ΑΜΙΑΝΤΟΣ μία από τις κατάρες που δημιούργησε ο άνθρωπος

Θεωρείται από τα πιό επικίνδυνα υλικά που έχει δημιουργήσει και χρησιμολοιεί ο άνθρωπος. Ο αμίαντος ένας συνδυασμός ορυκτών, έχει συδεθεί με πλήθος σοβαρών ασθενειών αλλά και με μεγάλους κινδύνους για το περιβάλλον .

Εχει υπολογιστεί ότι σχεδόν όλοι μας , σε κάποια φάση της ζωής μας, έχουμε έλθει σε επαφή με το επικίνδυνο αυτό υλικό.
Ακόμη και σήμερα υπάρχει παντού.Στις οικοδομές ,στις παλαιότερες σωληνώσεις ύδρευσης και θέρμανσης, στις πλάκες πολλών φούρνων, στα τακάκια των αυτοκινήτων, στις κάμινες πετρελαίου και άνθρακα, στις φλάντζες που υπάρχουν σε πολλές πόρτες, αλλά και δυστυχώς πολλών νοσοκομείων, σχολείων και άλλων κτιρίων.
Πρόκειται για ένα συνδυασμό ορυκτών με βάση το πυρίτιο και το μαγνήσιο, τα οποία παρουσιάζουν ινώδη δομή. οι ίνες του αμιάντου αντιστέκονται στη θερμότητα και τις χημικές ουσίες.Εξ αιτίας της μεγάλης ανθεκτικότητας του σαν υλικό χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον σε πολλές εφαρμογές.
ομως παρά την χρηστικότητα του υλικού οι αποσπώμενες ίνες αυτού του υλικού λόγω ελαχίστου βάρους και μπορούν να μεταφερθούν οπουδήποτε στον αέρα και να προκαλέσουν σοβαρές οργανικές βλάβες σε όποιον τις ειπνεύσει (ελάχιστο επίσης μέγεθος που τις καθιστά αόρατες στο γυμνό μάτι). όπως είναι φυσικό λοιπόν μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν όσοι εκτίθενται επανειλημμένως στον αμίαντο: Ανθρακωρύχοι, ναυπηγοί, και μηχανικοί, καθώς και εκείνοι που έρχονται σε επαφή μαζί του κατά την διάρκεια της εργασίας του χωρίς να το γνωρίζουν.

Ο αμίαντος κυκλοφορεί ελεύθερος!!
Οπως είναι φυσικό το θέμα συνεχίζει να παραμένει επίκαιρο, όσο παραμένει και ο αμίαντος ανάμεσά μας.Θεωρητικά από τον Γενάρη του 2006 η χώρα μας εναρμονισμένη και με την κοινοτική οδηγία, έθεσε σε ισχύ την απαγόρευση εμπορίας και χρήσης όλων των τύπων αμιάντου. Στην πράξη όμως ο αμίαντος εξακολουθεί να κυκλοφορεί ελεύθερος, εξαιτίας της παντελούς έλλειψης ελεγκτικών μηχανισμούς, και της σύγχυσης και άγνοιας από τους αρμόδιους φορείς. Με δεδομένο μάλιστα πως οι εφαρμογές του ξεπερνούν τις 3000 και πως η χρήση του ήταν ιδιαίτερα εκτεταμένη στη χώρα μας τις προηγούμενες δεκαετίες, είναι πολύ εύκολο να καταλάβει κανείς το μέγεθος του προβλήματος εντοπισμού και απομάκρυνσης του υλικού αυτού.
Αργεί αλλά χτυπά.
Εχει υπολογιστεί ότι χρειάζονται 10 με 40 χρόνια για να εκδηλώσει κάποιος την ασθένεια μετά την έκθεσή του στον αμίαντο. Οι συνέπειες ωστόσο της εισπνοής του υλικού μπορούν να αποβούν μοιραίες.
Ο Αναπλ.Καθ.πνευμονολόγος και πρόεδρος της Εθνικής επιτροπής για τον Αμίαντο κ.Παν. Μπεχράκης, τονίζει τα νοσήματα που μπορούν να προκληθούν στον άνθρωπο.

