μείωση της λειτουργικότητας του πολιομυελιτιδικού. H κόπωση και τα άλλα συμπτώματα θα τον οδηγήσουν στο να περιορίσει τις δραστηρότητές του, στο να ζητάει πιό εύκολα βοήθεια από άλλο πρόσωπο και κυρίως στην αναζήτηση των βοηθημάτων βάδισης (βακτηρίες, αναπηρικό αμαξίδιο) και των βοηθημάτων αυτοεξυπηρέτησης.

Διάγνωση του Μεταπολιομυελιτιδικού Συνδρόμου

Στην ταυτοποίηση του Μεταολιομυελιτιδικού Συνδρόμου, βασιζόμαστε στα παρακάτω κριτήρια των Halstead & Rossi (4) :

Ιστορικό πολιομυελίτιδας.
Ηλεκτρομυογραφικά ευρήματα, συμβατά με πολιομυελίτιδα .
Χρονικό μεσοδιάστημα σταθερότητας (περίπου 15 χρόνια), μετά την αρχική βελτίωση.
Έναρξη με 2 τουλάχιστον από τα παρακάτω συμπτώματα: κόπωση, μυοσκελετικοί πόνοι, νέα ή αυξημένη μυϊκή αδυναμία, νέα μυϊκή ατροφία, λειτουργική επιδείνωση, δυσανεξία στο κρύο.
Αποκλεισμός άλλης αιτίας, που θα μπορούσε να προκαλέσει τα παραπάνω συμπτώματα.
Διαφοροδιαγνωστικά μεταξύ άλλων, θα πρέπει να σκεφθεί ο θεράπων την πλάγια μυατροφική σκλήρυνση, που παρουσιάζει περισσότερη συμμετρία και ταχύτερη εξέλιξη, την σκλήρυνση κατά πλάκας, όγκους του νευρικού συστήματος, εγκεφαλικό επεισόδιο και την μυοπάθεια.

Αίτια του Μεταπολιομυελιτιδικού Συνδρόμου

Κατά καιρούς έχουν ενοχοποιηθεί διάφοροι παθοφυσιολογικοί και λειτουργικοί παράγοντες για να εξηγήσουν την προοδευτική απώλεια της μυικής δύναμης σε άτομα με πολιομυελίτιδα. Μία εξήγηση είναι ότι οι κινητικοί νευρώνες που ξεκινάνε από τα α-κινητικά κύτταρα του νωτιαίου μυελού γερνούν και χάνονται πριν την ώρα τους είτε επειδή έχουν κτυπηθεί από το ιό είτε επειδή εξαντλούνται από την υπερπροσπάθεια που κάνουν για να αναπληρώσουν τους ήδη κτυπημένους νευρώνες. Αλλη εξήγηση είναι ότι χάνονται μυικές ίνες μέσα στον μυ. Μπορεί να ωφείλεται το σύνδρομο και στην απώλεια των νευρώνων λόγω τηε φυσιολογικής γήρανσης, ή να ωφείλεται στην αχρησία ή στην υπερκόπωση ή ακόμα και στην παχυσαρκία (10,11).

Θεραπεία του Μεταπολιομυελιτιδικού Συνδρόμου

Η κόπωση είναι το συχνότερο σύμπτωμα του συνδρόμου και πολλοί ασθενείς ανακουφίστηκαν αφού αύξησαν τον χρόνο που ξεκουράζονται, αύξησαν την διάρκεια του ύπνου και μείωσαν την ένταση και την διάρκεια των καθημερινών δραστηριοτήτων τους (3). Η μείωση της φυσικής και συναισθηματικής φόρτισης αποτελεί το κλειδί για την μείωση των συμπτωμάτων του ΜΠΣ εφόσον έχει γίνει γενικά παραδεκτό ότι η υπερκόπωση αποτελεί τον εκλειτικό παράγοντα.

Παρά την αναγκαστική μείωση των δραστηριοτήτων ο πολιομυελιτιδικός πρέπει να συνεχίσει ή να αρχίσει ένα πρόγραμμα ασκήσεων. Η ένταση και ο τύπος των ασκήσεων πρέπει να είναι πάντα εξατομικευμένος και να δίδεται αποκλειστικά από κέντρα παρακολούθησης και θεραπείας του συνδρόμου. Έχει αποδειχθεί ότι οι ασκήσεις που γίνονται με σύνεση μπορούν να βελτιώσουν την μυική ισχύ, την καρδιοαναπνευστική υγεία και την επάρκεια της βάδισης (12,13,14,15). Τα ωφέλη για τον πολιομυελιτιδικό έρχονται όταν η άσκηση αποφεύγει την κόπωση, τον μυϊκό και τον αρθρικό πόνο. Η παράλυση δεν είναι ποτέ συμμετρική και η έκπτωση της δύναμης ποικίλει από μυ σε μυ. Το πρόγραμμα ασκήσεων μπορεί να περιλαμβάνει ασκήσεις ενδυνάμωσης με βάρη γιά κάποιον μυ, ενώ για τον ανταγωνιστή του μόνο ασκήσεις διατάσεων ή ασκήσεις στη πισίνα. Ακόμα και ο βαθμός μείωσης των δραστηριοτήτων όπως και ο βαθμός μείωσης του σωματικού βάρους πρέπει να εξατομικεύονται.

Επίσης μπορεί ο πολιομυελιτιδικός να χρησιμοποιήσει κάποια απλά βοηθήματα όπως ζώνες οσφύος, ειδικά μαξιλάρια για τον ύπνο που θα στηρίζουν κατάλληλα τον αυχένα, κατάλληλα στηρίγματα στο αναπηρικό αμαξίδιο, μπαστούνια και βακτηρίες. Για να αυξηθεί η μείωση της λειτουργικότητας μπορεί να χρησιμοποιηθούν κάποιες τεχνικές με τις οποίες θα εξοικονομηθεί ενέργεια και έτσι δεν θα οδηγείται ο πολιομυελιτιδικός σε κατάσταση υπερκόπωσης. Στις τεχνικές αυτές περιλαμβάβονται και η χρήση ορθωτικών όπως οι κηδομόνες βάδισης τους οποίους πολλοί πολιομυελιτιδικοί εγκατέλειψαν κατά την διάρκεια της ζωής τους.

O πολιομυελιτιδικός με το μεταπολιομυελιτιδικό σύνδρομο θα πρέπει να αποφεύγει τα παυσίπονα με κατασταλτική δράση. Η Aspirin®, είναι ένα από τα παυσίπονα που προτείνεται για τους πόνους. H δυσανεξία στο κρύο ωφείλεται στη κακή κυκλοφορία αίματος. Η υγρή θερμότητα, η θερμοφόρα, ένα ζεστό ντους ή χοντρές κάλτσες συχνά βοηθούν στη μείωση ή και τη εξάλειψη των πόνων. Το κολύμπι είναι μια πάρα πολύ καλή άσκηση αντοχής αλλά με θερμοκρασία νερού όχι κάτω από 30 βαθμούς. Και τέλος η σημαντικότερη συμβουλή : σταματήστε αμέσως, αν αισθανθείτε τον παραμικρό πόνο.

Bιβλιογραφία

Horstmann DM: Epidemiology of poliomyelitis and allied diseases-1963. Yale J Bio Med 1963:36:5-26)
Charcot JM Raymond. Paralysie essentielle de l'enfance: atrophie musculaire consecutive. Gaz Med (Paris) 1875; 4: 225–6
Halstead LS, Rossi CD : New problems in old polio patients: Results of a survey of 539 polio survivors. Orthopedics 1985; 8: 845-850
Halstead LS, Rossi CD : Post-polio syndrome : Clinical experience with 132 consecutive outpatients. In Halstead LS, Wiechers DO (eds): Research and Clinical Aspects of the Late Effects of Poliomyelitis. White Plains, NY, March of Dimes Birth Defects Foundation, 1987, pp 13-26
Agre JC, Rodriquez AA, Sperling KB: Symptoms and clinical impressions of patients seen in a postpolio clinic. Arch Phys Med Rehabil 1989; 70:367-370
Bruno RL. Paralytic vs. "nonparalytic" polio: distinction without a difference? Am J Phys Med Rehabil 2000 Jan-Feb;79(1):4-12
Halstead LS, Silver JK. Nonparalytic polio and postpolio syndrome. Am J Phys Med Rehabil 2000 Jan-Feb;79(1):13-8
Klein MG, Whyte J, Keenan MA, Esquenazi A, Polansky M. The relation between lower extremity strength and shoulder overuse symptoms: a model based on polio survivors. Arch Phys Med Rehabil 2000 Jun;81(6):789-95
Ring D, Vaccaro AR, Scuderi G, Klein G, Green D, Garfin SR. An association between the flat back and postpolio syndromes: a report of three cases. Arch Phys Med Rehabil 1997 Mar;78(3):324-6
Agre JC, Rodriquez AA, Tafel JA: Late effects of polio: Critical review of the literature on neuromuscular function. Arch Phys Med Rehabil 1991; 72:923-931
Jubelt B, Cashman NR : Neurological manifestation of the post-polio syndrome. CRC Crit Rev Clin Neurobiol 1987;3:199-220
Agre JC, Harmon RL, Carr JΤ, et al: Nonfatiguing muscle strengthening exercise can safely increase strength in post-polio patients. Med Sci Sports Exerc 1993; 25 (supll): 5134
Einarsson G: Muscle conditioning in late poliomyelitis. Arch Phys Med Rehabil 1991; 72:11-14
Einarsson G, & Grimby G: Strengthening exercise program in post-polio subjects. In L Halstead & D Wiechers (Eds.), Research and clinical aspects of the late effects of poliomyelitis. White Plains, NY: March of Dimes Birth Defects Foundation, 1987, pp. 275-283.
Feldman, R., & Soskolne, C. The use of non-fatiguing strengthening exercises in post-polio syndrome. In L. Halstead & D. Wiechers (Eds.), Research and clinical aspects of the late effects of poliomyelitis. White Plains, NY: March of Dimes Birth Defects Foundation, 1987, pp. 335-341.