• ΑΜΙΑΝΤΙΑΣΗ

Πρόκειται γιά μια εκφυλιστική νόσο των πνευμόνων, η οποία τους καταστρέφει με αργούς ρυθμούς. Ο ελάχιστος χρόνος που μπορεί να προκύψει κάποιος κίνδυνος για τους πνεύμονες είναι τα πέντε χρόνια.Ωστόσο οι καπνιστές και άλλες ομάδες που η υγεία τους αλλά και κατάσταση των πνευμόνων τους είναι επιβαρυμένη εμφανίζουν μεγαλύτερης έκταση βλάβες με κακή πρόγνωση.

• ΚΑΡΚΙΝΟΣ

Υπάρχει αποδεδειγμένη ενοχοποίηση του αμιάντου με την εμφάνιση πολλών μορφών καρκίνου και σε άτομα που δεν είναι καπνιστές.

• ΜΕΣΟΘΗΛΙΩΜΑ

Πρόκειται για ένα σπάνιο είδος καρκίνου που εμφανίζεται στους ιστούς της μεμβράνης που περιβάλλει τους πνεύμονες. Ο χαρακτήρας της νόσου όμως είναι άκρως επιθετικός και η θεραπεία της είναι τις περισσότερες φορές αναποτελεσματική.

Τι θα πρέπει να κάνουμε λοιπόν?
Οπως επισημαίνει η Δρ. Χριστίνα Θεοχάρη, επιμελήτρια ΜΕΠΑΑ, υπάρχει κίνδυνος μέσα σε μιά κατάσταση πανικού να αρχίσουμε να ψάχνουμε αμίαντο για να τον ξηλώσουμε. Αυτό είναι το χειρότερο γιατί ακριβώς αυτή η εργασία πρέπει να γίνεται με περίσσεια προσοχή από εξειδικευμένα συνεργεία απόντων πλησίον ανθρώπων και με ειδική εξάρτηση ώστε να μην έκτίθενται οι ίδιοι στο υλικό αλλά και οι συνάνθρωποι τους. Η διαδικασία είναι δαπανηρή και χρονοβόρα.
Εξ'άλλου είναι σαφές ότι ο αμίαντος δεν είναι επικίνδυνος, όταν για παράδειγμα είναι κάπου εγκλωβισμένος σε ένα σύστημα ή θαμμένος ή καλυμμένος με ένα υλικό ανθεκτικό στην διάβρωση. επομένως η διαδικασία του εντοπισμού θα πρέπει να εστιάζεται στις περιπτώσεις εφαρμογών αμιάντου, οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν έκλυση -εκπομπή των ινών στο περιβάλλον.
Μέτρα ασφαλείας.
Η ύπαρξη αμιάντου στα δομικά υλικά αποτελεί έναν πραγματικό πονοκέφαλο, καθώς η απομάκρυνσή του είναι δύσκολη και πολυδάπανη.Σε κάθε περίπτωση ο αμίαντος όπως είπαμε θα πρέπει να αφαιρείται από ειδικά συνεργέια και ΜΟΝΟΝ.
στη χώρα μας δυστυχώς δεν υπάρχει χώρος ταφής για τον αμίαντο. Ο Ελληνικός αμίαντος εξάγεται στη Γερμανία όπου εναποτίθεται σε ειδικούς χώρους με τεράστιο κόστος, που καθιστά ακόμη πιό δαπανηρή τη διαδικασία απομάκρυνσής του.

απο την εφημερίδα Medweek Δεκ.2006

AIDS: Πόσο κοντά είμαστε στην αντιμετώπισή του?

Σαν ασθένεια διαγνώστηκε για πρώτη φορά στις ΗΠΑ το 1981. Αρχικά θεωρήθηκε μιά νόσος που έπλητε συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού και συγκεκριμένα τους ομοφυλόφιλους, σύντομα όμως όπως εξελίχθηκε, αποδέιχτηκε μιά ασθένεια που αφορά όλους ,μιά αληθινή μάστιγα της σύγχρονης ανθρωπότητας. (σήμερα νοσούν παγκοσμίως πάνω από 45 εκατομ. άτομα ανεξαρτητως φύλου και ηλικίας).
Μέχρι αυτή τη στιγμή εμβόλιο για την πρόληψη της ασθένειας δεν έχει ακόμα βρεθεί, έτσι όλα τα μέτρα αντιμετώπισης στρέφονται στην πρόληψη ,και αν το άτομο νοσήσει στην επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου.

Το Σύνδρομο της Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας όπως λέγεται το AIDS στα εληνικά προκαλείται από μιά ομάδα ιών που ανήκουν στην κατηγορία των ρετροιών (περιέχουν δηλ RNA) , και σαν τέτοιοι δεν μπορούν να επιβιώσουν από μόνοι τους αλλά χρειάζονται κύτταρο ξενιστή. (για τους συγκεκριμένους ιούς τα κύτταρα ξενιστές είναι τα ανθρώπινα Τ4 λεμφοκύτταρα που κυρίως είναι υπέυθυνα για την στήριξη του ανοσοποιητικού συστήματος (άμυνα του οργανισμού).
Μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί δύο ξεχωριστοί τύποι ιων HIV (Human Immune Virus). Ο HIV1 που ευθύνεται κυρίως για τα κρούσματα του AIDS σε όλο τον κόσμο και ο HIV2 που είναι διαδεδομένος κυρίως στη Δ. Αφρική.
Η δυσκολία παρασκευής εμβολίου έγκειται στο γεγονός ότι οι δύο αυτοί τύποι ιών μεταλάσσονται πολύ εύκολα και παρουσιάζουν συν τοις άλλοις ανθεκτικότητα και στις διάφορες θεραπείες.

Τρόποι μετάδοσης
Ο ιός του AIDS ανευρίσκεται στο αίμα, το σπέρμα και τα κολπικά υγρά κάποιου ή κάποιας που είναι φορέας ή έχει εκδηλώσει τη νόσο, με συνέπεια να μπορεί να μεταδοθεί:

1. Με τη σεξουαλική επαφή
2. Αιματογενώς και,
3. Από τη μητέρα στο παιδί κατά τη διάρκεια της κύησης, του τοκετού, ή του θηλασμού

Είναι λοιπόν κατανοητό ότι η αντίληψη ότι η ασθένεια αφορά μόνο τους ομοφυλόφιλους είναι τελείως λανθασμένη. Μπορεί βέβαια πρακτικά η μετάδοση να είναι πιό εύκολη κατά την πρωκτική επαφή, αλλά η ερωτική πρακτική ουδεμίαν σημασιάν έχει, αφού σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαία η λήψη μέτρων προφύλαξης.
Αιματογενώς η νόσος μεταδίδεται μέσω αντικειμένων που έχουν μολυνθεί με το αίμα του ασθενή. Ποιό συνηθισμένη βέβαια περίπτωση η κοινή χρήση συρίγγων μεταξύ των ναρκωμανών. Αλλά εξ'ίσου επικίνδυνα μπορούν να αποδειχθούν και τα ξυραφάκια, τα εργαλεία για μανικιούς , τατουάζ, τρύπημα αυτιών με πλημελώς αποστειρωμένα εργαλεία κλπ. Παλαιότερα πριν καθιερωθούν οι αυστηροί έλεγχοι, η νόσος μεταδιδόταν και μέσω μεταγγίσεων αίματος.

Πως ΔΕΝ μεταδίδεται
Με τη χειραψία
Με τα δάκρυα
Με τις κοινωνικές επάφες
Με μιά αγκαλιά ή με ένα φιλί
Με την κοινή χρήση αντικειμένων όπως πιάτα ποτήρια
Από τις τουαλέτες
Με τα σταγονίδια του βήχα και του φταρνίσματος
Από την πισίνα ή τη θάλασσα
Από την επαφή με κάποια επιφάνεια ή αντικείμενο
Από τα έντομα και τα ζώα

Τι κάνει ο ιός στον ανθρώπινο οργανισμό.
Οπως είπαμε, ο ιός χρησιμοποιεί σαν ξενιστές κύτταρα τα Τ4 του λεμφικού συστήματος ακριβώς δηλ αυτά τα κύτταρα που είναι υπεύθυνα για να ενεργοποιήσουν όλους τους μηχανισμούς άμυνας του ανοσοποιητικού συστήματος, όταν κάποιος λοιμογόνος παράγοντας εισέλθει στο σώμα μας (βακτήρια, ιοι κλπ), με αποτέλεσμα εν τέλει ο οργανισμός να μείνει απολύτως ευάλωτος και στη παραμικρή λόιμωξη, που κάτω υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα να αντιμετωπιστεί.