Διουρθρική εξάχνωση του προστάτη

2011-10-22T02:23:00.000-07:00

Διουρηθρική εξάχνωση του προστάτη .Μια ελάχιστα επεμβατική μέθοδος για την αντιμετώπιση της καλοήθους υπερπλασίαςτου προστάτη Έλληνας γιατρός Ηρόφιλος παρατήρησε για πρώτη φορά κατά την αρχαιότητα ένα όργανο στερεωμένο μπροστά στην κύστη. Το ονόμασε «προστάτη» γιατί ακριβώς ‘προΐστατο της κύστεως’ Κι ενώ ο καρκίνος του προστάτη θεωρείται η πλέον συχνή πάθηση του ανδρικού αυτού οργάνου, αγνοείται ίσως το ακόμη πιο κοινό και διαδεδομένο πρόβλημα, η καλοήθης υπερτροφία του προστάτη, που ταλαιπωρεί τους μισούς άνδρες του γενικού πληθυσμού μετά την ηλικία των 50 ετών. Ο προστάτης είναι ένας αδένας που βρίσκεται ακριβώς κάτω από την κύστη και περιβάλλει ( αγκαλιάζει ) την ουρήθρα, δηλαδή το σωλήνα που συνδέει την κύστη με το πέος δια μέσου του οποίου βγαίνουν τα ούρα. Ήδη στην ηλικία των 50 ετών οι μισοί άνδρες έχουν μεγάλο (διογκωμένο) υπερτροφικό προστάτη, ένα πρόβλημα που ταλαιπωρεί τον ανδρικό πληθυσμό. Απο τα πρώτα συμπτώματα της υπερτροφίας του προστάτη είναι η συχνουρία δηλ. η συχνή ανάγκη ούρησης κατά τη διάρκεια της ημέρας. Άλλο πρώιμο σύμπτωμα αποτελεί η μείωση της ακτίνας των ούρων είναι αυτό που λέμε τα «ούρα δεν πάνε μακριά» και χαρακτηριστικά πολλές φορές σε προχωρημένη υπερτροφία προστάτη ο ίδιος ο ασθενής αναφέρει ότι ουρεί «σχεδόν πάνω στα παπούτσια του». Η νυκτουρία η έντονη και ενίοτε συχνή ανάγκη ούρησης στη διάρκεια της νύχτας περιορίζει σημαντικά τον ύπνο προκαλώντας έντονη κόπωση σε όλη τη διάρκεια της μέρας. Επιπλέον, η δυσκολία στο ξεκίνημα της ούρησης, η επιτακτική (τρέχω στην τουαλέτα) και η διακεκομμένη ούρηση είναι άλλα τρία συμπτώματα ενός υπερτροφικού προστάτη. Ακόμη, η αίσθηση ότι δεν έχει αδειάσει τελείως η κύστη και ότι έχουν μείνει και άλλα ούρα μετά από κάθε ούρηση, η λεγόμενη χρόνια κατακράτηση ούρων είναι μια ένδειξη διογκωμένου προστάτη που οδηγεί σε μία επικίνδυνη κατάσταση καθότι τα ούρα που μένουν μέσα στην κύστη , δημιουργούν ουρολοιμώξεις παλινδρομούν (πηγαίνουν) προς τα νεφρά, με αποτέλεσμα να διαταράσσεται και να επιβαρύνεται η λειτουργία τους με τελικό αποτέλεσμα τη νεφρική ανεπάρκεια. Όσον αφορά τη χειρουργική θεραπεία, εφαρμόζονται πολλές μέθοδοι. Η πιο κλασική και δημοφιλής χειρουργική μέθοδος είναι η ‘διουρηθρική προστατεκτομή’, που γίνεται χωρίς τομή, από την ουρήθρα . Μια από τις ελάχιστα επεμβατικές ,ανώδυνες και αναίμακτες μορφές διουρηθρικής θεραπείας αποτελεί η εξάχνωση του προστάτη με διπολική διαθερμία. Με αυτή τη μέθοδο μπορούν να οδηγηθούν στο χειρουργείο χωρίς γενική αναισθησία μέχρι και ασθενείς που χρησιμοποιούν αντιπηκτικά φάρμακα ,καθώς είναι σχεδόν αναίμακτη χειρουργική και ταυτόχρονα σε υψηλό βαθμό ασφαλής. Ο ασθενής συνήθως χρειάζεται νοσηλεία μόνον 24 - 48 ώρες ,ενώ ο καθετήρας παραμένει για λιγότερο από μία ημέρα. Σε αντίθεση με τη θεραπεία με λέιζερ, είναι σαφώς πιο οικονομική μέθοδος, μπορεί να αντιμετωπίσει πολύ μεγάλους σε μέγεθος προστάτες σε λιγότερο χρόνο χειρουργείου και μεγαλύτερη ασφάλεια, ενώ δεν παρουσιάζει τα μειονεκτήματα της έντονης δυσουρίας την πρώτη μετεγχειρητική περίοδο που παρουσιάζει η θεραπεία με το λέιζερ.Η τελευταία αποτελεί μία αξιόπιστη λύση για μεγαλύτερους σε όγκο αδένες. Πρέπει, επίσης, να διευκρινιστεί ότι οι επέμβασεις για καλοήθη υπερτροφία του προστάτη δεν έχουν καμία επίπτωση στην στυτική ικανότητα και λειτουργία . Συμπερασματικά είναι μια μέθοδος που απευθύνεται στο σύνολο σχεδόν των ασθενών με καλοήθη υπερπλασία του προστάτη. www.ourologos.gr

FDA Approves Ferriprox to Treat Patients with Excess Iron in the Body

2011-10-22T01:23:00.000-07:00

October 14, 2011 -- The U.S. Food and Drug Administration today approved Ferriprox (deferiprone) to treat patients with iron overload due to blood transfusions in patients with thalassemia, a genetic blood disorder that causes anemia, who had an inadequate response to prior chelation therapy.

Patients with thalassemia have excess iron in the body from the frequent blood transfusions (transfusional iron overload), a condition that is serious and can be fatal. These patients also have a risk of developing liver disease, diabetes, arthritis, heart failure or an abnormal heart rhythm.

The standard of care to treat transfusional iron overload is chelation therapy – chemical agents that are used to remove heavy metals from the body. Ferriprox is intended for use when chelation therapy is inadequate.

“Ferriprox represents the first new FDA-approved treatment for this disorder since 2005,” said Richard Pazdur, M.D., director of the Office of Hematology and Oncology Products in the FDA’s Center for Drug Evaluation and Research.

The safety and effectiveness of Ferriprox is based on an analysis of data from twelve clinical studies in 236 patients. Patients participating in the study did not respond to prior iron chelation therapy. Ferriprox was considered a successful treatment for patients who experienced at least a 20 percent decrease in serum ferritin, a protein that stores iron in the body for later use. Half of the patients in the study experienced at least a 20 percent decrease in ferritin levels.

The most common side effects seen in patients who received Ferriprox included nausea, vomiting, abdominal and joint pain, urine discoloration (chromaturia), a decrease in the number of white blood cells (neutropenia), and an increase in the level of a liver enzyme that may be indicative of tissue or liver damage at unsafe amounts.

The most serious side effect seen in about two percent of patients treated with Ferriprox was the development of agranulocytosis, a serious and potentially life-threatening reduction in the number of granulocytes (a type of white blood cell that fights infection).

The therapy is being approved under the FDA’s accelerated approval program, designed to provide patients with earlier access to promising new drugs followed by further studies to confirm the drug’s clinical benefit.

The accelerated approval program allows the agency to approve a drug to treat a serious disease based on clinical data showing that the drug has an effect on an endpoint that is reasonably likely to predict a clinical benefit to patients, or on an effect on a clinical endpoint other than survival or irreversible morbidity (illness).

ApoPharma has agreed to several post-marketing requirement and commitments. One commitment includes further study of the use of Ferriprox in patients with sickle cell disease who have transfusional iron overload.

Earlier this year, the U.S. Department of Health and Human Services (HHS) launched the Sickle Cell Disease (SCD) Initiative bringing together HHS agencies to enhance the quality and quantity of SCD data, develop best practice guidelines and quality of care metrics, improve health care delivery and coordination of care for patients with SCD, facilitate approval of new medical products, and expand research on SCD. The post-marketing requirement for further study of Ferriprox aligns with the goals of the SCD Initiative.

Ferriprox is marketed by ApoPharma Inc. of Toronto.

Posted: October 2011
Drugs.com

Χλαμύδια

2011-10-19T11:23:00.000-07:00

Είναι ένα συχνό σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα που μπορεί να προκαλέσει μη αναστρέψιμη βλάβη σε μια γυναίκα, επηρεάζοντας ακόμη και τη γονιμότητά της. Συχνά τα συμπτώματα είναι αμυδρά ή απουσιάζουν τελείως. Το βακτήριο Chlamydia trachomatis μπορεί να μεταδοθεί με την κολπική, πρωκτική και στοματική σεξουαλική επαφή. Μπορεί ακόμα να μεταδοθεί από τη μολυσμένη μητέρα στο...
νεογνό κατά τη δίοδό του μέσω του κόλπου. Οποιοδήποτε σεξουαλικά ενεργό άτομο μπορεί να μολυνθεί με χλαμύδια. Οι πολλαπλοί σεξουαλικοί σύντροφοι αυξάνουν τον κίνδυνο μόλυνσης. Οι έφηβες και οι νεαρές γυναίκες έχουν ιδιαίτερα υψηλό κίνδυνο εάν είναι σεξουαλικά ενεργές.

Η πλειονότητα των γυναικών που έχουν μολυνθεί δεν εμφανίζουν κανένα σύμπτωμα και γι’ αυτό συχνά η νόσος χαρακτηρίζεται ως «σιωπηλή». Μερικές γυναίκες παρουσιάζουν παθολογική κολπική έκκριση, αίσθημα καύσου (κάψιμο) κατά την ούρηση, πόνο χαμηλά στην κοιλία (υπογάστριο), οσφυαλγία, πόνο κατά τη σεξουαλική επαφή, πυρετό ή κολπική αιμορραγία μεταξύ της φυσιολογικής εμμηνορρυσίας. Εάν τα χλαμύδια μολύνουν το ορθό, τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πόνο στο ορθό, παθολογική έκκριση ή αιμορραγία.

Τα χλαμύδια μπορούν να επεκταθούν στη μήτρα και τους ωαγωγούς (σάλπιγγες) και να προκαλέσουν φλεγμονώδη νόσο της πυέλου. Αυτό συμβαίνει σε 40% περίπου των γυναικών που δεν υποβάλλονται σε κατάλληλη θεραπευτική αγωγή. Τα χλαμύδια μπορούν να προκαλέσουν χρόνια νόσο. Οι σεξουαλικά ενεργές γυναίκες ηλικίας έως και 25 ετών πρέπει να εξετάζονται προληπτικά για χλαμύδια ετησίως. Αυτή η προληπτική εξέταση συνιστάται επίσης για γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας με πολλαπλούς σεξουαλικούς συντρόφους.

Τα χλαμύδια διαγιγνώσκονται με εξέταση σε δείγμα ούρων, σε τραχηλικό ή ουρηθρικό επίχρισμα που γίνεται σε ειδικό εργαστήριο. Η εξέταση αυτή είναι απλή και ανώδυνη.

Η θεραπεία πρέπει να εφαρμόζεται ταυτόχρονα και στο(ους) σεξουαλικό(ούς) σύντροφο(συντρόφους). Η λοίμωξη με χλαμύδια θεραπεύεται εύκολα με αντιβιοτικά. Οι γυναίκες με χλαμύδια πρέπει να διακόψουν τις σεξουαλικές επαφές μέχρι την ολοκλήρωση της θεραπείας και από τους δύο συντρόφους, διαφο...ρετικά είναι πιθανή η επαναλοίμωξη. Τέσσερις μήνες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας τόσο η γυναίκα όσο και ο(οι) σύντροφός(οί) της πρέπει να επανεξεταστούν για να επιβεβαιωθεί η επιτυχία της θεραπείας.