Τα στάδια της νόσου
Το AIDS έχει μιά αργή εξέλιξη που μπορεί να χωριστεί σε 4 στάδια

Στάδιο 1
Πρόκειται για την αρχική μόλυνση στον ιό. Τις περισσότερες φορε΄ς δεν υπάρχουν συμπτώματα, αλλά και αν υπάρξουν αυτά είναι εξαιρέτικα ήπια, όπως κεφαλαλγία ήπιος πυρετός, πονόλαιμος και γενική αδιαθεσία, συμπτώματα που σε τίποτα δεν διαφέρουν από μιάς απλής ίωσης.
Παρ'όλα αυτά όμως ακόμα και σ'αυτό το πρώιμο στάδιο η μεταδοτικότητα του ανθρώπου είναι πολύ μεγάλη καθώς μεγάλη συγκέντρωση του ιού βρίσκεται στο σπέρμα και τα κολπικά υγρά.

Στάδιο 2
Πάλι δεν εκδηλώνοντα ιεμφανή κλινικά συμπτώματα αλλά η νόσος μπορεί να διαγνωσθεί με κλινικές εξετάσεις. Το στάδιο αυτό διαρκεί συνήθως πολλά χρόνια που μπορεί να φθάσουν μέχρι και δέκα αν και σε ορισμένες περιπτώσεις η διάρκεια περορίζεται σε μερικούς μήνες. παρ'όλο που δεν έχουμε συμπτώματα, ο ιο΄ς εξαπλώνεται μέσα στα Τ4 λεμφοκύτταρα και σιγά σιγά τα καταστρέφει.

Στάδιο 3
Χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη πολλαπλών διογκωμένων λεμφογαγγλίων που είναι ευάισθητα στηναφή. Αρχικά μπορεί να μην υπάρχει άλλο σύμπτωμα, όσο όμως εξελίσσεται η νόσοσ οι πρώτες ευκαιριακές λοιμώξεις κάνουν την εμφάνισή τους και η ίασή τους πε΄ρνει περισσότερο του συνήθους χρόνου. Εχουμε επίσης πυρετούς και διάρροιες χωρίς προφανή αιτία.

Στάδιο 4
Εμφανίζονται πλέον λοιμώξεις που χαρακτηρίζουν την νόσο- εγκεφαλική τοξοπλάσμωση, πνευμονοκύστωση κά. Ακόμα και διάφορες μορφές καρκίνου όπως το σάρκωμα Kaposi.

Ενας ασθενής θεωρείται ότι έχει AIDS σε ενεργή πλήρη λοίμωξη, δηλαδή έχει μεταπηδήσει από το στάδιο φορέας, όταν ο αριθμός των Τ4 λεμφοκυττάρων του είναι μικρότερος από 200.(φυσιολογικά είναι 1000 ανά κυβ εκ. αίματος) ή μικρότερος από το 14% του συνόλου των λεμφοκυττάρων του, ανεξαρτήτου κλινικής εικόνας.

Εργαστηριακή Διάγνωση
Η πλέον κοινή μέθοδος οροπροσδιορισμού είναι η μέθοδος ELISA η οποία γίνεται και δωρεάν σε όλα τα κρατικά εργαστήρια νοσοκομείων αλλά και φορέων που ασχολούντια με την AIDS λοίμωξη. Η μέθοδος αυτή βέβαια πρέπει να διασταυρώνεται και με άλλη μέθοδο.
ΠΡΟΣΟΧΗ!!
Μέχρι και έξι μήνες μετά την πρωτοπαθή λόιμωξη (τη στιγνή δηλ της εισόδου του ιού στον οργανισμό) η μέθοδος ELISA μπορεί να δώσει ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα, με ολέθριο αποτέλεσμα ο φορέας εν αγνοία του να εξακολουθεί να μολύνει.
Μιά πιό εξελιγμένη τεχνική ανίχνευσης του ιού είναι η PCR η οποία μπορεί να γίνει σε ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα.

Ομάδες ατόμων που ελέγχονται ορολογικά για τον ιό HIV
Ατομα με ελεύθερες σεξουαλικές σχέσεις
Χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών ουσιών
Οσοι πρόκειται να ξεκινήσουν μιά μονογαμική σχέση
Οσοι γίνονται αιμοδότες
Οι έγκυες

Η Θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου
Πρέπει να ξεκινά όσον το δυνατόν νωρίτερα γίνεται και αυτό είναι προφανές.
Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται λέγονται αντιρετροικά και στόχο έχουν να εμποδίσουν την εξάπλωση του ιού μέσα στα Τ4 λεμφοκύτταρα.
Καθώς η διαδικασία αυτή εξελίσσεται σε διάφορα στάδια, έχουν κατασκευαστεί φάρμακα που το καθένα δρα και σε διαφορετικό στάδιο. Ετσι ο ασθενής λαμβάνει ένα συβδυασμό φαρμάκων. Οπως είναι λογικό, χάρη στη συνεχή πρόοδο της μοριακής βιολογίας υπάρχει και συνεχής εξέλιξη τόσο όσον αφορά στη σύνθεση των φαρμάκων, όσο και στον τρόπο χρήσης και συνδυασμού τους (πρωτοκολλο χρήσης). Σε κάθε περίπτωση ο σκοπός είναι ο περιορισμός στο ελάχιστο του ιικού φορτίου (δηλ ελέυθερων ιών στο αίμα).

Προφύλαξη
Προφύλαξη ίσον Προφυλακτικό του οποίου η χρήση πρέπει να γίνεται χωρίς ενδοιασμόυς και με σωστό τρόπο ίδίως όταν πρόκειται να ξεκινήσουμε μία ευκαιριακή σχέση

Κανόνες χρήσης

• Ελέγχετε πάντα την ημερομηνία λήξης
• Αγοράζετε προδυλακτικά μόνον από τα φαρμακεία
• Διατηρείτε τα σε δροσερό μέρος και ποτές σε μέρη που αναπτύσσονται θψηλές θερμοκρασίες (ντουλαπάκι αυτοκινήτου, πορτοφόλι κλπ)
• Μην ανοίγετε την συσκευασία με τα δόντια ή με τα νύχια γιατί μπορέι να σκίσετε το προφυλακτικό
• Εφαρμόζετε πιστά τις οδηγίες χρήσεως
• Χρησιμοποιείτε λιπαντικά αν χρειάζετε που είναι υδατοδιαλυτά και ΠΟΤΕ βαζελίνη που καταστρεφει το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένο το προφυλακτικό
• Χρησιμοποποιείτε προφυλακτικά και κατα την στοματική επαφή
• Μην χρησιμοποιείτε το προφυλακτικό δεύτερη φορά

Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι λίγο πολύ γνωρίζουν τι είναι το AIDS και πως μεταδίδεται, δείχνουν συχνά μιά επιπολαιότητα σε ότι αφορά τα μέτρα προστασίας.
Ο λόγος είναι ότι κατά βάθος δεν πιστέυουν ότι θα μολυνθούν οι ίδιοι.Πρόκειται για μιά πολύ συνηθισμένη αντίδραση που μοιάζει με αυτήν του καπνιστή που ενώ γνωρίζει την βλαπτική επίδραση στην υγεία του, του τσιγάρου, συνεχίζει να καπνίζει.
Με το AIDS όμως δεν είναι για να παίζει κανείς καθώς αποτελεί μιά πολύ επικινδυνη και άμεση απειλή όχι μόνο γιά μας αλλά και τους άλλους που συναναστρεφόμαστε.
Είναι κρίμα μια επιπολαιότητα να σημαδέψει ολόκληρη την υπόλοιπη ζωή μας