Αν έχετε τώρα ή είχατε στο παρελθόν λοίμωξη με χλαμύδια ή επιθυμείτε να μάθετε περισσότερα γι’ αυτό το συχνό σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα, παρακαλούμε να εγγραφείτε στην ασφαλή υπηρεσία μας και να συμπληρώσετε το ερωτηματολόγιο, το περιεχόμενο του οποίου παραμένει εμπιστευτικό. Μετά από αυτό, θα λάβετε αναλυτικές και βασισμένες σε ιατρικές μελέτες πληροφορίες που αφορούν ειδικά το ερώτημα που θα υποβάλετε. Οι πληροφορίες αυτές θα δοθούν προσωπικά σε σας από ειδικό επαγγελματία με πολυετή εμπειρία.

www.iator.gr

Εκφύλιση ωχράς κηλίδας αμφιβληστροειδούς

2011-10-17T08:26:00.000-07:00

Η εκφύλιση της ωχράς κηλίδος σχετιζόμενη με την ηλικία, είναι η πιο συχνή αιτία μη αναστρέψιμης τύφλωσης στον δυτικό κόσμο. Η πάθηση αυτή προσβάλει την κεντρική περιοχή του βυθού του ματιού, η οποία είναι και η πιο σημαντική. Η συνέπεια; Μια σταδιακή μείωση της κεντρικής όρασης χωρίς άλλα συμπτώματα...

Τι είναι η εκφύλιση της ωχράς;

Διάφορες μελέτες που έχουν γίνει υπολογίζουν ότι ένα ποσοστό 6% με 10% των ατόμων μεταξύ 65 και 74 ετών και ένα ποσοστό από 19% ως 30% σε άτομα πάνω από 75 ετών έχουν αυτή την πάθηση. Οπως καταλαβαίνουμε έχει απόλυτη σχέση με την τρίτη ηλικία και για τον λόγο αυτό ονομάζεται και γεροντική εκφύλιση ωχράς.

Η ωχρά κηλίδα αντιστοιχεί στο κεντρικό τμήμα του αμφιβληστροειδούς, δηλ. του χιτώνα που αντιστοιχεί στο βυθό του ματιού. Αυτή δε είναι και το πιο σημαντικό τμήμα του αμφιβληστροειδούς πάνω στο οποίο πέφτουν οι ακτίνες και σχηματίζονται τα είδωλα. Οπως καταλαβαίνουμε η ωχρά είναι το πιο σημαντικό μέρος του αμφιβληστροειδούς για να βλέπουμε ευκρινώς.

Πού οφείλεται;

Η γεροντική εκφύλιση της ωχράς είναι μια πολυπαραγοντική νόσος, δηλ. βρέθηκε ότι υπάρχουν πολύ παράγοντες που παίζουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνισή της. Αυτοί οι παράγοντες κινδύνου μπορεί να είναι η ηλικία, η κληρονομικότητα, οι ανοιχτόχρωμες ίριδες, το κάπνισμα, τα καρδαγγειακά νοσήματα καθώς και η ηλιακή ακτινοβολία. Φυσικά ο πιο σημαντικός παράγοντας είναι η διαδικασία της γήρανσης.

Συμπτώματα - Κλινική εικόνα

Η γεροντική εκφύλιση της ωχράς κηλίδος είναι μια πάθηση που ως σύμπτωμα έχει την σταδιακή μείωση της κεντρικής όρασης χωρίς άλλα συμπτώματα όπως πόνο. Ποτέ δεν προκαλείται ολική απώλεια οράσεως, διότι παραμένει η περιφερική όραση. Δηλ. η όρασή μας παύει να είναι ευκρινής έως μηδαμινή όταν κοιτάμε ένα αντικείμενο, αλλά ο προσανατολισμός στον χώρο παραμένει διότι το περιφερικό οπτικό μας πεδίο παραμένει φυσιολογικό. Ωστόσο σε προχωρημένες καταστάσεις μπορούμε να μιλάμε για πραγματική αναπηρία από την στιγμή που η όρασή μας είναι εξαιρετικά χαμηλή.

Υπάρχουν δύο μορφές εκφύλισης. Η πρώτη είναι ξηρά ή ατροφική μορφή που αφορά και το 90% των περιπτώσεων. Η δεύτερη είναι η υγρή μορφή και αφορά το 10% των ασθενών, είναι όμως αυτή υπεύθυνη για το 90% σημαντικής απώλειας της όρασης στους ασθενείς με εκφύλιση. Στην περίπτωση αυτή υπάρχει η πιθανότητα να σχηματιστούν νέα παθολογικά αγγεία κατω από τον αμφ/δή, σχηματίζοντας μια μεμβράνη κάτω από την ωχρά με συνέπεια να μειωθεί πολύ η όραση.

Τι μπορούμε να κάνουμε για να την προβλέψουμε;
Να φορούμε γυαλιά ηλίου με φίλτρο για τις υπεριώδεις ακτίνες (UV) για την προστασία των ματιών μας.
Μπορείται να λαμβάνεται ως συμπληρώματα διατροφής, πολυβιταμινούχα σκευάσματα και σκευάσματα ψευδαργύρου. Αν και είναι δύσκολο να αποδειχθεί η προληπτική δράση αυτών των φαρμάκων, διάφορες μελέτες έδειξαν ότι μπορούν να βοηθήσουν στην καθυστέρηση της εμφάνισης της νόσου. Η δοσολογία θα πρέπει να δοθεί από τον οφθαλμίατρο σε συνεργασία με τον παθολόγο για τις πιθανές αντενδείξεις.
Να κάνεται προληπτικούς οφθαλμολογικούς ελέγχους μετά τα 40 και να επισκέπτεσθε τον οφθαλμίατρο μόλις παρατηρήσετε αλλαγές στην όρασή σας ειδικά σκοτώματα που αφορούν την κεντρική σας όραση.
Να περιορίσουμε ή καλύτερα να κόψουμε το κάπνισμα. Εξάλλου γνωρίζουμε πόσο κακό κάνει κάνει όχι μόνο στα μάτια μας αλλά και σε όλα τα υπόλοιπα όργανα.
Να ρυθμίζουμε την πίεσή μας, την χοληστερίνη μας και να ελεγχόμαστε από τον καρδιολόγο όταν υπάρχει η ένδειξη.

Ειδικές διαγνωστικές εξετάσεις

Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι πρέπει να κάνουμε τακτικούς ελέγχους και αν χρειαστεί και με την σύσταση του ειδικού οφθαλμιάτρου να κάνουμε μια ειδική εξέταση για την φωτογράφιση του βυθού αφού χορηγήσουμε πρώτα μια χρωστική, την φλουορεσκείνη. Η εξέταση ονομάζεται φλουοραγγειογραφία. Με την εξέταση αυτή έχουμε την δυνατότητα να δούμε αν υπάρχουν βλάβες στον αμφιβληστροειδή και στην ωχρά και αν σχηματίζονται παθολογικά αγγεία κάτω από αυτά. Η διαγνωστική αυτή μέθοδος, γίνεται με την διοχέτευση στο αίμα χρωστικής (φλουορεσκείνης), που κάνει δυνατή την φωτογράφιση των παθολογικών αγγείων και την ακριβή εκτασή τους.

Επίσης, η τομογραφία της ωχράς κηλίδας (OCT) κατά την οποία εξετάζεται στοιβάδα προς στοιβάδα ο αμφιβληστροειδής και εμφανίζονται αλλοιώσεις που αφορούν την περιοχή της ωχράς, νεοαγγειακές μεβράνες που ξεκινούν από τον χοριοειδή, παρουσία ή όχι υγρού και αυτό χωρίς την χρήση χρωστικής ή άλλης ουσίας, χωρίς μυδρίαση σε πολύ μικρό χρόνο. Το OCT χρησιμοποιείται για να ελέγχουμε και την πορεία της θεραπείας και την εξέλιξη της εκφύλισης στον χρόνο.

Θεραπεία

Στην περίπτωση της εκφύλισης ξυρού τύπου δεν υπάρχει θεραπεία. Η νόσος εξελίσσεται αργά στον χρόνο αλλά δεν μπορούμε να παρέχουμε φαρμακευτική ή χειρουργική αντιμετώπιση η οποία θα λύσει το πρόβλημα. Μπορούν να χορηγειθούν στην περίπτωση αυτή πολυβιταμινούχα συμπληρώματα διατροφής που εμπεριέχουν λουτείνη και ζεαξανθίνη και πιστεύεται και από κάποιες μελέτες ότι καθυστερούν την εξέλιξη.

Στην περίπτωση της εκφύλισης υγρού τύπου και στην παρουσία νεοαγγειακής μεμβράνης τότε η θεραπεία εκλογής από το 2005 μέχρι σήμερα είναι η χορήγηση αντιαγγειογενετικών φαρμάκων υπό την μορφή των ενδουαλοειδικών ενέσεων (μέσα στην υαλοειδική κοιλότητα). Τα φάρμακα αυτα δρούν με τρόπο ώστε να αναστείλλουν την νεοαγγειακή μεμβράνη και να μειώσουν ή να εξαφανίσουν το οίδημα (υγρό) στην περιοχή της ωχράς με αποτέλεσμα όχι μόνο να σταθεροποιούν και να βοηθούν να μην εξελιχθεί η εκφύλιση αλλά πολλές φορές να βελτιώνεται και η οπτική οξύτητα του ασθενή. Τα ενέσιμα αυτά φάρμακα χορηγούνται κάθε 4-8 εβδομάδες μέχρι την πλήρη αναστολή της νόσου.

Σε ειδικές περιπτώσεις η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας μπορεί να έχει και χειρουργική αντιμετώπιση. Η μετατόπιση της ωχράς κηλίδας (macular translocation) είναι μια επέμβαση η οποία γίνεται σε ασθενείς που έχουν χάσει πλήρως την όρασή τους και στα δύο μάτια από εκφύλιση ωχράς κηλίδος. Με την μετατόπιση της ωχράς καταφέρνουμε να τοποθετήσουμε την ωχρά κηλίδα σε νέο υγιές σημείο με σκοπό να ανακτηθεί λειτουργική όραση στον ένα οφθαλμό.