βασισμένο σε άρθρο του ιατρού Μιχάλη Παπαβασιλείου

cherokee_16346@yahoo.com

Δυσκοιλιότητα

Είναι ένα από τα πιό συνηθισμένα γαστρεντερικά συμπτώματα που εμφανίζεται στο σύγχρονο άνθρωπο ανεξαρτήτως φύλου, κοινωνικοοικονομικής τάξης και φυλής.
Το γαστρεντερικό σύστημα είναι υπεύθυνο για την διάσπαση των τροφώνκαι την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών. Οι λόγοι της εμφάνισης της, είναι η μόλυνση του περιβάλλοντος οι τροφές και το άγχος, δηλ γενικά οι συνέπειες του σύγχρονου τρόπου ζωής. Εδώ πρέει να πούμε ότι το 90% των σύγχρονων ασθενειών οφείλονται στη δυσκοιλιότητα γιατί κατ'επέκτασιν ο άνθρωπος γίνεται ευπρόσβλητος σε ιούς και άλλους παθογόνους οργανισμούς.
Πάσχων θεωρείται αυτός που οι εντερικές κενώσεις του δεν είναι όσο συχνές πρέπει δηλ. 1-3 την ημέρα.

Μπορούμε να την κατατάξουμε σε τρεις μεγάλες κατηγορίες.
Αυτή που οφείλεται σε ελλιπή πρόσληψη υγρών και φυτικών ινών, στην αφαγία και στη συχνή χρήση καθαρτικών.
Αυτή που οφείλεται σε τρόφιμα που ερεθίζουν το έντερο, σε νευρολογικές παθήσεις και στο άγχος και
Αυτή που οφείλεται σε δυσλειτουργία ή ασθένεια του παχέος εντέρου η κατιόντος κόλου.

Στην περίπτωση αναπηρίας υπάρχουν οργανικοί λόγοι, φαρμακευτικές ουσίες αλλά και έλλειψη άσκησηςπου επηρεάζουν την σωστή λειτουργία και κένωση του εντέρου. Οσον αφορά τα οργανικά αίτια είναι απώλεια ή δυσκολία ελέγχου του εντέρου, δύσκολη λειτουργία των κοιλιακών και θωρακικών μυών, και γενικά δυλειτουργία του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ). Τέτοιες περιπτώσεις περιλαμβάνουν την Σκλήρυνση κατα Πλάκας, το Πάρκινσον, εγκεφαλικά επεισόδια, τραυματισμός στην σπονδυλική στήλη, διαβήτης, υπο- ή υπέρθυρεοειδισμός, ουραιμία, υπερασβεστιαιμία, σκληροδερμία, λύκος κα.

Το κύριο λοιπόν αποτέλεσμα της δυσκοιλιότητος, όπου οφέιλεται η εμφάνιση ασθενειών, είναι η δηλητηρίαση του οργανισμού απο τις τοξίνες που περιέχονται στα υπολείμματα τροφών, που πρέπει να αποβληθούν. Ετσι όταν οι τοξίνες συγκεντρώνονται στο νευρικό σύστημα αισθανόμαστε κόπωση και κατάθλιψη.Στην καρδιά αισθανόμαστε αδύναμοι, πρησμένοι στο στομάχι και γενμάτοι στους πνέυμονες. Τυχόν τάση διαφυγής των τοξινών από το δέρμα δυνατόν να προκαλέσει κοκκινίλες και ερεθισμούς.
Επι πλέον το ανοσοποιητικό μας γίνεται περισσότερο ευάλωτο στις ασθένειες λόγω πλημελούς απ[ορρόγησης και διαχέιρησης των βιταμινών.
επιγραμματικά οι συνέπειες της χρόνιας δυσκοιλιότητος είναι.

• Ελλιπής απορόφηση θρεπτικών συστατικών
• Δυσλειτουργία του οργανισμού και αύξηση βάρους.
• Χρόνιες λοιμώξεις και αυτοάνοσα νοσήματα, όπως καρκίνος του παχέος εντέρου.
• Προοδευτική καταστροφή του εντερικόυ βλεννογόνου: εντερικές παθήσεις όπως η νόσος του Crohn ή σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, κολικός, εγκολπωμάτωση, κολίτιδα.
• Λοίμωξη διαφόρων συστημάτων: Καρδιακά προβλήματα, αρθρίτιδα, μυική δυσκαμψία, πόνος στις αρθρώσεις, ξηροδερμία, ακμή.