Βοηθήματα χαμηλής όρασης

Στην περίπτωση προχωρημένης εκφυλίσεως μπορούν να χρησιμοποιηθούν επίσης βοηθήματα χαμηλής οράσεως. Αυτά είναι ειδικά γυαλιά ή ειδικοί μεγενθυντικοί φακοί ή κλειστά κυκλώματα τηλεόρασης και κομπιούτερς που βοηθούν την ήδη χαμηλή όραση μεγενθύνοντας τα αντικείμενα ή μεγαλώνοντας το οπτικό πεδίο. Είναι βοηθήματα τα οποία δίνονται μόνο από τον οφθαλμίατρο και εφόσον υπάρχει ένδειξη και χρησιμοποιούνται αφού προυπάρξει εκπαίδευση του ασθενούς στα βοηθήματα αυτά. Ωστόσο, θα πρέπει να πούμε ότι αποτελούν μια σοβαρή λύση σε ένα δύσκολο πρόβλημα ειδικά όταν έχουν εξαντληθεί τα άλλα θεραπευτικά μας όπλα.

Πηγή iatronet.gr

Ο προστάτης αδένας και οι παθήσεις του

2011-10-11T09:22:00.000-07:00

Προστάτης στα αρχαία Ελληνικά σημαίνει αυτός που ´προίσταται και προστατεύει κάποιον ´ ετσι αναφέρεται σε κείμενα του Πλάτωνα σαν ´φύλαξ από νόσου ´ γιατί είχαν καταλάβει την έννοια της ´προστασίας´ της ουρήθρας από το αγκάλιασμα που κάνει οπραστάτης σε αυτήν.
Γύρω από την ουρήθρα στη έξοδό της από την ουροδόχο κύστη και ακουμπώντας στο ορθό ο προστάτης έχει ανατομικές και φυσιολογικές διαφορετικές ιδιότητες στα διάφορα είδη του ζωικού βασιλείου. Στον άνθρωπο η βασική του λειτουργία είναι η έκκριση και η αποοθήκευση προστατικού υγρού, ελαφρώς αλκαλικού (ph 7,29) γαλακτώδους ή λευκής όψης, το οποίο αποτελεί το 25-30% του όγκου του σπέρματος μαζί με τα σπερματοζωάρια και το σπερματικό υγρό. Η αλκαλική του ιδιότητα αδρανοποιεί το όξινο περιβάλον του κόλπου, επιμηκύνοντας έτσι τη ζωή των σπερματοζωαρίωνστο γεννητικο σύστημα. Η αλκαλοποίηση του σπέρματος πρωταρχικά επιτυγχάνεται μέσω των εκκρίσεων των σπερματικών κύστεων.
Το προστατικό υγρό αποβάλλεται στα πρώτα στάδια της εκσπερμάτωσης μαζί με τα περισσότερα σπερματοζωάρια , ενώ στη συνέχεια η περιεκτικότητα των υγρών της σε αυτά είναι μικρότερη. Περιέχει πρωτείνες σε μικρ´οτερη από 1% συγκέντρωση κατ όγκον και πρωτεολυτικά ένζυμα, προστατική όξινη φωσφατάση, το Ειδικό Προστατικό Αντιγόνο ή το γνωστό μας PSA ( Prostate Specific Antigen) και ψευδάργυρο σε πολύ μεγάλη συγκέντρωση που βοηθάει την επιβίωση και διακίνηση των σπερματοζωαρίων στον γεννητικό σωλήνα της γυναίκας.
Απαράιτητες για τη σωστή λειτουργία του είναι οι ανδρικές ορμόνες, τα ανδρογόνα που είναι υπεύθυνα για τον ορισνό ανδρικών χαρακτηριστικών του φύλου. Η βαικότερη ανδρική ορνόνη είναι η τεστοστερόνη η οποία παράγεται στους όρχεις, κυρίως η διυδροτεστοστερόνη παίζει σπουδαίο ρόλο για τη ρύθμιση της λειτουργίας του. Επίσης τα επινεφρίδια παράγουν και άλλες ανδρικές ορμόνες.
Δημιουργείται κατά την 9η εβδομάδα της εμβρυικής ζωής από τα στοιχεία του ενδοδέρματος και του μεσεγχύματος. Το ενδόδερμα και το μεσέγχυμα που είναι βλαστικές στιβάδες κατά την εμβρυογένεση και ένας τύπος δικτυωτού αλλά και χαλαρόυ ιστού ,το οποίο προέρχεται από όλες τις βλαστικές στιβάδες.
Το αδενικό επιθήλιο του προστάτου διαφοροποιείται από τα ενδοδερμιά κύτταρα και το μεσέγχυμα, σε πυκνό στρώμα και σε λείες μυικές ίνες, απαραίτητες για την εκσπερμάτωση.
Στον ενήλικα έχει μέγεθος ελ;φρώς μεγαλύτερο από ένα καρύδι και διακρίνουμε σ´ αυτόν τις ζώνες ή τους λοβούς, ανάλογα με τη χρήση που θα κάνουμε. Ετσι απλά διακρίνουμε τα εξής.
Α) περιφερική ζώνη η οποία καταλαμβάνει το 70% του φυσιολογικού προστάτη στον ενήλικα και φέρει την υποκαψική ζώνη από όπου ξεκινούν και το 64% περίπου των καρκινωμάτων.
Β) κεντρική ζώνη. Καταλαμβάνει το 25% του προστάτη και περιβάλλει τους εκφορητικούς σπερματικούς πόρους. Απ´ο εδώ ξεκινά το 2,5% των καρκινωμάτων.
Γ) ζώνη μετάπτωσης. Περιβάει το τμήμα της ουρήθρας και είναι η περιοχή που μεγαλώνει καθ´ όλη τη διάρκεια της ζωής και ευθύνεται για την καλοήθη υπερπλασία του προστάτη.και
Δ) το Στρώμα. Το 5% του βάρους του προστάτη με μυικές ίνες και ινώδη ιστό.
Ανατομικά χωρίζεται σε 4 λοβούς. Το βάρος του είναι 20 με 30 γρ και η μέγιστη δίαμετρός του 3-4 εκ.

Οι παθήσεις του προστάτη περιλαμβάνουν την προστατίτιδα, την καλοήθη υπερπλασία του προστάτη ( ΚΥΠ) και το καρκίνωμα.

Η ΠΡΟΣΤΑΤΙΤΙΔΑ. Είναι φλεγμονή του προστάτη, οξέια ή χρόνια βακτηριδιακή που θεραπεύεται με αντιβιοτικά . Η χρ´ονια μορφή της αντιπροσωπεύει το 95% των χρ´ονιων πόνωντης πυέλου σε άνδρες , ο οποίος αντιμετωπίζεται με αντισταμινικά ,αγχολυτικά, α- μπλοκερς κλπ .

Η ΟΞΕΙΑ ΠΡΟΣΤΑΤΙΤΙΔΑ χρήσει επέιγουσας αντιμετώπισης και χαρακτηρίζεται από ρίγος, πόνο στη πύελο επεκτεινόμενο προς όλο το γεννητικό σύστημα, επιτακτική ανάγκη προς ούρηση η οποία είναι οδυνηρή ´η και με αίσθημα κάυσους. Τα πιό κοινά βακτήρια που την προκαλούν είναι Escherichia coli (το γνωστό μας κολοβακτηρίδιο), κλεμπσιέλλα ,πρωτέας, ψευδομονάδα, εντερόκοκκος, σταφυλόκοκκος, εντεροβακτηρίδιο.
Η κατάσταση αυτή ίσως χρειαστεί παραμονή σε νοσοκομείο κυρίως όταν στο ιστορικό του ασθενούς υπάρχουν και άλλες παθήσεις. Πρέπει να αναφέρουμε ότι τα τελευταία χρόνια έχει δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στα χλαμύδια (chlamydua trachomatis) τα οποία ενέχονται στη δημιουργία προστατίττοδας, είτε χρόνιας είτε οξείας και επηρρεάζουν την γονιμότητα και τις τιμές του Ειδικού Προστατικού Αντιγόνου.
Επίσης η ΑΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΗ ΦΛΕΓΜΟΝΩΔΗΣ ΠΡΟΣΤΑΤΙΤΙΣ που εμφανίζεται σε ασθενείς χωρίς ιστορικό πόνου στο γεννητικό σύστημα ,αλλά μιά ήπιου βαθμού αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων ως τυχαίο εύρημα κατά τον έλεγχο άλλων παθήσεων. Το 6-19% των ανδρών έχουν πυοσφαίρια στο σπ´ερμα τους χωρίς συμπτώματα.

ΚΑΛΟΗΘΗΣ ΥΠΕΠΛΑΣΙΑ ΠΡΟΣΤΑΤΟΥ (ΚΥΠ)
γνωστή και ως ωζώδης υπερπλασία ή και ως καλοήθης διογκωση του προστάτη ,αναφέρεται γενικά στην αύξηση του μεγέθους του σε άνδρες μέσης ηλικίας και άνω, ενώ το βάρος του ορεί να φτάσει τα 100-120 γρ. Ο πιό σωστός όρος ειναι αυτός της υπερπλασίας . Χαρακτηρίζεται από την υπερπλασία του στρώματος του προστάτου και των επιθβλιακών κυττάρων, η οποία έχει σαν αποτέλεσμα τον σχηματισμό ευμεγέθων ευκρινώς διακρινόμενων όζων στην περιουρθρική περιοχή. Οι όζοι αυτοί πιέζουν σιγά σιγά την ουρήθρα οπότε όλο και λιγόερα ούρα μπορούν να φύγπυν κατά την ούρηση. Δημιουργείται έτσι η συχνουρία ακολουθούμενη από τη δυσουρία ( δηλαδή το άτομο κατορθώνει πολύ δύσκολα να ουρήσει μιά μικρή ποσότητα ούρων ), μέχρι τη πλήρη απόφραξη.
Ολα αυραλ οδηγούν σε συχνές λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος και αύξηση του υπολείμματος ούρωμ που παραμένουν στην ουροδόχο κύστη. Ολοι μας μετά την ούρηση έχουμε ένα υπόλοιπο ούρων στην κύστη μας που θεωρείται φυσιολογικό. Οταν όμως αυτό αυξάνεται τότε οι φλεγμονές του ουροοιητικού συστήματος είναι πιό συχνές.
Σε αυτούς τους ασθενείς η τιμή του ΕΠΑ-PSA ορεί να είναι αρκετά υψηλή ( λόγω αύξησης του μεγέθους και της φλεγμονής του ουροποητικού ) όμως η ΚΥΠ δεν θεωρείται προκαρκινοματώδης αλλοίωση.
Στην αιτιολογία της ενοχοποιούνται πολλοί παράγοντες όπως : ανδρογόνα ( τεστοστερόνη κλπ ) θεωρόυνται ότι προάγουν την ΚΥΠ αλλά δεν έχει αποδειχθεί ότι την προκαλούν. Τα ευνουχισμένα αγόρια δεν αναπτύσσουν ΚΥΠ σε αντίθεση με τους άνδρες που έχουν όλα τα όργανα. Επίσης δεν έχει αποδειχθεί τέτοιου τύπου συσχέτιση με τους άνδρες που για κάποιους λόγους αναγκ´αστηκαν να πάρουν τεστοστερόνη για κάποιο χρονικό διάστημα της ζωής τους.
Η δι υδρο τεστοστερόνη (DHT) ένας μεταβολίτης της τεστοστερόνης έχει σπουδαίο ρόλο στην αύξηση του μεγέθους του προστάτη. Συντίθεται στον προστάτη από την τεστοστερόνη με την βοήθεια του ενζύμου 5α-ρεντουκτάση τύπου 2 που βρίσκεται κυρίως στα στρωματικά κύτταρα όπου και παράγεται.
Η DHT ασκεί τη δράση της σαν αυτόχθονα εκκρινόμενος παράγων στα στρωματικά κύτταρα , είτε σαν ένας διάχεόμενος παράγοντας στα γειτνιάζοντα επιθηλιακά κύτταρα. Σε αυτούς τους δύο τύπους κυττάρων ενώνεται με τους πυρηνικούς υποδοχείς των ανδρογόνων και δίνει έναρξη στη μεταγραφή των αυξητικών παραγόντων που ασκούν μιτογόνο δράση στα επιθηλιακά και στα στρωματικά κύτταρα. Η DHt έχει 10 φορές πιό ισχυρή δράση από τη τεστοστερόνη λόγω του ότι αποδομείται από τον οδοχέα των ανδρογόνων με πολύ αργό ρυθμό ( μεγάλος χρόνος ημιζωής)
Ο πρωτέυων ρόλος της DHT έχει αποδειχτεί από κλινικές δοκιμές χορηγώντας αναστολέα της 5a ρεντουκτάσης, με αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις τη μείωση του μεγέθους του προστάτη και των συμπτωμάτων της ΚΥΠ.

ΟΙΣΤΡΟΓΟΝΑ. Η εμπλοκή τους εξηγείται από το γεγονός ότι η ΚΥΠ εμφανίζεται σε άνδρες που έχουν γενικά αυξημένα επίπεδα οιστρογόνων και σχετικά ελαττωμένα επίπεδα ελέυθερης τεστοστερόνης, οπότε ο προστατικός ιστός γίνεται πιό ευαίσθητος στη δράση των οιστρογόνων από ότο στη δράση της DHT.

ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ. Ο άνδρες με δυτικό τρόπο ζωής ανέπτυξαν σε πολύ μεγάλο ποσοστό ΚΥΠ από αυτούς που ζούσαν με τον παραδοσιακό τρόπο ζωής. Στην Κίνα βρέθηκε ότι οι αγρότες είχαν πολύ χαμηλότερα επίπεδα ΚΥΠ από τους κατοίκους των πόλεων. Παρ´ ολα αυτά η Κίνα έχει σκόμα τα χαμηλότερα ποσοστά σε σχέση με τη Δύση, χωρίς να έχει προσδιοριστεί το γιατί. Ομως ακόμα η αιτιολογία της δεν έχει κόμα αποσαφηνιστεί.

ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠ. Δακτυλική εξέταση προστάτου από το ορθό. Αιματολογικές εξετάσεις, κυρίως για το PSA αλλά μαζί με το λτεύθερο PSA και τη πυκνότητά του. Διορθικό υπερηχογράφημα προστάτου. Υπερηχογράφημα όρχεων και νεφρών. Ολες αυτες θα βπηθήσουν να αποκλείσουμε τη συνύπαρξη κακοήθειας ή να ανακαλύψουμε κακοήθεια σε αρχόμενο στάδιο.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ.
Μείωση της προσληψης υγρών το βράδυ πριν τη κατάκλιση. Μείωση της κατανάλωσης αλκοόλ και προιόντων που περιέχουν καφείνη, ούρηση σε τακτά χρονικά διαστήματα είναι βοηθητικά για την ατιμετώπισή τξς.
ΦΑΡΜΑΚΑ. α-μπλοκερς ( a blockers ή αλφα ανταγωνιστές των αδρενεργικών υποδοχέων.) βοηθούν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της , χαλαρώνοντας τις μυικές ίνες στη προστατική μοίρα της ουρήθρας επιτρέποντας έτσι περισσότερη ροή ούρων. Ομως λόγω της χαλάρωσης ευθύνονται καο για την παλινδρόμιση της εκσπερμάτωσης μέσα στην κύστη.
Αναστολείς της 5α νεντουκτάσης. Αναστέλλοντας έτσι την παραγωγή DHT χρησιμοποιούνται έτσι μαζί με τους αλφα μπλόκερς,
Φαρμακα με φυτική προέλευση. Χρησιμοποιουντια επίσης αλλά δίνουν πτωχά και κυρίωε προσωρινά αποτελεσματα χωρίς να δείχνουν σημαντική διαφορά από τους ασθενείς αυτούς που τους placebo δηλ υποκατάστατο φαρμάκου και όχι πραγματική φαρμακευτική ουσία.
SILDENAFIL CITRATR. Είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη στυτική δυσλειτουργία και για την αρτηριακή πνευμονική υπέρταση. Παρέχει κάποια ανακούφιση από τα συμπτώματα της ΚΥΠ αναστέλλοντας ένα ένζυμο που ελέγχει τη ροή του αίματος στο πέος.

ΑΝΑΙΜΑΚΤΕΣ ΕΠΕΜΒΑΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ. Αν η φαρμακευτική αντιμετώπιση δεν έχει τα θεμιτά αποτελέσματα, πριν φτάσουμε στο χειρουργείο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μεθόδους όπως ΤΗ ΔΙΟΥΡΗΘΡΙΚΗ ΘΕΡΜΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΜΙΚΡΟΚΥΜΑΤΑ TUMT, ή τη διουρηθρική καταστροφή του προστάτου με ειδικές βελόνες, που χρησιμοποιούν υψηλής συχνότητος ραδιοκύματα.
Βασίζονται στη δημιουργία αρκετής θερμότητος προκαλώντας νέκρωση των κυττάρων και έτσι καταστροφή του προστατικού ιστού. Οταν οκατεστραμένος προστατικός ιστός απορροφηθεί από τον οργανισμό σε 4-6 εβδομάδες μετά την εφαρμογή της μεθόδου , ο προστάτηε συρρικνώνεται, ανακουφίζοντας έτσι τον ασθενή από τα συμπτώματα της απόφραξης της ουρήθρας. Με απλή τοπική αναισθησία και χωρίς ανάγκη νοσηλείας ο ασθενής φέυγει αμέσως για το σπίτι του .

ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ. Χειρουργικά μπορούμε να επέμβουμε και να αφαιρέσουμε ή να καταστρέψουμε μέρος από τον υπερπλασθέντα προστάτη διουρηθρικά , έχοντας σαν όφελος τις κατά το λιγότερο δυνατές επιπλοκές ή συνέπειες μετά την επέμβαση. Παλαιόερα χρησιμοποιείτο και όλικη προστατεκτομή που είναι επιβαρυντική επέμβαση για τον αθενή και δεν γίνεται πιά. Αλλες μέθοδοι επίσης χειρουργικές χρηιμοποιούν την τεχνολογία λειζερ με εισαγωγή της ακτίνας μέσα στπν προστάτη η οποία καταστρέφει περίπου 2 γρ προστατικού ιστού ανα λεπτό. Εφαρμόζεται την τελευταία 10 ετία με αρκετά καλά αποτελέσματα αφού σκοπό έχει την κατά το ελάχιστο καταστροφή των παρακείμενων ιστών. Απαραίτητη η παραμονή στο νοσοκομείο για 4-5 μέρες και τοποθέτηση ουροκαθετηρα.

Της Δρ. Εμμυ Χατζηγιάννη ιατρού παθολογοανατόμου
( για το περιοδικό ΙΣΟΤΙΜΙΑ ιουλ αυγ 2009).

Το σουπερ ζιζάνιο

2011-09-23T04:51:00.000-07:00

Ενα σούπερ ζιζάνιο καρφώνει τη Monsanto

Πριν από δύο δεκαετίες, η Monsanto , η μεγαλύτερη πολυεθνική γεωργικής βιοτεχνολογίας στο κόσμο, κατασκεύασε γενετικά τροποποιημένους (γ.τ) σπόρους που μπορούσαν να αντιστέκονται στο ισχυρό ζιζανιοκτόνο Roundup-ραουνταπ, που επίσης ήταν δικό της παρασκεύασμα με σχεδόν καθολική χρήση για τις ανάγκες καθαρισμού των ανα την υφήλιο γεωργικών καλλιεργειών. Εκτάσεις εκατομμυρίων στρεμμάτων, κυρίως με καλλιέργειες, καλαμποκιού, σόγιας, βαμβακιού, ρυζιού και δημητριακών σε όλο τον κόσμο χρησιμοποιούσαν το ζιζανιοκτόνο και τους γ.τ σπόρους που του αντιστέκονταν, αγοράζοντας τα από τα ράφια της Monsanto .
Το κίνητρο ήταν ισχυρότατο: ο αγρότης δεν θα ανησυχούσε πλέον για τα ζιζάνια που του κατέτρωγαν τις σοδειές. Το μόνο που είχε να κάνει ήταν να καταβρέχει με roundup τα φυτά του, και κάθε παράσιτο θα εξαφανιζόταν πλην του ίδιου του ψεκασμένου φυτού που ήταν γ.τ να αντιστέκεται στο δηλητήριο. Για τους αγρότες ήταν μιά εκπληκτική λύση. Ετσι τα γ.τ φυτά και το ισχυρό τοξικό ζιζανιοκτόνο που πήγαινε πακέτο μαζί τους έφερναν ετήσια κέρδη πάνω από 1 δις δολάρια στη Monsanto, μεγιστοποιόυσαν τη γεωργική παραγωγή, και κάλυπταν μεγ´αλες εκτάσεις καλλιεργειών, που-για παράδειγμα- στις ΗΠΑ μόνο, άθροιζαν το 94% της συνολικής παραγωγής σόγιας και το 70% της παραγωγής καλαμποκιού και βαμβακιού. Τα λεγόμενα ´φυτα ραουνταπ έτοιμα ´-roundup ready κάλυψαν σαν κουβέρτα την αμερικανική αγροτική γη, σκεπάζοντας πάνω από 500000 τετρ χιλμ καλλιεργειών.
Σήμερα τα πράγματα άλλαξαν. Λέγεται ότι άλλαξαν τόσο ώστε συνιστούν τη μεγαλύτερη αλλαγή στην ιστορία της γεωργίας, και δυστυχώς, άλλαξαν προς το χειρότερο, για όλους. Τα φυτά roundup ready συναντούν πλέον στους αγρούς και ´ζιζάνια, roundup ready´
Περισσότερα από 20 είδη ζιζανίων σε συνολική έκταση 60 εκατομυρίων στρεμμάτων σε ΗΠΑ και Λ. Αμερική, μετά από 20 χρόνια συνεχούς ραντίσματος με το ίδιο φάρμακο, εχουν αναπτύξει δικούς τους μηχανισμούς, άμυνας, και είναι άτρωτα. Το χειρότερο, η γύρη τους μεταφέρει το γονίδιο αντίστασης, μεταδίδοντάς το και στα φυτά που δεν έχουν ψεκαστεί. Επίσης, τα νέα μεταλλαγμένα ζιζάνια είναι ισχυρότερα από τα προηγόυμενα, μεγαλύτερα και καταστροφικότερα.
Φυσικά το πρόβλημα είχε προβλεφθεί, διότι και οι πρωτοετείς της γεωπονίας ξέρουν οτι τα οικοσυστήματα προσαρμόζονται στις μεταβολές. Το ήξερε και η Monsanto. Οι αγρ´οτες, όχι. Ή απλά τους παραπλανούσαν. Θέλοντας να αντιμετωπίσει τον κινέζικο ανταγωνισμό, η Monsanto δαπάνησε 150 εκατ δολ το 2010 για να προωθήσει τις πωλήσεις του roundup και το κατάφερε, αυξάνοντάς τες κατά 57% στο πρώτο τρίμηνο του 2011. Γνωρίζοντας φυσικά το πρόβλημα της προσαρμογής των ζιζανίων, αλλά πετυχάινοντας κέρδη 700 εκατ δολ.
Πίσω στα χωράφια, οι γεωργοί συμεχίζουν τα σφάλματα. Παρασκευάζουν κοκτειλ ζιζανιοκτόνων, με υψηλή τοξικότητα, που όμως δεν φαίνεται να εμποδίζουν τη εξάπλωση των υπερ-ζιζανίων.
´ Το πρόβλημα καλπάζει ´ γρ´αφτηκε στην εφημερίδα του Σεντ Λιουις καθώς ´ η προσαρμογή των νέων ειδών ζιζανίων γίνεται ταχύτερα και δεν υπάρχει τρόπος να σταματήσει η επιμόλυνση μέσω της μεταφοράς της γύρης ´.
Για την Monsanto όλα αυτά δεν είναι παρά το άνοιγμα νέων πεδίων έρευνας και εμπορικής εκμετάλλευσης- αυτή τη φορά θα είναι νέοι γ.τ σπόροι που θα ανθίστανται στα superweeds ´ προκαλώντας νέο γύρο επιχειρηματικής κερδοφορίας και περιβαλλοντικής καταστροφής.´
Οι γεωπόνοι έχουν σκύψει στα μικροσκόπιά τους αναζητώντας εναλλακτικές στρατηγικές προστασίας των καλλιεργειών. Διότι, στο μεταξύ, γ.τ σπόροι και τα συνοδευτικά ζιζανιοκτόνα τους αποδεικνύονται, εκτός από ανίσχυρα, και επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία: η ακαδημαική έρευνα έχει από χρόνια διαπιστώσει την επικινδυνότητα των ευρέως χρησιμοποιουμενων ζιζανιοκτόνων ( του roundup και του ενεργού συστατικού τους glyphosate) ,γεγονός που υποτιμήθηκε. Σήμερα, υπό τη βαριά σκιά των superweeds, η επιστημονική κοινότητα υποχρεώνεται να ξανακουβεντιάσει για τη χρησιμότητα της βιοτεχνολογίας και των γ.τ οργανισμών.
Αυτή τη φορά ...σοβαρά.
( αχιλλέας φακατσέλης Κυρ Ελευθεροτυπία)