Διάφορα σύμπτώματα είναι:
τροφικές αλλεργίες ή δθσανεξίες, αιμορροίδες, ψωρίαση, δυσοσμία στόματος κοπράνων αερίων, πονοκέφαλος, ατονία, πόνος χαμηλά στην πλάτη- στο συκώτι-χοληδόχο κύστη, υπνηλία, λοιμώξεις στα γυναικεία γεννητικά όργανα, ιώσεις, κατάθλιψη, μυκητίαση στα νύχια, σκωληκοειδλιτιδα, προβλήματα προστάτη, .ελκος, κιρσός πολύποδας, υπέρταση κλπ.

Είναι φανερό λοιπόν πως μιά γενικά καλή κατάσταση όλων των συστημάτων εξαρτώνται από την καλή λειτουργία του εντερικού συστήματος.
Η χρήση των καθαρτικών φαρμάκων και των κλυσμάτων πρέπει να αποφέυγονται γιατί δημιουργούν εξάρτηση των εντέρων.

Γενικοί διατροφικοί κανόνες μπορόυμε να αναφέρουμε:

• Καλή διατροφή χωρίς τηγανητά ή πρόχειρα φαγητά
• Πρόσληψη πολλών φυτικών ινών όπως δημητριακά φρούτα λαχανικά
• Πρόσληψη υγρών και κυριώς νερού 1,5 λιτ/μέρα
• επαρκής πρόσληψη όλων των διατροφικών ομάδων
• Αποφυγή του πολύ κρέατος
• Αποφυγή καφέδων τσαγιού, αλκόολ και αναψυκτικών

Ας δούμε και κάποιες τροφές αντιμετώπισης

• Λιναρόσπορος (μιά κουταλιά σούπας το πρωί με νερό βρύσης)
• Πίτουρο σταριού και κουάκες ωμά το πρωί
• Μέλι ωμό
• Φρούτα με τη φλούδα όπως δαμάσκηνα, μήλα αχλάδια, μπανάνες, βερύκοκα, αβοκάντο, παπάγια ή και αποξηραμένα
• Χυμοί το πρωί από πορτοκάλι καρότο, μήλο, σταφύλι, αχλάδι
• Ωμά λαχανικά όπως μαρούλι, λάχανο, παντζάρια, καρότα, ντομάτα, αγγούρι αλλά και τους χυμούς τους το πρωί.
• Ψάρια
• Φασόλια
• Ωμό λάδι (ελαιόλαδο)
• Ξινόγαλο, γιαούρτι
• Αψητοι ξηροί καρποί, σταφίδες
• Χαμομήλι
• Συμπληρώματα Καλίου/Μαγνησιόυ που διεγείρουν τα νευρικά κύτταρα για τη μυική σύσπαση.
• προβιοτικά συμπληρώματα που διατηρούν την εντερική χλωρίδα, προστατεύουν από τις διαταραχές, μειώνουν τις τοξικές ουσίες και ενισχύουν την άμυνα του οργανισμόυ.

Ετσι πάνω σε αυτόν τον διατροφικό κορμό προσαρμόζει κάποιος τα καθημερινά του γέυματα μη παραλείποντας κανένα -πρωινό δεκατιανό, μεσημεριανο, βραδυνο- όπως του αρέσει.
Η ποικιλία είναι μεγάλη.
Πρέπει τέλος να γνωρίζουμε πως η αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας με την διατροφή απαιτεί χρόνο, σε νατίθεση με τα χημικά, έτσι όμως επιτυγχάνεται η φυσική αποκατάσταση της λειτουργίας του εντέρου, που οδηγεί στη συνολική υγεία.

αρθρο της διατροφολόγου, διαιτολόγου
Εύας Ζιώζιου
πτυχιόυχου Πανεπιστημιόυ Οξφόρδης σε περιοδικό για την αναπηρία

email πληροφοριών και επικοινωνίας
cherokee_16346@yahoo.com