Υ.Σ
Για μένα το εγκληματικό στην όλη υπόθεση των γ.τ καλλιεργειών είναι πρώτον ,ότι όπως αναφέρει το άρθρο, ήξεραν εκ των προτέρων την πολύ απλή αρχή της ανθεκτικότητας και της αυτοπροσαρμογής των ειδών, αλλά μπροστά στο κέρδος δεν δίστασαν να συνεχίσουν μ.εχρι τέλους και σε υπερθετικό βαθμό να προωθόυν τη χρήση και τις πωλήσεις του roundup.
Και δέυτερον όλη αυτή η φαινομενικά αθώα βιοτεχνολογία των φυτικών ( προς το παρόν μέχρι να φτάσουμε και στον άνθρωπο) ειδών είναι ένα πείραμα χωρίς πισωγύρισμα. Και αυτό οφέιλεται στην επιμειξία των γονιδιομάτων όπως αναφέρθηκε , και αυτό είναι τραγικό γιατί θα χάσουμε, αν δεν έχουμε ήδη χάσει, την αυθεντικότητα των ειδών, δηλαδή λαικά να το πώ......´ΤΗ ΜΠΑΛΑ ´!!!

Εθισμός σε υψηλά απολαυστικές τροφές

2011-09-17T13:57:00.000-07:00

Εθισμός σε υψηλά απολαυστικές τροφές

AIDS/HIV virus infection επέτειοι και κάποιες κρυφές αλήθειες

2011-09-06T05:05:00.001-07:00

ΤΟ AIDS, ΠΡΟΦΈΡΕΤΑΙ ΈΙΤΖ, (ΑΚΡΩΝΎΜΙΟ ΤΟΥ ΑΓΓΛ. ACQUIRED IMMUNE DEFICIENCY SYNDROME, ΣΎΝΔΡΟΜΟ ΕΠΊΚΤΗΤΗΣ ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΚΉΣ ΑΝΕΠΆΡΚΕΙΑΣ), ΕΊΝΑΙ ΜΙΑ ΛΟΙΜΏΔΗΣ ΝΌΣΟΣ ΠΟΥ ΟΦΕΊΛΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΙΌ HIV, (ΑΝΘΡΏΠΙΝΗΣ ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΚΉΣ ΑΝΕΠΆΡΚΕΙΑΣ, ΑΓΓΛ. HUMAN IMMUNODEFICIENCY VIRUS), Ο ΟΠΟΊΟΣ ΠΡΟΣΒΆΛΛΕΙ ΤΟΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΌ ΣΎΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΏΠΟΥ, ΤΟ ΣΎΣΤΗΜΑ ΔΗΛΑΔΉ ΠΟΥ ΕΊΝΑΙ ΥΠΕΎΘΥΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΆΜΥΝΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΎ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΕ ΛΟΙΜΏΞΕΙΣ, ΝΕΟΠΛΑΣΊΕΣ ΚΑΙ ΆΛΛΕΣ ΑΣΘΈΝΕΙΕΣ.Ο ιός HIV προσκολλάται στο δέκτη CD4 που βρίσκεται στα Τ-λεμφοκύτταρα καθώς και στα μακροφάγα. Το RNA του ιού αυτού μπαίνει στο κύτταρο του ξενιστή όπου και αντιγράφεται με τη βοήθεια της αντίστροφης μετεγγραφάσης σε DNA. Αυτό πλέον το DNA του ιού ενσωματώνεται με το DNA τωνχρωματοσωμάτων του ξενιστή. Από κει και πέρα μπορεί πλέον ο ιός να ελέγξει τη παραγωγή νέων σωματίων HIV που εξέρχονται από το αρχικό προσβαλλόμενο κύτταρο του ξενιστή. Εναλλακτικά το ενσωματωμένο DNA μπορεί ακόμα να μείνει αδρανές και να μην εντοπιστεί από το ανοσιοποιητικό σύστημα. Ο HIV αποφεύγει σταθερά την ανοσοαπόκριση παραμένοντας στα κενοτόπια μέσα στα μακροφάγα.Σημειώνεται επίσης ότι ο HIV μπορεί να δεχθεί υψηλά ποσοστά αντιγονικής ποικιλότητας επειδή σφάλματα κατά την αντιγραφή του RNA του ιού σε DNA προκαλούν μεγάλες αλλάγές στη φύση των περιβαλλουσών πρωτεϊνών του ιού. Γεγονός πάντως είναι ότι δεν προσβάλλονται από AIDS όλοι οι φορείς του HIV, που όμως όλοι μπορούν να τον μεταδώσουν.Ο μέσος χρόνος από της προσβολής από τον ιό και της εμφάνισης του Έιτζ είναι περίπου 10 χρόνια.Τελικά το προσβληθέν άτομο υποκύπτει σε διάφορες λοιμώξεις επειδή ακριβώς η αποτυχία του ανοσοποιητικού συστήματος είναι αποτέλεσμα της σταδιακής μείωσης του αριθμού των CD4 Τ-λεμφοκυττάρων.Παρά ταύτα υφίστανται τεράστιες δυσκολίες στην ανακάλυψη ενός αποτελεσματικού εμβολίου επειδή ο ιός αυτός παρουσιάζει μεγάλη ικανότητα αποφυγής του ανοσιοποιητικού συστήματος. Οι έρευνες δημιουργίας ενός τέτοιου εμβολίου συνεχίζονται αμείωτα από πλήθος επιστημονικών εργαστηρίων άλλοτε με χρήση ορθόδοξων μεθόδων και άλλοτε με πολύ ανορθόδοξων. Μέχρι τελευταία [2005] έχει χρησιμοποιηθεί η αζιντοθυμιδίνη (ΑΖΤ) που τουλάχιστον εμποδίζει την αντιγραφή του ιού, πλην όμως παρουσιάζει πολλές παρενέργειες. Παράλληλα έχει χρησιμοποιηθεί και η ακτινοθεραπεία που επίσης δημιουργεί πολλές παρενέργειες. Η έρευνα όμως συνεχίζεται.ΕπιδημιολογίαΟ πρώτος βεβαιωμένος θάνατος από AIDS σημειώθηκε στα 1959 στην Αφρική (διαγνώστηκε αναδρομικά με εξέταση ιστών του θύματος), ενώ υπάρχει και ένας δεύτερος που υποστηρίζεται ότι προκλήθηκε από τη νόσο την ίδια χρονιά στην Αγγλία. Ακολούθησαν σποραδικοί θάνατοι στην Αφρική και τη Νορβηγία, όμως η μικρή συχνότητα δεν προκάλεσε ενδιαφέρον για περαιτέρω μελέτη. Γύρω στα τέλη της δεκαετίας του '60, ο ιός πέρασε στην Αϊτή κι από εκεί στις Ηνωμένες Πολιτείες.Από τον Dr. Andrew ManiotisΗ πρώτη επίσημη ανακοίνωση για τη νόσο εκδόθηκε το 1981 από τις υπηρεσίες υγείας των ΗΠΑ και αφορούσε πέντε περιστατικά ομοφυλόφιλων ανδρών στοΛος Άντζελες. Λόγω του αρχικού περιορισμού της λοίμωξης στην πληθυσμιακή αυτή ομάδα, το AIDS χαρακτηρίστηκε ως περίεργη «νόσος των ομοφυλόφιλων», «καρκίνος των ομοφυλόφιλων» ή «πανούκλα των ομοφυλόφιλων», επειδή οι πρώτοι διαγνωσμένοι ασθενείς ανήκαν σε αυτή την πληθυσμιακή ομάδα. Αργότερα όμως επηρέασε και άλλες από τις λεγόμενες ομάδες υψηλού κινδύνου, όπως οι ναρκομανείς ή οι αιμορροφιλικοί, μολύνοντας τελικά και άτομα που δεν ανήκαν σε αυτές τις ομάδες. Σήμερα η ετεροσεξουαλική επαφή είναι ο κύριος τρόπος μετάδοσης. Μέχρι σήμερα έχουν πεθάνει λόγω του AIDS περίπου 25 εκατομμύρια άνθρωποι, ενώ περίπου 40 επιπλέον εκατομμύρια νοσούν. Στα πρώτα χρόνια εξάπλωσης του ιού αίσθηση προκάλεσαν οι θάνατοι του Φρέντι Μέρκιουρι, του Άντονι Πέρκινς, του Ροκ Χάντσον και άλλων διάσημων.Μέχρι στιγμής έχουν αναγνωριστεί δυο είδη του ιού HIV, ο HIV-1 και ο HIV-2. Ο HIV-1 είναι αυτός που ευθύνεται για τη μεγάλη πλειοψηφία των μολύνσεων παγκόσμια (περίπου 90%), και επίσης είναι αυτός με τις περισσότερες μεταλλάξεις και υποτύπους. Ο HIV-2, που αναγνωρίστηκε το 1986 και θεωρείται προγενέστερος τύπος από τον HIV-1, εντοπίζεται σχεδόν αποκλειστικά στη Δυτική Αφρική, με λίγα περιστατικά σε χώρες που έχουν συχνή επικοινωνία με την περιοχή αυτή (όπως π.χ. η Γαλλία). Ο HIV-2 τείνει να μεταδίδεται σχετικά δυσκολότερα σε σχέση με το άλλο είδος, ενώ η εξέλιξη της νόσου στους φορείς HIV-2 είναι πιο αργή.Στην Ελλάδα στα τέλη Οκτωβρίου του 2007 ο συνολικός αριθμός οροθετικών HIV ατόμων ήταν 8.584 από τους οποίους είχαν νοσήσει με AIDS οι 2.829, ενώ κατέληξαν στο θάνατο οι 1.552. Ο αριθμός των κρουσμάτων που δηλώνονται κάθε χρόνο κορυφώθηκε το 1996, για να ακολουθήσει πτωτική πορεία στη συνέχεια μέχρι και το 2002, οπότε και παρουσιάστηκε μικρή σταθεροποίηση με ελαφρά αυξητικές τάσεις. Έρευνες που έγιναν κατά την τριετία 2005 ως 2007 έδειξαν ρυθμό αύξησης των περιστατικών μόλυνσης από AIDS περίπου 23%. Σύμφωνα με έρευνες, η εισαγωγή του υποτύπου Α του ιού του AIDS —του περισσότερο και ταχύτερα διαδεδομένου στην ελλαδική επικράτεια— έφτασε στη χώρα από την Αφρική το 1978 και σήμερα όχι μόνο έχει μεταδοθεί σε διαφορετικές πληθυσμιακές ομάδες αλλά διέσχισε και τα ελληνικά σύνορα προς την Αλβανία.Το 2006, κλείνουμε 22 χρόνια από τη συνέντευξη Τύπου, στην οποία παρουσιάστηκε ο HIV, "μια παραλλαγή ενός ήδη γνωστού ιού του καρκίνου», ως η πιθανή αιτία του AIDS, από τον Dr. Robert Gallo και την υπουργό Υγείας των ΗΠΑ Margaret Heckler.Αρα, κλείνουμε 22 χρόνια και από τη μέρα που ο καθηγητής Gallo έσπευσε να κατοχυρώσει με πατέντα την πρώτη συλλογή στοιχείων για τεστ ¨HIV" και ακολούθως να εισπράξει καταδίκη από μέρους της Επιτροπής Dingell και του Τμήματος Επιστημονικής Ακεραιότητας στο NIH (Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας) για επιστημονικό εκτραχηλισμό επειδή προσπάθησε να υποκλέψει από τον Luc Montagnier τον ιό που αποκάλεσε μετά "HIV virus", αλλά είχε απομονώσει ο τελευταίος στο εργαστήριό τουΕπίσης, κλείνουμε 22 χρόνια από τότε που μεταγγίστηκε ο ιός «HIV» από ασθενείς με AIDS σε αποικίες πιθήκων. Αυτοί οι πίθηκοι δεν έχουν παρουσιάσει κανένα σύμπτωμα της ασθένειας ακόμα και παραμένουν αναπαυτικά καθισμένοι σε καταλύματα ειδικής διαμονής, που έχουν κοστίσει 27 εκατομμύρια δολάρια.Στο ξεκίνημα της εξέτασης για HIV, ήταν αποδεκτό από όλους ότι "το 68% με 89% στο σύνολο των επαναληπτικά ευερέθιστων τεστ ELISA (για αντισώματα του HIV) παρουσιάζει λανθασμένα θετικό αποτέλεσμα στα δείγματα σπέρματος, και πριν από 14 χρόνια γνωστοποιήθηκε ότι «αλληλουχίες HIV» εντοπίζονται σε ανθρώπους, πιθήκους και μαϊμούδες σε φυσιολογικά επίπεδα.Την ίδια χρονιά, γνωστοποιήθηκε ότι το εμβόλιο για την ηπατίτιδα Β μπορεί να προκαλέσει λάθος θετικά αποτελέσματα στο τεστ για "HIV".Είναι περίπου 14 χρόνια από τότε που η Ομάδα Απόστρατων Διερευνητικής Συνεργασίας (The Veterans Affairs Cooperative Study Group) ανέφερε ότι «το AZT είχε δυσανάλογα επιβλαβείς συνέπειες για τους Μαύρους και τους Ισπανόφωνους, ενώ δεν είχε παρουσιάσει καμία πρόοδο στην ανακοπή της αύξουσας ανοσοποιητικής ανεπάρκειας στους Καυκασιανούς». Και είναι πάλι 14 χρόνια από τότε που γνωστοποιήθηκε ότι τα μισά παιδιά από όσα διαγνώστηκαν με τη γέννησή τους θετικά στον HIV, έχασαν «την οροθετικότητά τους μέσα στους επόμενους 18 μήνες».Είναι κάπου 12 χρόνια από τότε που, με δημοσίευμά της, η μεγάλης κλίμακας επιστημονική μελέτη Concorde παρουσίασε ότι: «Τα αποτελέσματα της Concorde δεν ευνοούν την πρωτοβουλία χορήγησης του zidovudine (AZT) σε ασυμπτωματικούς ενήλικες που βρέθηκαν μολυσμένοι με ΗΙV. Τα ίδια αποτελέσματα θέτουν υπό αμφισβήτηση την άκριτη αξιολόγηση του αριθμού των Τ4 στο αίμα ως υποκατάστατο μιας εμπεριστατωμένης εξέτασης των συνεπειών από μια μακροχρόνια χορήγηση αντιρετροϊκών φαρμάκων».Είναι 11 χρόνια από τότε που γνωστοποιήθηκε ότι το εμβόλιο της γρίπης εμφανίζει λάθος θετικό αποτέλεσμα στα τεστ για "HIV".Είναι κάπου 10 χρόνια από τότε που επιβεβαιώθηκε για ακόμα μια φορά ότι: περίπου το 67% από τα παιδιά που βρίσκονται αμέσως τη γέννησή τους θετικά στο τεστ του HIV, χάνουν «την οροθετικότητά τους μέσα σε διάστημα 18 μηνών.Είναι κάπου 9 χρόνια από τότε που διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρξε μετάδοση του ιού σε 175 «μεικτά» ζευγάρια (όπου ο ένας σύντροφος είχε βρεθεί θετικός στο τεστ, και ο άλλος αρνητικός) από ένα σύνολο 282 ζευγαριών, στη διάρκεια μελέτης 10 ετών.Είναι κάπου 7 χρόνια από τότε που δημοσιεύτηκε στην ιατρική επιφυλλίδα The Journal, AIDS, ότι τα παιδιά από μητέρες που είχαν υποβληθεί σε θεραπευτική αγωγή με AZT «είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν ραγδαία ανάπτυξη της μόλυνσης με τον HIV-1 απ' ό,τι τα παιδιά από μητέρες χωρίς θεραπευτική αγωγή, καθώς ο ρυθμός ανάπτυξης της ασθένειας και εξασθένησης του ανοσοποιητικού συστήματος είναι πολύ πιο γοργός, αλλά και ο κίνδυνος θανάτου αυξημένος, στη διάρκεια των τριών πρώτων χρόνων ζωής».Είναι πάλι κάπου 7 χρόνια από τότε που γνωστοποιήθηκε ότι κατσίκες και αγελάδες μπορεί να προκύψουν «οροθετικές» στο τεστ του ΗΙV. Και είναι 4 χρόνια αφότου οι ανακοινώσεις στην επιστημονική επιφυλλίδα The Journal of Virology επεσήμαναν την επικίνδυνη τοξικότητα του φαρμάκου saquinovir (Invirase ή Fortovase) και των άλλων αναστολέων πρωτεάσης, ενώ έχουν περάσει κάπου 2 χρόνια από την ανακοίνωση στην New England Journal of Medicine ότι τα συμπληρώματα διατροφής με βιταμίνες μπορούν να προλάβουν την ανάπτυξη του AIDS σε περίπτωση έλλειψης της ενδεδειγμένης Υψηλής Δραστικότητας Αντιρετροϊκής Αγωγής ( HAART, Highly Active Anti-Retroviral Therapy).Είναι κάπου 2 χρόνια από τότε που ανακοινώθηκε η αποτυχία του προγράμματος AIDSVAX, μια προσπάθεια 120 εκατομμυρίων δολαρίων για προληπτικό εμβολιασμό κατά του ¨HIV¨, και 2 χρόνια από τότε που ο Ερυθρός Σταυρός γνωστοποίησε ότι έκανε πολλαπλές εξετάσεις χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους ανίχνευσης του ιού, σε χαμηλής επικινδυνότητας ομάδες όπως είναι οι δωρητές αίματος (ή οι νεοσύλλεκτοι στον στρατό), και είχε ενδεικτική απόδοση 12 θετικά αποτελέσματα στην εξέταση PCR , ή 2 θετικά αποτελέσματα στην εξέταση ELISA, σε σύνολο 37.000.000 δειγμάτων, αφήνοντας το περιθώριο 10 στα 12 αποτελέσματα να είναι λάθος, ανάλογα με το ποια εξέταση θεωρείται πιο αξιόπιστη.Είναι πάνω από ένας χρόνος από τότε που ο κυβερνητικός εκπρόσωπος όσον αφορά την έρευνα για το AIDS, καθηγητής Edmond Tremont, αναδιατύπωσε μια αναφορά ασφαλείας σχετικά με τα πορίσματα φαρμακευτικής έρευνας που είχε χρηματοδοτηθεί από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, για να αλλοιώσει τα συμπεράσματά της και να απαλείψει τις αρνητικές αναφορές. Στη συνέχεια, διέταξε την επανάληψη της έρευνας με βάση τις υποδείξεις του επιτελείου του, ώστε να προχωρήσει στις γυναίκες της Αφρικής η επιχείρηση διανομής του φαρμάκου Nevirapine, κόστους 500 εκατομμυρίων δολαρίων, από φαρμακοβιομήχανο φίλο του George W. Bush. Και αυτό, παρότι στις Ηνωμένες Πολιτείες είχε απορριφθεί η διανομή του ίδιου φαρμάκου ως υπέρ το δέον τοξικού. Είναι μόλις ένας χρόνος αφότου το Ινστιτούτο Φαρμακολογίας (Institute of Medicine) συγκάλυψε και θεώρησε αμελητέα αυτή την εγκληματική δράση του Tremont, ενώ ο Johnathan Fishbein, που υπέβαλε ένσταση, απομακρύνθηκε αμέσως από τη θέση του επίσημου επιτηρητή στις δοκιμές του Nevirapine. Οι δοκιμές άλλωστε τελούσαν υπό την εποπτεία του Tremont.Το καλοκαίρι που πέρασε, στη Διεθνή Συνδιάσκεψη του AIDS στο Τορόντο, ο Barre-Sinoussi (ένας από τους πρώτους στην ομάδα του Luc Montagnier, απ΄όπου ο dr. Gallo είχε ληστεύσει τον ιό LAV, για να τον μετονομάσει στη συνέχεια "HIV"), «έσπασε τη σιωπή του» και είπε:«Δεν φαίνεται να προκύπτει κάποια χρησιμότητα των θεραπευτικών αγωγών, αφού 15 δοκιμές φαρμάκων μέχρι σήμερα δεν έχουν αποφέρει καθοριστικά δείγματα βελτιωμένης εικόνας».Τον μήνα αυτό ανακοινώθηκε ότι «το ιικό φορτίο μπορεί να δώσει εικόνα για τη μελλοντική εξέλιξη της ασθένειας μόνο στο 4% ή στο 6% των οροθετικών ατόμων που εξετάζονται, υποσκάπτοντας ξανά την αξιοπιστία της κυρίαρχης επιστήμης του AIDS και της θεραπευτικής στρατηγικής».Το εκπληκτικότερο, όμως, από όσα αξιοπερίεργα πέτυχα στον δρόμο μου, αφότου άρχισα να παρακολουθώ την υπόθεση AIDS στις αρχές της δεκαετίας του ΄80, ήταν ένα ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε τελευταία από το CNN, στο οποίο η επικεφαλής ανταποκρίτρια του Κόσμου Christiane Amanpour είχε μαγνητοσκοπηθεί να περιδιαβαίνει τα χωριά στην Κένυα και να σχολιάζει ότι τα παιδιά εκεί, εξαθλιωμένα και ορφανά, δεν είχαν αρκετό νερό ούτε στο αραιωμένο κουρκούτι τους για να μπορέσουν να καταπιούν το χάπι θανατηφόρας τοξικότητας nevirapine (Viramune) και το αποτυχημένο στην περίπτωση θεραπείας του καρκίνου AZT.Στο ίδιο ντοκιμαντέρ η Amanpour είχε για τους τηλεθεατές και μια συνέντευξη με τον Stephen Lewis, ο οποίος κλήθηκε ως απεσταλμένος της Γενικής Γραμματείας των Ηνωμένων Εθνών για το θέμα του HIV/AIDS στην Αφρική να παρουσιάσει τις προοπτικές που διακρίνει εκεί. Ο ίδιος ήταν από τον Ιούνιο του 2001 και Επίτροπος του Οργανισμού WHO (World Health Organisation) ως επικεφαλής της ομάδας που θα διερευνούσε τις κοινωνικές συνιστώσες στο θέμα της υγείας στην Αφρική, αλλά και Πρεσβύτερος Σύμβουλος στη Σχολή Δημόσιας Υγείας Mailman στο Πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης, και Διευθυντής του Ιδρύματος Stephen Lewis, και αποδέκτης ποικίλων βραβείων και 22 τιμητικών διακρίσεων, μεταξύ των οποίων Εταίρος του Τάγματος του Καναδά, «Καναδός της Χρονιάς» το 2003 στο περιοδικό Maclean's, και ένας από τους 100 πιο επιφανείς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο στο περιοδικό Time τον Απρίλιο του 2005. Αφού στάθηκα στα εντυπωσιακά διαπιστευτήρια του Lewis, παρατήρησα ότι στην ομιλία που έδωσε στη Διεθνή Συνδιάσκεψη για το AIDS αυτό το καλοκαίρι, στο πλαίσιο του κλεισίματος των εργασιών, είχε παρουσιάσει ολόκληρη σειρά θεμάτων που αφορούσαν το AIDS ανά τον κόσμο και ειδικά στην Αφρική. Ενα ολόκληρο κεφάλαιο της ομιλίας του ήταν αφιερωμένο στη δυσφήμηση του υπουργού Υγείας στη Νότιο Αφρική, επειδή προέτασσε τη σπουδαιότητα των τροφίμων για την επίτευξη της θρέψης και της υγείας.Το έκτο σπουδαιότερο ζήτημα της υπόθεσης, ήταν για τον Lewis: "Υπ' αριθμόν 6: Εχει γίνει αποδεκτό σήμερα, και δεν ντρεπόμαστε να το πούμε, ότι οι άνθρωποι που βρίσκονται σε θεραπευτική αγωγή χρειάζονται ενισχυμένα συμπληρώματα διατροφής για να υποστηρίξουν και να αντέξουν την όποια θεραπεία. Παρόλα αυτά, έχουμε μια αυξανόμενη οχλοβοή από την οργάνωση People Living with AIDS επειδή δεν διαθέτουν τη στοιχειώδη διατροφή, με τελικό αποτέλεσμα την έσχατη δυσχέρεια για τον κόσμο εκεί. Το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Διατροφής (World Food Programme) παρουσίασε μια μελέτη στην ίδια Συνδιάσκεψη και υπολόγισε το κόστος της διατροφικής ενίσχυσης σε 66 σεντς την ημέρα για μια ολόκληρη οικογένεια. Ποιά αφροσύνη εμποδίζει να διατεθούν στο Παγκόσμιο Πρόγραμμα Διατροφής τα απαραίτητα χρήματα;»Με άλλα λόγια, όμως, «η αυξανόμενη οχλοβοή» από τον κόσμο που ζει με AIDS, όπως την περίγραψε με τόσο συγκινητική συμπόνια ο κ. Lewis, είναι άλλος τρόπος για να πουν "πεθαίνουμε για λίγο φαγητό και νερό¨. Αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν με τέτοιες συνθήκες να εξασφαλίσουν ικανή ποσότητα πρωτεϊνών, σε φυτικές ή σε ζωικές τροφές, για να συντηρήσουν το ανοσοποιητικό τους σύστημα.Τόσο στο ντοκιμαντέρ της Amanpour, όσο και στην υπεροπτική ομιλία του Lewis ενώπιον των συνέδρων στην Διεθνή Συνδιάσκεψη του AIDS, όπου ο ίδιος θεώρησε έκτο σε σπουδαιότητα τον παράγοντα της διατροφής (πολύ πιο κάτω από άλλα σημαντικότερα μέτρα, όπως είναι η περιτομή και τα μικροβιοκτόνα για να αλείφουν οι Αφρικανοί τα γεννητικά τους όργανα), με εντυπωσίασε κυρίως η ασύλληπτη παραδοξότητα του πράγματος: Πώς δηλαδή προτείνεται τώρα από την καθεστηκυία τάξη του AIDS να δοθούν σε όλα αυτά τα παιδιά φάρμακα που καταστέλλουν ακόμη περισσότερο την ανοσοποιητική τους επάρκεια και είναι εξόχως τοξικά, την ώρα που δεν διαθέτουν ούτε το φαγητό και νερό που χρειάζεται για να καταπίνουν τα χάπια;. Εβαλαν στην περίπτωσή τους το κάρο μπροστά από το άλογο, αν καταλαβαίνετε τι εννοώ.Οταν εξετάζουμε ποιοτικές αναλύσεις σε ασθενείς που παρουσιάζουν AIDS με βάση τον αριθμό των λεμφοκυττάρων τους ανά χιλιοστόλιτρο, το αποτέλεσμα δεν θα σημάνει ότι έχουν κάποια από τις ασθένειες που θεωρούνται χαρακτηριστικές του AIDS, όταν μάλιστα έχουν υποβληθεί σε χρόνια ατροφία. Είναι δεδομένο ότι αυτά τα άτομα θα βρεθούν με ενδείξεις στα επίπεδα του AIDS και πιο κάτω ακόμα, όπως μπορεί να παρουσιάζουν έως και 90% μείωση του φυσιολογικού αριθμού των κυττάρων Τ4, και αυτό θα μπορούσε να αντιστραφεί με διατροφική ενίσχυση και επαναφορά σε κανονικές συνθήκες διαβίωσης.Μήπως σκέφτεστε ότι τα χρήματα που ξοδεύτηκαν για την δημιουργία εμβολίων ενάντια στο ΑIDS (περίπου 120 εκατομμύρια δολάρια στην κάθε δοκιμή επί 15 αποτυχημένες δοκιμές ως τώρα), ή για τη δημιουργία ειδικών καταλυμάτων όπου στεγάζονται οι μολυσμένοι με AIDS και πάντα υγιείς πίθηκοι για πάνω από 20 χρόνια, ή τα δισεκατομμύρια δολάρια που έχει κοστίσει το καθένα από τα νέα φάρμακα του AIDS, θα μπορούσαν να έχουν ριχτεί στην Κένυα και σε άλλα μέρη (σαν τις πολύ δικές μας πόλεις) εξασφαλίζοντας καθαρό νερό και τροφές πιο πλούσιες σε πρωτεϊνες για τα παιδιά - τουλάχιστον όσο χρειάζεται για να καταπίνουν τα χάπια και να καταφέρνουν να διαιωνίζουν του φαρμακευτικούς πειραματισμούς και τη δηλητηρίασή τους;Επειτα, αν είχαν λίγη τροφή, θα έβρισκαν και την ενέργεια που χρειάζεται για να κάθονται και να ακούν τα κηρύγματα για αποχή από το σεξ, χρήση προφυλακτικών, μικροβιοκτόνα και ό,τι άλλο προκύπτει από τη λανθασμένη ιδέα ότι: «το AIDS μεταδίδεται και προκαλείται από έναν ιό», ενώ στην πραγματικότητα γι' αυτούς έχει προέλθει ως αποτέλεσμα επίκτητης ανοσοποιητικής ανεπάρκειας που προέκυψε από μια ποικιλία ελέγξιμων παραγόντων, όπως η έλλειψη φαγητού, νερού και στοιχειώδους ιατρικής περίθαλψης;Andrew Maniotis, PhD.Program Director in the Cell and Developmental Biology of Cancer,Department of Pathology,University of Illinois at Chicago,Chicago, IL 60612